Genel
İnsanın en büyük problemi bilgi eksikliği değil, düşünce biçimi. Düşünün, iki farklı insan aynı olaya bakıyor. Biri engel görüyor, diğeri fırsat görüyor. Aynı cümleyi duyuyorlar. Biri vazgeçiyor, diğeri motive oluyor, harekete geçiyor. Dış dünya aynı ama iç dünyalar farklı. Ve iç dünya değişince verilen kararlar da değişiyor.
Yaklaşık 40 yıldır insan zihni üzerine düşünüyorum. 40 yıldır farklı zihinsel cümleler geliştiriyorum. Onları kendi hayatımda deniyorum ve denediklerimden başarılı olanları arkadaşlarımla, çevremle, insanlarla paylaşıyorum. Yıllar içinde bu çalışmaların bir kısmını kitaplaştırdım. Bir kısmını da fikri eser olarak tescil ettirdim. Ve bütün bu çalışmaların merkezinde aslında tek bir soru vardı: İnsan kendi düşünme biçimini bilinçli olarak değiştirebilir mi yahut da bilinçaltı programını değiştirebilir mi? Eğer bunu başarabilirse kararları da değişir mi? Hayatı da değişir mi?
Kapasitemi Gerçekten Kullanabiliyor muyum?
Belki de hayatımız boyunca yanlış soruyu sorduk: “Kapasitemi nasıl artırabilirim?” Oysa belki doğru soru şuydu: “Kapasitemi gerçekten kullanabiliyor muyum?” İkisi aynı şey değil. Düşünün hepimizin zamanı aynı. Hepimizin günü 24 saat. Ama bazı insanlar aynı 24 saatte bambaşka sonuçlar üretebiliyor. Neden?
Biz insanlar hayatımız boyunca beynimizi geliştirmeye çalışıyoruz. Daha çok kitap okuyoruz, daha çok eğitim alıyoruz. Daha çok bilgi topluyoruz ama kendimize çok daha önemli bir soruyu neredeyse hiç sormuyoruz: Bu bilgileri kullanan sistem gerçekten doğru çalışıyor mu? Yani bir şeye ihtiyacımız varsa doğru bilgiyi oradan çekebiliyor muyuz veya o bilgi otomatik olarak önümüze geliyor mu?
Bir kütüphane düşünün. O kütüphanede kitaplar var ve aradığınız kitabı hemen bulmanız gibi bir şey. Her şey yerli yerine konmuş ve onu düzenleyen kişi aradığı şeyi hemen bulabiliyor. Dünyanın en güçlü bilgisayarını satın alabilirsiniz ama içine yanlış bir yazılım yüklerseniz o bilgisayarın gerçek gücünü asla göremezsiniz. İnsan zihni de biraz buna benziyor. Ben hiçbir zaman beynimizin zayıf olduğuna inanmadım.
Otomatik Düşünme Alışkanlıkları
İnsanlar çoğu zaman bilgi eksikliğinden değil, otomatik düşünme alışkanlıklarından dolayı aynı hataları tekrar ediyorlar. Bir başarısızlık yaşıyor, hemen aynı cümle geliyor: “Ben yapamam.” Bir fırsat çıkıyor, aynı cümle geliyor: “Ya başarısız olursam.” Yeni bir insanla tanışıyor, aynı cümle geliyor: “Acaba beni kabul eder mi?” Dikkat edin, olaylar değişiyor ama zihnin verdiği cevap değişmiyor. Acaba biz gerçekten özgür mü düşünüyoruz? Yoksa çoğu zaman daha önce defalarca tekrar edilmiş düşünce kalıplarını mı yaşıyoruz? Veyahut da beynimize konmuş programların etkisiyle mi hareket ediyoruz?
Belki de asıl değiştirmemiz gereken şey beynimizin otomatik olarak tekrar ettiği düşünce kalıpları. Çünkü insanlar çoğu zaman yeni kararlar alamadıkları için aynı hayatı yaşamıyor. Eski düşünce kalıplarıyla yeni kararlar vermeye çalıştıkları için aynı hayatı yaşıyorlar. İşte burada çok önemli bir ayrım var. Ben hiçbir zaman, insan beyninin daha büyük bir bölümünü kullanabilir gibi iddiaların peşinden gitmedim. Benim ilgilendiğim konu bambaşkaydı: “İnsan zaten sahip olduğu zihinsel potansiyeli daha bilinçli kullanmayı öğrenebilir mi?” İçimizde o güç var. Mühim olan o gücün doğru kullanımı. Hayatımızı değiştiren şeyler, bir anda gelen büyük ilhamlar değil; her gün tekrar ettiğimiz düşünce biçimidir.