Stres to czynnik, który przenika każdą dziedzinę naszego życia i wyczerpuje nasz umysł. Jak więc poradzić sobie z tym największym problemem współczesności i właściwie zaprogramować naszą podświadomość? W tym artykule omawiamy najskuteczniejszą metodę eliminacji stresu.

Jednym z najczęściej zadawanych pytań jest kwestia radzenia sobie ze stresem. Stres to jakby trucizna w organizmie człowieka – wyobraźcie sobie, że kapie ona kropla po kropli, tak jak w chińskich metodach tortur, o których się mówi. Ten stres jest głównym czynnikiem powodującym wszystkie problemy w waszych naczyniach krwionośnych, sercu i komórkach całego ciała. 90 procent współczesnych chorób wynika ze stresu. Oczywiście odżywianie i zepsute produkty spożywcze są ważnymi czynnikami, ale proszę mi wierzyć, że wymiar psychologiczny ma ogromne znaczenie.

90 procent chorób w naszym organizmie jest generowanych przez mózg. Mózg generuje również stres, a my sami obciążamy nim nasz mózg. Czy odczuwanie stresu podczas wykonywania zadania przyspiesza naszą pracę? Nie. Wręcz przeciwnie – wpadamy w większą panikę i popełniamy więcej błędów. Czy stres ułatwia nam pracę lub w jakikolwiek sposób przyczynia się do jej wykonania? Zdecydowanie nie. Stres nie przynosi żadnej korzyści. Wręcz przeciwnie – powoduje choroby, sprawia, że wykonujemy zadanie dwa razy dłużej, obniża jakość pracy i sami sobie szkodzimy.

Skupienie się na kluczu do rozwiązania

Jaki jest zazwyczaj największy problem ekspertów od rozwoju osobistego na całym świecie? Mówią: „Bądź świadomy, żyj chwilą, bądź taki, bądź taki”. Ale jak w praktyce mogę rozwiązać swoje problemy? Kiedy prosi się ich o podanie konkretnej metody, w 90 procentach książek brakuje tej metody, czyli klucza. Mówią: „Przejdź przez drzwi”, ale drzwi są zamknięte.

Podam wam klucz do rozwiązania: wszystkie problemy mają swoje źródło w mózgu. Błędne, zarówno stare, jak i nowe programy w mózgu powodują, że odczuwacie stres i uniemożliwiają wam osiągnięcie sukcesu. Dlatego musicie zmienić programy podświadomości. Najlepszą, najskuteczniejszą i najbardziej efektywną metodą jest mantra. Jest to bezpośrednia, sprawdzona metoda. To jest najkrótsza droga.

Praktyka mantry i filozofia „Nie ma to dla mnie znaczenia”

Jak więc rozwiązać ten problem? Codziennie rano i wieczorem pisz mantrę tak często, jak tylko możesz. Zobaczysz, że stres zniknie. Zatrzymywanie się nad czymś w myślach powoduje stres. Aby zapobiec temu problemowi, polecam moją trzecią książkę pt. „Nie ma dla mnie znaczenia”. Zatrzymywanie się nad czymś nie przynosi ci żadnej korzyści. Nie mówię, żebyś był obojętny, ale nie stresuj się i nie przejmuj się tym.

Powtarzam jeszcze raz: sekretem tego jest zmiana programów podświadomości. Najważniejszym czynnikiem zmieniającym programy podświadomości jest mantra.

Często, gdy rano nie możemy wstać z łóżka, gdy w ciągu dnia nagle opada nam energia lub gdy nieustannie czujemy się wyczerpani, od razu szukamy winowajcy na zewnątrz. Chowamy się za fizycznymi wymówkami, takimi jak: „Wczoraj w nocy mało spałem”, „Ostatnio mam dużo pracy”, „Zmiana pogody mi doskwiera” lub „Nie dostarczam sobie wystarczającej ilości witamin”. Jednak w ramach moich badań nad biologią człowieka, układem nerwowym i psychologią zauważyłem, że zmęczenie nie zawsze wynika z braku snu lub fizycznego przemęczenia. Prawdziwe zmęczenie ma charakter psychiczny, a jego źródło leży znacznie głębiej.

Czasami, gdy mózg i układ nerwowy pozostają przez dłuższy czas w stanie „czuwania”, czujesz się nieustannie wyczerpany. Nie zdając sobie z tego sprawy, zamieniasz swój umysł w coś w rodzaju niewidzialnego pola bitwy. Twoje ciało może siedzieć w wygodnym fotelu, ale twój umysł walczy na froncie. Cóż więc dokładnie oznacza ten stan „czuwania”, który tak bardzo wyczerpuje układ nerwowy i niszczy człowieka od środka?

Pragnienie kontroli

Jednym z największych złudzeń współczesnego życia jest przekonanie, że możemy wszystko kontrolować. Ciągłe rozmyślanie o wszystkim, próby przewidywania przyszłości, dążenie do zadowolenia wszystkich lub nieustanne kontrolowanie samego siebie wyczerpują umysł, zanim zdążysz to zauważyć. Nawet jeśli nie zdajesz sobie z tego sprawy, ten potężny komputer działający w tle – czyli twój mózg – nieustannie generuje poczucie zagrożenia. Gdy w twojej głowie krążą pytania typu: „A co, jeśli sprawy nie pójdą zgodnie z planem?”, „A co, jeśli popełnię błąd?”, „A co, jeśli będą o mnie źle myśleć?”, twoja pierwotna część mózgu uznaje, że w świecie zewnętrznym toczy się walka o przetrwanie.

Sytuacja ta przypomina wciskanie pedału gazu do dechy w samochodzie z całkowicie zaciągniętym hamulcem ręcznym. Samochód nie rusza się ani o milimetr, z zewnątrz wygląda, jakby stał w miejscu, ale silnik pracuje na pełnych obrotach, zużywając ogromną ilość energii i wyczerpując się. To właśnie ta ukryta siła stoi za tym, że wieczorami, mimo że nic nie robicie, czujecie się wyczerpani jak worek, a za tymi nieustępującymi, chronicznymi zmęczeniami kryje się właśnie ona. Wasz mózg i układ nerwowy pozostają w ciągłej gotowości, kierując się sygnałem „jesteśmy w niebezpieczeństwie”.

Uspokojenie układu nerwowego

Społeczeństwo uczy nas, że kiedy jesteśmy zmęczeni, powinniśmy iść spać. Pamiętajcie jednak, ile razy zdarzyło się wam spać 8–9 godzin, a mimo to wstać z łóżka miękkiego jak puch, czując się ciężcy jak kamień i zmęczeni. Dlaczego? Ponieważ odpoczynek to nie tylko sen. Nawet jeśli uśpisz swoje ciało, to jeśli ta walka w twoim umyśle nie dobiegła końca, będziesz pozostawać w stanie gotowości nawet w snach.

Czasami umysł również potrzebuje usłyszeć komunikat: „Jesteś już bezpieczny”. Prawdziwy odpoczynek zaczyna się od tego wielkiego sygnału „bezpieczeństwa”, który wysyłamy do umysłu, zanim jeszcze rozluźnią się mięśnie. Dopóki nie szepniesz swojemu umysłowi, że jest bezpieczny, nawet najwygodniejsze łóżko na świecie nie zdoła złagodzić twojego zmęczenia psychicznego.

Zmiana naszego życia oraz prowadzenie bardziej spokojnego, pełnego sukcesów i satysfakcji życia to wspólne pragnienie nas wszystkich. Jednak większość z nas szuka tej zmiany w świecie zewnętrznym, w okolicznościach lub w innych ludziach. Od około 40 lat zastanawiam się, badam i stosuję w praktyce sposoby, dzięki którym człowiek może kształtować swój umysł. W punkcie, do którego dotarłem na końcu tej długiej podróży, klucz do przemiany życia wyjaśniam za pomocą jednej koncepcji: Poleceń umysłowych.

Zmiana zaczyna się raczej od zmiany poleceń, jakie przekazujesz swojemu mózgowi, niż od warunków zewnętrznych. Ta wewnętrzna przemiana odbija się na reszcie twojego życia.

Potencjał tkwiący w mózgu

W zgiełku codziennego życia wydaje nam się, że to czynniki zewnętrzne nas ograniczają. Tymczasem powinniśmy skupić się przede wszystkim na potencjale, który już istnieje w naszym umyśle. Jako badacz zajmujący się kształceniem własnego umysłu wielokrotnie oglądałem popularne produkcje i filmy poświęcone potencjałowi umysłowemu. Jednak tym, co wywarło na mnie największy wpływ w tym procesie, nigdy nie była żadna magiczna pigułka ani sztuczna siła napędowa pochodząca z zewnątrz. Największe wrażenie wywarł na mnie ten ogromny i czysty potencjał, który już istnieje w ludzkim mózgu i który jest nam wrodzony.

Ludzki umysł jest jak bezkresny ocean, który czeka na odkrycie; zazwyczaj wykorzystujemy jedynie niewielką część tego potencjału. Rozwiązania problemów, z którymi się zmagasz, a także twoja kreatywność i wytrwałość nie są wynikiem jakiegoś zewnętrznego cudu, lecz już istnieją w głębi twojego umysłu. W chwili, gdy przestaniesz szukać wybawiciela w świecie zewnętrznym, rozpocznie się proces budzenia tej ukrytej w tobie mocy.

Najpierw przemiana w umyśle, potem w życiu

Trwała zmiana nie przebiega z zewnątrz do wewnątrz, lecz z umysłu do życia. Pamiętajcie, że człowiek najpierw zmienia się w swoim umyśle, a dopiero potem w swoim życiu. Żadne osiągnięcie, do którego nie jesteście wewnętrznie przekonani i którego nie rozwinęliście i nie doprowadziliście do dojrzałości w swoim umyśle, nie może być trwałe w świecie zewnętrznym. Kiedy zaczniecie kształtować potencjał swojego umysłu za pomocą właściwych poleceń, ta wewnętrzna fala znajdzie odzwierciedlenie w waszym zachowaniu, decyzjach i relacjach.

Nie oceniaj siebie wyłącznie na podstawie swoich przeszłych błędów lub niedociągnięć; w twoim wnętrzu kryje się wspaniała wersja ciebie, która tylko czeka, by ujawnić się dzięki właściwym komunikatom. Jeśli chcesz zmienić swoje życie, musisz najpierw całkowicie zmienić te niewidzialne komunikaty, które wysyłasz do swojego umysłu.

Najcięższym ciężarem, jaki nosimy ze sobą w podróży przez życie, są wyobrażenia, jakie żywimy na swój temat. Mury, które wznosimy w naszych umysłach na temat tego, kim jesteśmy, co możemy osiągnąć, a czego nigdy nie zdołamy zrobić, są silniejsze niż wszelkie przeszkody w świecie zewnętrznym. Byłem świadkiem historii tysięcy ludzi i za każdym razem natrafiałem na tę samą uderzającą prawdę: postrzeganie siebie przez człowieka nie zawsze odzwierciedla całą prawdę. Czasami, patrząc na siebie, widzimy jedynie nasze braki, błędy i cele, do których jeszcze nie dotarliśmy. Tymczasem takie spojrzenie przypomina sytuację, w której patrząc na niewielki, pozostawiony w ciemności pokój ogromnego pałacu, uznajemy cały pałac za ruiny. Jeśli za każdym razem, gdy patrzysz w lustro, wyliczasz swoje wady, oznacza to, że wpadłeś w pułapkę wielkiej iluzji, którą tworzy twój umysł.

Może stać się największą siłą jutra

Jedną z najpiękniejszych tajemnic życia jest to, że człowiek jest dynamiczną istotą, nieustannie zmieniającą się w czasie i przestrzeni. Cecha, którą dziś postrzegasz jako wadę, słabość lub coś nieistotnego, w odpowiednim czasie i miejscu może stać się jedną z twoich największych zalet.

Na przykład możesz postrzegać siebie jako osobę słabą, ponieważ masz bardzo wrażliwe serce; jednak nadejdzie dzień, w którym dzięki tej wrażliwości nawiążesz więzi o głębi, jakiej nikt inny nie jest w stanie osiągnąć, i staniesz się wspaniałym przywódcą lub wyjątkowym przyjacielem. Dzisiaj możesz krytykować siebie, myśląc, że działasz zbyt wolno, ponieważ przywiązujesz dużą wagę do szczegółów; jednak jutro ta dbałość o szczegóły stanie się twoją najsilniejszą stroną, która doprowadzi cię do bezbłędnego wykonania największego projektu w twoim życiu. Ważne jest nie to, by odrzucać to, co w tobie jest, ale to, by wiedzieć, jak to przetworzyć za pomocą umysłowych poleceń. Surowy diament na pierwszy rzut oka może wyglądać jak zwykły kamień. To, co czyni go cennym, to odpowiednie oszlifowanie pod właściwym kątem. Ty również musisz nauczyć się oszlifować siebie w swoim umyśle pod właściwym kątem.

Czeka na ujawnienie

Nie oceniaj siebie wyłącznie na podstawie tego, kim jesteś dzisiaj. W głębi siebie kryje się wersja ciebie, której jeszcze nie znasz. Ta wersja to ty – osoba, która pokonała swoje lęki, ma wysoką samoocenę, wie, czego chce, uwolniła się od ciężarów przeszłości i stała się panem własnych myśli. Ta osoba nie znajduje się gdzieś daleko, lecz właśnie teraz jest w tobie i czeka, by się ujawnić.

Kiedy zasiewasz ziarno w ziemi, nie patrzysz na nie tylko jako na coś małego i suchego w tej chwili i nie mówisz: „Z tego nic nie wyjdzie”. Wiesz przecież, że gdy znajdzie się w odpowiedniej glebie, z odpowiednią ilością wody i słońca, ujawni się drzemący w nim potencjał ogromnego dębu. Tak samo jest z ludzkim umysłem. Jeśli oceniasz siebie wyłącznie na podstawie dzisiejszych ograniczeń, dzisiejszych lęków lub dzisiejszej sytuacji ekonomicznej i społecznej, to nie sprawiedliwie traktujesz ten dąb, który w tobie drzemie.

Przemiana zaczyna się od zmiany sposobu, w jaki postrzegasz siebie. Kiedy zdecydujesz się traktować siebie z wyrozumiałością, postrzegać swoje błędy jako doświadczenia i – co najważniejsze – przekazywać swojemu umysłowi nowe, silne i konstruktywne komunikaty, ta ukryta w tobie wersja siebie będzie stopniowo wychodzić na jaw. Im bardziej będziesz wierzyć w siebie i pielęgnować ten ogromny potencjał w swoim umyśle, tym bardziej życie otworzy przed tobą wspaniałe możliwości, dostosowane do twojej nowej wersji.

Uzależnienie to, jednym słowem, słabość. To brak kontroli nad własną wolą, całkowite wyłączenie mechanizmu podejmowania decyzji. Dzisiaj wiele osób żyje tak, jakby działało na autopilocie. Niektórzy są uzależnieni od mediów społecznościowych, inni od konkretnych osób, a jeszcze inni od ekranu telewizora…

Szczególnie media społecznościowe przyciągają ludzi niczym magnes. Za tym wszystkim stoi algorytm, który podstępnie uzależnia cię od siebie; wie lepiej od ciebie, co ci się podoba. Na przykład na TikToku pojawił się filmik, na który spojrzałeś tylko przez kilka sekund – i już po tobie! Algorytm podsuwa ci jeden po drugim treści w stylu, który lubisz. Zanim się obejrzysz, minęły już trzy godziny!

Pytam was: co moglibyście stworzyć w ciągu trzech godzin? A jednak, gdy spojrzycie wstecz, widzicie tylko wielką pustkę. „Czego się nauczyłem w ciągu tych trzech godzin?” – pytacie; nic! Czas całkowicie zmarnowany. Oczywiście media społecznościowe można wykorzystywać również w pozytywny sposób; mogą służyć jako narzędzie komunikacji. Ale jeśli używa się ich wyłącznie po to, by zabić czas, to moim zdaniem jest to uzależnienie.

Niech nie będzie celu istnienia

Nie tylko technologia, ale także potrzeba przywiązania do innych ludzi zajmuje w naszym życiu ogromne miejsce. Ludzie przywiązują się do kogoś tak, jakby ta osoba była jedynym sensem ich istnienia. Poczucie zależności od kogoś w rzeczywistości wskazuje na wewnętrzną pustkę. Ponieważ dana osoba nie jest szczęśliwa w sobie, sądzi, że poczuje się szczęśliwa, gdy ta osoba do niej zadzwoni lub wyśle wiadomość.

W chwili, gdy przekazujesz drugiej osobie komunikat: „Nie potrafię być z nikim innym, jestem od ciebie zależny”, tracisz tę osobę. Ponieważ myśli zawsze się spełniają. Im bardziej obawiasz się: „Czy ją stracę?”, tym bardziej twój umysł urzeczywistnia tę stratę, na której się skupiasz. Najpierw musisz pokochać siebie i stać się osobą pełną i kompletną. Kiedy szanujesz siebie i uważasz się za doskonałego, druga osoba również będzie cię szanować i nie będzie chciała się z tobą rozstać.

Nie zapełniajcie podświadomości jak śmieci

To samo dotyczy uzależnienia od telewizji. Kiedy siadasz przed telewizorem, nie wybierasz niczego; oglądasz to, co ci podają. Bezcelowe siedzenie przed ekranem hipnotyzuje człowieka.

Telewizja czy media społecznościowe to w gruncie rzeczy ucieczka od rzeczywistości. Kiedy w życiu pojawiają się problemy finansowe, społeczne czy rodzinne, ludzie zatapiają się w ekranie i o wszystkim zapominają. Jednak to nie rozwiązuje problemów, a jedynie je odkłada na później. Jeśli zmierzysz się z nimi i zaczniesz szukać rozwiązań, będziesz szczęśliwszy. Powinniśmy ograniczyć czas spędzany przed telewizorem do określonej godziny.

Niektórzy ludzie oglądają te same wiadomości od rana do wieczora. Aby coś miało wartość informacyjną, musi być w 90 procentach negatywne. Pozostawiając telewizor włączony, wypełniacie swoją podświadomość tymi negatywnymi treściami jak śmieciami. To uzależnienie, które szkodzi waszej psychice.

Możemy czegoś pragnąć. Tak jak my mamy swoje plany, tak samo wszechświat ma swoje. Na przykład możemy chcieć rozwijać się zawodowo, piąć się w górę. Czasami to, czego pragniemy, nie spełnia się od razu. Nie powinniśmy od razu interpretować tego negatywnie, gdy nasze pragnienia się nie spełniają.

Niecierpliwość może uniemożliwić nam podejmowanie skutecznych kroków. Nie powinniśmy blokować naszych przyszłych przedsięwzięć negatywnymi myślami w stylu: „Wszechświat mnie nie kocha” czy „Bóg mnie nie kocha”. Mamy swoje plany, ale wszechświat też ma swój plan. Plan wszechświata jest planem idealnym. Kiedy spojrzymy wstecz z szerszej perspektywy, możemy zrozumieć, że czas, w którym pewne rzeczy się wydarzyły, a nawet to, że się nie wydarzyły, było dla nas najlepszym rozwiązaniem. O wszystkim, co początkowo interpretowaliśmy jako coś złego, że się nie wydarzyło, możemy później powiedzieć: „dobrze, że tak się nie stało”.

Zaufajcie planom wszechświata

Wszechświat zawsze przygotowuje dla nas idealny plan. Nawet jeśli w danej chwili tego nie dostrzegamy… Być może wielokrotnie zwracaliśmy się do wszechświata z prośbami o idealnego partnera, pracę czy dziecko. Czasami, gdy pragnęliśmy partnera, pojawiła się praca, a gdy pragnęliśmy pracy, pojawił się partner. Wszechświat zawsze wie lepiej od nas, co jest dla nas najlepsze. Czasami to, czego pragniemy, nie jest w danym momencie dla nas korzystne ani nie pomoże nam się dalej rozwijać. Dlatego powinniśmy zaufać planowi wszechświata.

Wszystko się ułoży. To, co spotyka cię w danym momencie, służy twojemu rozwojowi. Służy twojemu wzbogaceniu. Jeśli coś nie wychodzi, powiedz sobie: „Nie ma to dla mnie znaczenia”. Na pewno się uda. A jeśli i tak nie wyjdzie, bądź pewien, że wszechświat ma dla ciebie lepszy plan. Z zachowaniem spokoju i cierpliwości zaufaj sobie i planom wszechświata.

Bardzo ważne jest, aby trzymać się z daleka od egoistycznych pragnień i postaw typu „tylko ja, ja, ja”. Gdy prosisz o coś, prośba ta zostanie wysłuchana, jeśli będzie służyć dobru wszystkich. Wszechświat obdarzy cię tym, czego pragniesz, z nawiązką.

W życiu każdego z nas występują automatyczne zachowania, nawyki wywodzące się z dzieciństwa oraz nasze uprzedzenia. Załóżmy, że nie lubicie jakiegoś dania. Nie jest to decyzja podjęta w danej chwili; wynika to z uprzedzeń utrwalonych od dzieciństwa lub z dotychczasowych doświadczeń. Wszystkie czynniki, takie jak sposób wychowania, struktura rodziny czy otoczenie, mają wpływ na podjęcie tej decyzji w danym momencie.

Aby zaprogramować naszą podświadomość zgodnie z naszymi obecnymi pragnieniami, osądami i celami, musimy najpierw dowiedzieć się, jak do niej dotrzeć. Droga do zaprogramowania naszej podświadomości prowadzi przez „fale mózgowe”. W mózgu nieustannie zachodzi aktywność elektryczna, a aparat EEG rejestruje tę aktywność. Kształt zarejestrowanej aktywności elektrycznej neuronów nazywamy „falami mózgowymi”. W naszym mózgu występują zasadniczo cztery rodzaje fal:

Fale beta: Fale beta mają częstotliwość 15–40 Hz na sekundę. Jest to stan pełnej czuwania i świadomości. Fale te występują w momentach największej jasności umysłu oraz podczas intensywnych emocji, takich jak gniew, strach czy podekscytowanie.

Fale alfa: Fale alfa mają częstotliwość 9–14 Hz na sekundę. Jest to stan dość głębokiego relaksu, ale przy zachowanej świadomości. Fale te obserwuje się w mózgu podczas medytacji lub głębokiego relaksu.

Fale theta: Fale theta występują w stanach, w których nasz umysł znajduje się w stanie nieświadomości. Ich częstotliwość wynosi 5–8 Hz na sekundę. Charakteryzują się one sennością, otępieniem i odpowiadają pierwszej fazie snu. Fale te można również zaobserwować w stanie głębokiej hipnozy.

Fale delta: Fale delta mają częstotliwość 1,5–4 Hz na sekundę. Jest to stan głębokiego snu mózgu.

Kiedy mózg znajduje się w stanie „beta”, osoba jest w pełni przytomna. Nazywamy to „stanem świadomości”. Myślimy, rozmawiamy, podejmujemy decyzje, rozwiązujemy problemy, snujemy plany, podejmujemy działania… Krótko mówiąc, jest to stan umysłu, w którym przeważnie przebywamy w codziennym życiu. Aby wprowadzić do naszej podświadomości nowe obrazy i przekonać ją do nich, mózg musi znajdować się w częstotliwości „alfa”; ciało jest wtedy dość rozluźnione, ale można powiedzieć, że mózg znajduje się w stanie poprzedzającym zasypianie. Dzięki sesjom medytacyjnym możemy rozluźnić nasze ciało i dostroić mózg do częstotliwości alfa. W fazie alfa nasza świadomość, pełniąca rolę „ochroniarza” naszego mózgu, może zostać wyłączona. W ten sposób możemy umieścić w naszej podświadomości wybrane obrazy i wgrać nowe programy. W chwili, gdy mówimy sobie: „Zastanowię się nad tym, muszę pomyśleć, zostanę sam ze sobą…”, nadchodzi czas na wyciszenie – jest to moment, w którym potrzebujemy medytacji, aby przejść do fazy alfa.

Kiedy nasze tętno jest wysokie, jesteśmy zdenerwowani lub bardzo podekscytowani, nie powinniśmy podejmować decyzji; najpierw musimy się nieco uspokoić i przemyśleć sprawę. Gdy bowiem weźmiemy głęboki oddech i się uspokojimy, do naszego mózgu dopływa więcej krwi i możemy lepiej przeanalizować sytuację. Musimy jednak dostrzegać te chwile i odpowiednio radzić sobie w sytuacjach, gdy ogarnia nas gniew. W sytuacjach ryzykownych powinniśmy właściwie kierować swoimi działaniami.

Jakie braki dostrzegasz u siebie? Brak pewności siebie, trudności z koncentracją czy złe nawyki, takie jak palenie… Wszystko to możesz zmienić. Ale musisz to zrobić samodzielnie. Najpierw musicie tego chcieć. Nie polecam zbytnio innych metod, takich jak hipnoza. Uważam, że dzięki naturalnej świadomości i działaniom, które sami podejmiecie w swojej podświadomości, osiągniecie lepszy stan zdrowia. Możecie to osiągnąć samodzielnie.

Popełnione przez ciebie błędy gromadzą się stopniowo w podświadomości, nawet jeśli nie zdajesz sobie z tego sprawy. Nie da się dostrzec tych nagromadzeń w bardzo krótkim czasie. Musisz liczyć się z długim procesem i zacząć od stwierdzenia: „Od dzisiaj się zmieniam”. Dlatego musisz pracować nad tym krok po kroku.

Nasze obecne podejście do pieniędzy sięga czasów naszego dzieciństwa. Nasza umiejętność zarabiania pieniędzy kształtuje się pod wpływem wzorców wywodzących się z dzieciństwa. Myśli, schematy, sugestie słowne, naśladowanie itp. stają się decydującymi czynnikami w naszym stosunku do pieniędzy. Nasza relacja z pieniędzmi kształtuje się zgodnie z naszymi schematami myślowymi. Z reguły dzieci z zamożnych rodzin, z nielicznymi wyjątkami, odnoszą sukcesy finansowe w podejmowanych przez siebie przedsięwzięciach. Dzieje się tak, ponieważ w wypowiedziach ich rodzin zawsze pojawiają się pozytywne sformułowania dotyczące zarabiania pieniędzy. Zamożna osoba nie ma negatywnego nastawienia do tego, że jej dziecko zarabia pieniądze.

Zazwyczaj rodziny o niskich dochodach lub ubogie, z nielicznymi wyjątkami, używają ograniczających sformułowań dotyczących stosunku swoich dzieci do pieniędzy. Człowiek może odnieść sukces finansowy tylko wtedy, gdy zdoła wyjść poza schematy wyznaczone przez rodzinę. Schemat myślowy osoby o mentalności niedostatku i braku sprowadza się do stwierdzenia: „muszę pokryć swoje wydatki, opłacić rachunki, zadbać o rodzinę, a wtedy będę szczęśliwy”. Myśląc w ten sposób, nie jest w stanie przekroczyć wyznaczonych przez siebie granic. Natomiast osoba o świadomości bogactwa i obfitości, myśląc o milionach dolarów, ma szansę je osiągnąć.

Wybierzcie wzorce do naśladowania

Nasza główna zasada dotycząca pieniędzy powinna brzmieć następująco: pieniądze są środkiem do wygodnego życia. Nie są więc celem samym w sobie i nie powinny nim być. Jednym z czynników utrudniających osiągnięcie szczęścia są problemy finansowe. Pieniądze możemy traktować jak paliwo do samochodu. Jeśli chcemy, aby samochód jechał i poruszał się swobodnie, musimy mieć wystarczającą ilość paliwa. Dlatego też, aby dobrze zarabiać, powinniśmy znaleźć odpowiednie dla siebie metody i rozwijać się, tak aby mieć wystarczającą ilość „paliwa” do komfortowego życia.

W ciągu jednego dnia przez nasz mózg przechodzi średnio 60 tysięcy myśli. Jeśli zdołamy je kontrolować i uświadomić sobie ich obecność, odniesiemy sukces w kwestiach finansowych, podobnie jak w wielu innych aspektach naszego życia. Osoba, która uwolni się od świadomości niedostatku i braku dzięki odpowiedniej świadomości, wyzwoli się również z narzuconych jej schematów i będzie mogła kształtować swój stosunek do pieniędzy tak, jak tego pragnie. W tym celu może być konieczne wybranie przez daną osobę nowych wzorców do naśladowania. Warto przeczytać biografie ludzi odnoszących sukcesy ekonomiczne, bogatych i przedsiębiorczych w życiu zawodowym oraz podążać śladami ich drogi. Na przykład Donald Trump był dzieckiem bardzo zamożnej rodziny. Miał miliardy dolarów. Jednak jego rodzina popadła w ruinę finansową. Mimo to Trump w bardzo krótkim czasie ponownie stał się posiadaczem miliardów dolarów. Ponieważ świadomość bogactwa, która była dla niego czymś naturalnym, nigdy nie zniknęła i zawsze była aktywna. 90 procent naszego społeczeństwa ma skłonność do postrzegania bogactwa jako boskiego cudu spadającego z nieba. Szybkie wzbogacenie się jest marzeniem wielu osób. Tymczasem większość ludzi znajdujących się obecnie na szczycie światowych rankingów ekonomicznych wzbogaciła się ciężką pracą i własnymi siłami.

Musicie za to zapłacić

Innym sposobem na uporządkowanie naszej relacji z pieniędzmi jest nawiązanie z nimi szczerej komunikacji. Nie oszukujmy się – pieniądze są ważnym narzędziem w życiu człowieka. Oczywiście są one niezbędne. Stanowią jeden z kluczowych czynników zapewniających człowiekowi dobry poziom dobrobytu. Nie powinniśmy mówić: „W ogóle nie lubię pieniędzy”. Czy ktoś, komu powiesz „w ogóle cię nie lubię”, będzie cię lubił? Oczywiście, że nie. W takim razie pieniądze też cię nie pokochają i nie będą do ciebie przychodzić. Jeśli powiesz: „Pieniądze nie mają dla mnie żadnego znaczenia”, to pieniądze też nie będą cię traktować poważnie. Istnieje też zwyczaj potępiania pojęcia bogactwa. Taka retoryka przekazuje mózgowi następujący komunikat, a mózg myśli w ten sposób: „Bogactwo jest złe, więc nie będę wzbogacał mojego pana”. Dlatego powinniśmy zawsze wpajać naszemu umysłowi pozytywne myśli i schematy dotyczące pieniędzy. Tak jak wtedy, gdy podchodzisz do kogoś z pozytywnym nastawieniem, spotykasz się z pozytywną reakcją, tak samo wygląda nasza relacja z pieniędzmi. Tak jak komunikujemy się z ludźmi, tak samo powinniśmy komunikować się z pieniędzmi. Pieniądze nie przyciągają umysłów, w których panują negatywne myśli na ich temat. Musisz być pozytywny. Wasze ograniczenia dotyczące pieniędzy będą wysokie. Będziecie wierzyć, że trzeba pracować, aby zarobić pieniądze. Niezależnie od tego, czym się zajmujecie, będziecie wykonywać swoją pracę w sposób doskonały. Tak jak pozytywnymi myślami przyciągamy miłość i zdrowie, tak samo możemy przyciągać pieniądze. W żadnym wypadku nie będziecie oczekiwać, że pieniądze spadną wam z nieba. Musicie za to zapłacić. Ceną tej pracy jest właśnie wysiłek. Nie mówcie: „Ciężko pracowaliśmy, ale pieniądze do nas nie przyszły”. Pamiętajcie, że wszystko ma swój czas. Niektórzy ludzie, mimo że robią wszystko, co w ich mocy, dopiero bardzo późno osiągają dobrobyt. Bardzo późno zdobywają pieniądze. Ale w końcu, w pewnym momencie swojego życia, mogą osiągnąć to, czego pragną. Wszystko ma swój czas. Wszechświat ustala ten czas. Trzeba czekać z cierpliwością i ufnością.

Choroba pojawia się, gdy komunikacja między umysłem a ciałem nie przebiega prawidłowo. Ważne jest, aby dostrzec ten problem w komunikacji. Gdy potraktujemy chorobę jako sygnał ostrzegawczy wysyłany przez nasze ciało i skierujemy naszą uwagę na wzorce myślowe w umyśle, które powodują chorobę, możemy rozwiązać ten problem u jego źródła.

Jeśli 10 procent przyczyn chorób wynika z uwarunkowań genetycznych, to 90 procent wynika z naszego sposobu myślenia. Musimy umieć kontrolować nasz sposób myślenia z najwyższą świadomością oraz rozpoznawać schematy myślowe, które powodują nasze choroby. Powinniśmy zakorzenić w naszym umyśle schematy myślowe, które zapewniają nam zdrowie i pozwalają je zachować.

Aby zachować zdrowy stan umysłu, musimy zaspokajać potrzeby naszego mózgu. Aby cieszyć się dobrym ciałem, energią i dobrym samopoczuciem, musimy wykształcić w naszym mózgu pozytywne wzorce myślenia. Dzięki wewnętrznym rozmowom, w których używamy pozytywnych stwierdzeń, możemy zadbać o nasze zdrowie. Bardzo ważne jest, aby nasze sugestie były pozytywne. Jeśli obciążymy nasz mózg negatywnymi myślami, które mogą prowadzić do chorób, sami się rozchorujemy. Hormony stresu wywołane przez negatywne sugestie sprzyjają powstawaniu wielu schorzeń, takich jak choroby serca i naczyń krwionośnych, nowotwory czy alergie. Im zdrowszy i bardziej pozytywny jest nasz sposób myślenia, tym zdrowsze i bardziej energiczne jest nasze ciało, a tym samym rzadziej chorujemy.

Nie obciążajcie się negatywnymi myślami

Mózg traktuje każde polecenie poważnie. Nawet jeśli kierujemy się pozornie absurdalnym tokiem rozumowania – na przykład, że zachoruję, jeśli drzwi będą otwarte – nasz umysł, nie zważając na to, jak absurdalna jest ta myśl, będzie starał się wykonać to polecenie, przez co rzeczywiście możemy zachorować. To samo dotyczy stwierdzenia: „W mojej rodzinie występuje rak, więc ja też zachoruję na raka”. Oznacza to wyznaczenie mózgowi celu i obciążenie go negatywnymi myślami. Tymczasem jeśli człowiek nie przywołuje w myślach słowa „rak” i wierzy, że będzie silny i zdrowy, nie zaprasza choroby do siebie. Nawet samo niewspominanie nazwy choroby zapobiega jej przyciągnięciu.

Człowiek zawsze zbiera to, co zasiał. Jeśli człowiek cierpi na jakąś chorobę, aby wyzdrowieć, musi najpierw zmienić sposób myślenia. Bóle pleców, schorzenia osłabiające układ odpornościowy i wiele innych chorób wynikają z hormonów wytwarzanych przez mózg. Gdy zasiewamy w umyśle pozytywne myśli, uzyskujemy pozytywne rezultaty. Zasiewając chorobę, zbieramy chorobę. Zasiewając zdrowie, zbieramy zdrowie. Nie obarczając nikogo winą za przyczyny naszych chorób, musimy zmienić nasz sposób myślenia i nasze wewnętrzne dialogi.

Jak osiągnąć mentalność milionera, zaczynając od zera? Czy bogactwo to tylko pieniądze? Jeśli zaczniemy od drugiego pytania, odpowiedź jest krótka: bogactwo to nie tylko pieniądze. Sukces człowieka, miejsce, do którego doszedł, oraz to, co po sobie pozostawił na tym świecie, również stanowią bogactwo. Tak więc książki, które napisał, są bogactwem. Pomoc, jaką nieśli innym, jest bogactwem. Jego wkład w ten świat jest bogactwem. Inwestycje, jakie poczynił w siebie, swoją osobowość i swój sposób myślenia, również stanowią bogactwo.

Innymi słowy, bogactwo to nie tylko pieniądze. Pieniądze są potrzebne. Bardzo ułatwiają życie. Są niezbędne do osiągnięcia sukcesu, a także w wielu innych sprawach – to prawda. Ale przede wszystkim są środkiem do celu. Moim zdaniem pieniądze nie powinny być celem samym w sobie. Kiedy uczynisz z nich swój cel, pieniądze uciekną od ciebie.

Mówcie jasno

Ale jeśli pomyślicie tak: „Chcę zarabiać dużo pieniędzy, bo chcę pomagać ludziom. Chcę zarabiać dużo pieniędzy, bo chcę zapewnić mojej rodzinie dobry byt”. „Chcę zarabiać dużo pieniędzy, bo nie chcę być zależny od nikogo” – jeśli powielicie takie myśli i jasno określicie w głowie, na co przeznaczycie swoje pieniądze, pieniądze same do was przyjdą.

Bo wiecie, co macie robić. Jeśli chcecie pieniędzy na egoistyczne zachcianki, to pieniądze do was nie trafią – to jasne. Nic nie dzieje się z dnia na dzień. Nikt nie może od razu wspiąć się na szczyt. Spójrzcie na przykład na życie milionerów, na życie ludzi, którzy odnieśli sukces.

Najpierw cierpliwość!

Z całą pewnością w ciągu dwóch dni nic się nie wydarzy… Jeśli są ludzie, którzy w ciągu dwóch dni wydają się odnosić sukces, to uważajcie – oni również w ciągu tych dwóch dni osiągają najniższy punkt. Ponieważ nie mają zaplecza, nie mają fundamentów. Jak wiecie, są piosenki, które odniosły sukces w ciągu dwóch dni i stały się popularne. A potem, sześć miesięcy później, nikt już nie pamięta tych wykonawców. Tak właśnie jest. Są jednak artyści, którzy od 30 czy 40 lat wywierają ogromny wpływ na Turcję. Dlatego, aby osiągnąć sukces i bogactwo, trzeba iść krok po kroku. Trzeba na to patrzeć jak na wspinanie się po schodach. Każdego dnia trzeba posuwać się nieco dalej.

Czasami potrzebne jest doświadczenie, czasami szczęście, a czasami wizja. I wszystko to musi się połączyć. Ale przede wszystkim trzeba oczywiście wykazać się cierpliwością. W dzisiejszych czasach cierpliwość jest tym, czego ludziom brakuje najbardziej. Każdy chce wszystkiego natychmiast, chce szybko, ale sam nic nie robi. Najpierw cierpliwość!