วิธีเอาชนะความกลัวการถูกปฏิเสธ
เราเสียเปรียบตั้งแต่ต้น เพราะความกลัวถูกปฏิเสธ เมื่อคิดว่า “ยังไงก็ถูกปฏิเสธอยู่ดี” เราจึงยอมแพ้ต่อความปรารถนาของตัวเอง ก่อนที่จะได้ลองทำเสียอีก ความกลัวถูกปฏิเสธเกิดจากความขาดความมั่นใจในตัวเอง เบื้องหลังความกลัวทุกอย่างคือความรู้สึกไม่มั่นคง การขาดความมั่นใจในตัวเองและในชีวิตก่อให้เกิดความกลัว สิ่งเดียวที่คุณต้องการเพื่อเอาชนะความกลัวถูกปฏิเสธก็คือความมั่นใจในตัวเอง
คนที่กลัวการถูกปฏิเสธจะไม่สามารถสมัครงานที่ตนต้องการได้ ไม่สามารถเข้าหาคนที่ตนชอบได้… หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง คือพวกเขาไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้ ด้วยความคิดว่า ‘ยังไงก็ถูกปฏิเสธอยู่ดี’ ทำให้พวกเขาเสียโอกาสตั้งแต่เริ่มต้น แล้วถ้าพวกเขาไม่ถูกปฏิเสธล่ะ? พวกเขายังไม่สามารถแม้แต่จะคิดถึงความเป็นไปได้นี้ โดยไม่คิดถึงความสุขที่อาจได้รับหรือความสำเร็จที่อาจบรรลุได้หากไม่ถูกปฏิเสธ พวกเขามุ่งเน้นแต่เพียงความเป็นไปได้ที่จะถูกปฏิเสธเท่านั้น พวกเขามุ่งเน้นไปที่ความผิดหวังที่จะรู้สึกหากถูกปฏิเสธ ความรู้สึกอับอายนั้นได้พรากโอกาสที่จะมีความสุขไปจากพวกเขา
ให้ตัวเองโอกาสสักครั้ง
เรามีอะไรจะเสียไปหากลองทำดู? การไม่ลองทำนั้นเองไม่ใช่การเสียโอกาสแล้วหรือ? สถานการณ์คงไม่แย่ไปกว่านี้อีกแล้วใช่ไหม? สิ่งที่แย่ที่สุดที่อาจเกิดขึ้นได้หากเราลองทำคืออะไร? เราอาจแพ้ก็ได้ แต่ผลลัพธ์สุดท้ายก็ยังคงเหมือนตัวเลือกแรกอยู่ดี เมื่อคุณลองแล้วล้มเหลว อย่างน้อยคุณก็สามารถบอกได้ว่าคุณได้ทำเต็มที่แล้ว การไม่ลองเลยหมายความว่า คุณไม่ให้โอกาสตัวเองเลย ให้โอกาสตัวเองเพื่อเอาชนะความกลัวการถูกปฏิเสธ
คนที่มีรูปลักษณ์ภายนอกทำให้เราลังเลที่จะเข้าใกล้ อาจมีมุมมองต่อชีวิตที่คล้ายคลึงกับเราเองก็ได้ ท่าทีและพฤติกรรมของพวกเขาต่อชีวิตอาจแตกต่างไปจากสิ่งที่เราคาดไว้มาก ภาพลักษณ์ที่คุณสร้างขึ้นเกี่ยวกับคนนั้น — หรือความประทับใจที่พวกเขาสร้างให้คุณ — อาจทำให้คุณเข้าใจผิดได้ บางคนอาจดูเย็นชาในครั้งแรก แต่เมื่อคุณได้รู้จักเขาดีขึ้น คุณอาจประหลาดใจเมื่อค้นพบว่าเขาจริง ๆ แล้วมีใจที่อบอุ่นและเป็นมิตรเพียงใด คุณอาจคิดว่า ‘เขาดูมีความรู้และปัญญาสูงเพราะงานของเขา เขาคงไม่พูดกับคนอย่างฉันหรอก เขาคงไม่แม้แต่จะตอบฉัน’ แต่คุณอาจพบจุดร่วมกับเขาและพูดคุยกันได้นานหลายชั่วโมง อย่าถูกหลอกลวงโดยภาพลักษณ์ภายนอกของคนอื่น และอย่าตัดสินพวกเขา ลองพยายามทำความรู้จักกับคนอื่นๆ ดูสิ ความพยายามนี้จะให้ผลลัพธ์ที่ดีกับคุณ
นี่ไม่ใช่จุดจบของโลก!
เมื่อคุณรู้สึกสบายใจและพูดว่า “มันไม่สำคัญกับฉัน” คุณจะไม่ยอมแพ้เพียงเพราะคิดว่า “ในกรณีที่แย่ที่สุด ก็แค่ถูกปฏิเสธเท่านั้น” ในกรณีที่แย่ที่สุด คุณก็แค่ถูกปฏิเสธเท่านั้น และนั่นไม่ใช่จุดจบของโลก คุณจะลองทำสิ่งอื่นทันทีและหันไปหาทางเลือกอื่น คุณจะไม่ถูกความสงสัยรบกวนใจอยู่ตลอดเวลา เช่น “ถ้าฉันลองทำดูแล้วจะเป็นอย่างไร?”
คุณไม่จำเป็นต้องได้งานทุกครั้งที่คุณสมัครหรือทุกครั้งที่คุณไปสัมภาษณ์ และไม่ใช่ทุกคนที่คุณสนใจจะตอบ ‘ใช่’ กับคุณ… เมื่อคุณคิดในมุมนี้ คุณจะรู้สึกว่าการก้าวไปสู่ขั้นตอนต่อไปนั้นง่ายขึ้น คุณเองก็ไม่สามารถตกลงกับทุกสิ่งที่ทุกคนขอได้เสมอไป คุณเองก็อาจต้องพูด ‘ไม่’ บ้าง คุณต้องยอมรับว่าทั้งการถูกปฏิเสธและการปฏิเสธผู้อื่นเป็นเรื่องธรรมชาติอย่างยิ่งเสมอ ให้ถอยออกมาหนึ่งก้าวและพิจารณาสถานการณ์ของตัวเองเสมอ คุณจะชอบทุกคนที่ชอบคุณได้จริงหรือไม่ หรือจะให้งานกับทุกคนที่ขอได้จริงหรือไม่? ในทำนองเดียวกัน ฝ่ายตรงข้ามก็ไม่สามารถตอบ ‘ใช่’ กับทุกเรื่องได้เช่นกัน การปฏิเสธและการถูกปฏิเสธเป็นเรื่องธรรมชาติอย่างยิ่ง
จงเปิดใจรับคำวิจารณ์
ผู้ที่ประสบความสำเร็จในด้านการขายนั้นประสบความสำเร็จเพราะพวกเขามองการถูกปฏิเสธเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการที่เป็นธรรมชาติเสมอ เมื่อพวกเขาเสนอผลิตภัณฑ์ให้กับลูกค้า พวกเขารู้ดีว่าไม่ใช่ลูกค้าทุกคนจะรับผลิตภัณฑ์นั้น หากพวกเขาพูดคุยกับสิบคน พวกเขาอาจขายสินค้าได้กับห้าหรือหกคนเท่านั้น พวกเขาไม่ถามตัวเองว่า ‘ลูกค้าคนนี้ปฏิเสธฉันแล้ว – ถ้าคนต่อไปก็ปฏิเสธด้วยล่ะ?’ หรือ ‘ถ้าลูกค้าคนนี้ไม่ซื้อและปฏิเสธฉันล่ะ?’ เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ถูกปฏิเสธคือสินค้า ไม่ใช่ตัวพวกเขาเอง พวกเขารู้ดีถึงเรื่องนี้ เพื่อขายสินค้าได้ พวกเขาสามารถวิจัยกลุ่มลูกค้าที่เหมาะสมที่สุด ระบุจุดที่ตลาดมีความเข้มข้นเป็นพิเศษ และจัดทำแผนอย่างเป็นระบบ พวกเขาเน้นการเข้าถึงกลุ่มลูกค้าที่มีแนวโน้มจะซื้อ มากกว่ากลุ่มที่ปฏิเสธผลิตภัณฑ์ พวกเขาไม่ยึดติดกับการถูกปฏิเสธ แต่คิดว่า ‘ฉันขายให้ลูกค้ากลุ่มนี้ไม่ได้ ฉันต้องมุ่งเน้นไปที่กลุ่มที่ฉันขายได้’ และทำงานต่อไปโดยไม่ยอมแพ้
เพื่อเอาชนะความกลัวการถูกปฏิเสธ คุณต้องเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองและพร้อมรับฟังคำวิจารณ์ คุณจะไม่รู้สึกกังวล เพราะคุณได้พัฒนาความสุกงอมทางจิตใจจนเข้าใจว่าใครก็อาจถูกปฏิเสธได้ คุณจะไม่รู้สึกอับอายกับสิ่งที่คุณทำหรือปฏิกิริยาเชิงลบที่คุณได้รับ คุณจะพูดว่า ‘ฉันได้พยายามแล้ว อย่างน้อยฉันก็ลองแล้ว และฉันจะยังคงพยายามต่อไป – มันไม่สำคัญกับฉัน’
