Największym problemem człowieka nie jest brak wiedzy, lecz sposób myślenia. Pomyślcie: dwie różne osoby patrzą na to samo zdarzenie. Jedna dostrzega przeszkodę, druga – szansę. Obie słyszą to samo zdanie. Jedna się poddaje, druga czerpie z tego motywację i przechodzi do działania. Świat zewnętrzny jest taki sam, ale ich światy wewnętrzne są różne. A gdy zmienia się świat wewnętrzny, zmieniają się również podejmowane decyzje.
Od około 40 lat zastanawiam się nad ludzkim umysłem. Od 40 lat opracowuję różne koncepcje dotyczące umysłu. Wypróbowuję je w swoim życiu, a te, które się sprawdzają, dzielę się z przyjaciółmi, otoczeniem i innymi ludźmi. Z biegiem lat część tych prac zebrałem w książkach. Część z nich zarejestrowałem jako dzieła intelektualne. A w centrum wszystkich tych prac leżało tak naprawdę jedno pytanie: czy człowiek może świadomie zmienić swój sposób myślenia lub swój program podświadomości? Jeśli mu się to uda, czy zmienią się również jego decyzje? Czy zmieni się również jego życie?
Czy naprawdę wykorzystuję w pełni swoje możliwości?
Być może przez całe życie zadawaliśmy sobie niewłaściwe pytanie: „Jak mogę zwiększyć swój potencjał?”. A może właściwe pytanie brzmiało: „Czy naprawdę potrafię wykorzystać swój potencjał?”. To nie to samo. Pomyślcie – wszyscy dysponujemy taką samą ilością czasu. Dzień każdego z nas ma 24 godziny. Jednak niektórzy ludzie potrafią osiągać zupełnie inne wyniki w ciągu tych samych 24 godzin. Dlaczego?
My, ludzie, przez całe życie staramy się rozwijać nasz umysł. Czytamy więcej książek, zdobywamy więcej wykształcenia. Gromadzimy coraz więcej wiedzy, ale prawie nigdy nie zadajemy sobie o wiele ważniejszego pytania: czy system, który wykorzystuje tę wiedzę, naprawdę działa prawidłowo? Czyli, jeśli czegoś potrzebujemy, czy potrafimy stamtąd pobrać właściwą informację, czy też ta informacja pojawia się przed nami automatycznie?
Wyobraź sobie bibliotekę. W tej bibliotece są książki i można w niej od razu znaleźć tę, której szukasz. Wszystko jest na swoim miejscu, a osoba, która ją uporządkowała, od razu znajduje to, czego szuka. Możesz kupić najpotężniejszy komputer na świecie, ale jeśli zainstalujesz na nim niewłaściwe oprogramowanie, nigdy nie zobaczysz jego prawdziwej mocy. Ludzki umysł też trochę do tego przypomina. Nigdy nie wierzyłem, że nasz mózg jest słaby.
Nawyki automatycznego myślenia
Ludzie często powtarzają te same błędy nie z powodu braku wiedzy, ale z powodu nawyków automatycznego myślenia. Doświadczają porażki i od razu pojawia się to samo zdanie: „Nie dam rady”. Pojawia się okazja i znów słyszą to samo: „A co, jeśli mi się nie uda?”. Poznają nową osobę i pojawia się to samo zdanie: „Czy mnie zaakceptuje?”. Zwróćcie uwagę – sytuacje się zmieniają, ale odpowiedź umysłu pozostaje ta sama. Czy naprawdę myślimy swobodnie? A może po prostu powtarzamy schematy myślowe, które już wielokrotnie się powtarzały? Albo działamy pod wpływem programów zakodowanych w naszym mózgu?
Być może tym, co naprawdę powinniśmy zmienić, są schematy myślowe, które nasz mózg automatycznie powtarza. Ludzie bowiem często nie prowadzą innego życia nie dlatego, że nie potrafią podjąć nowych decyzji, ale dlatego, że próbują podejmować nowe decyzje w oparciu o stare schematy myślowe. I tu pojawia się bardzo ważne rozróżnienie. Nigdy nie podążałem za twierdzeniami, że ludzki mózg może wykorzystywać większą część swoich możliwości. Interesowało mnie coś zupełnie innego: „Czy człowiek może nauczyć się bardziej świadomie wykorzystywać potencjał umysłowy, który już posiada?”. Ta siła tkwi w nas. Najważniejsze jest właściwe jej wykorzystanie. To, co zmienia nasze życie, to nie wielkie natchnienia pojawiające się nagle, lecz sposób myślenia, który powtarzamy każdego dnia.
