Genel
Çocuğunuzu Akvaryumda Yetiştirmeyin
Anne ve babalar, çocukların bu dünyadaki gardiyanları değildir. Siz çocuğunuzun sadece rehberisiniz. Onun yerine yapmaktansa, ona rehberlik edin. Sorumluluklar verin. Yaşı küçük diye göz ardı etmeyin. Yardımcı olun ama yol gösterici anlamda… O kendi başına, kendi ayakları üzerinde durmasını öğrenecek ve siz ona her zaman rehberlik edeceksiniz.
Çocuğunuzun bir birey olduğunu sakın unutmayın. Kendi karakteri, kendi duyguları, kendi istekleri, kendi genetik yapısı, kendi beyni ve kişiliği olan bir birey… Onun isteklerine, onun kişiliğine saygı duymalısınız. Ne yazık ki ailelerin en çok yaptığı hata fazla korumacılıktır. Fanusta ve pamuklar içerisinde çocuk yetiştirilmez.
Çocuğunuz akvaryum içerisinde yetişmesin. Örneğin, akvaryumda bir balığımız var. Akvaryumda yetişmiş, hiç okyanus tecrübesi olmamış o balığı okyanusa bırakın… Hayatta kalmayı becerebilir mi? Akvaryum içerisinde yetişen balıklar okyanusa bıraktığınız zaman bir dakika içerisinde ölür. İşte, siz de çocuğunuzu her şeyden izole ederek ona farklı bir ortam yarattığınız zaman çocuğunuz asosyal olabilir.
O da Bir Gün Dışarı Çıkacak!
Çocuklarımızı da aynı bu örnekteki gibi; sokakta kirlenmesin, kavga etmesin gibi nedenlerle dışarı çıkartmazsak, hayat deneyimlerini edinmesini engellersek, gerçek yaşama adapte olmasını zorlaştırmış oluruz. Bilin ki çocuğunuz bir gün büyüyecek ve dışarı çıkacak.
Çocuğunuz küçük yaşlardan itibaren paylaşmasını öğrensin, sevgiyi öğrensin, diyaloğu öğrensin, başka insanlarla iletişim kurmasını öğrensin. Bunların hepsi küçük yaşlarda sağlanır.
Siz çocuğunuzu koruma güdüsüyle onu bir cam fanusta yetiştirirseniz ona hiçbir faydası olmaz. Aksine sonradan özgüveni olmayan, asosyal, topluma uyum sağlayamayan bir çocuk yetiştirmiş olursunuz. Korumacı davranışlarla yetiştirme tarzı, ileride çocukları olumsuz etkileyebilir. Bırakın çocuklar “kötü” olarak anlamlandırdığımız gerçek yaşamı deneyimlesinler. Çocuk zorluk çekerse daha sonra yükselir. Gerçek yaşamla mücadele edebilecek güce erişmiş olur. Unutmayın, kötü aslında iyidir!
Siz Sadece Rehbersiniz
Aşırı korumacı olmak çocuğun kişisel gelişimine çok büyük zarar verir. Bir kuşu kafeste büyütüp sonra doğal hayatına bırakırsanız yaşayamaz. Kurda kuşa yem olur. Çocuk da öyledir. Çocuğu kapalı bir ortamda büyütüp kimseyle görüştürmezseniz, insanlarla iletişimini kesip kötü şeyler öğrenir diye engellerseniz, çocuk sonradan asosyal olur ve hiçbir şeye uyum sağlayamaz. Normal ve doğal ortamlarında çocuk yetiştirmek gerekir. Çocuk kavga da edecek, yeri gelecek kendisini savunacak… Çocuğunuza kendini savunmasını siz öğreteceksiniz.
Ders çalışırken ona yardım edin ama siz o dersi çözmeyin. Ödevi çocuk yapacak. Siz ödevi yapmak için orada değilsiniz. Siz sadece rehbersiniz, siz sadece destek veren birisiniz. Siz ödevi yapacak kişi değilsiniz, onun yapması gerektiğini, nasıl bir yol izlemesi gerektiğini öğretmelisiniz. Çoğu zaman anne babalar kolayına kaçıyor, ödevi kendisi yapıyor. Çocuk ondan bir fayda sağlayamaz. Elbise mi giyecek bırakın kendisi giysin, sadece nasıl giyeceğini gösterin. Yemek yerken üstüne mi döküyor, bırakın döksün. Belli bir süre sonra öğrenecektir. Kendi yaptığı zaman, başarma duygusu güçlenir.
