عمومی
اضطراب در مورد دوستیابی میتواند منجر به تنهایی شود.
داشتن دوست چیز فوقالعادهای است. مردم میخواهند دوست یا دوستانی داشته باشند که بتوانند شادی و ناراحتی خود را با آنها در میان بگذارند و در همه چیز به آنها اعتماد کنند. انسانها موجودات اجتماعی هستند. یک فرد سالم باید اجتماعی باشد و با محیط خود ارتباط برقرار کند. هیچ نیازی عادیتر از به اشتراک گذاشتن زندگی خود با دیگران در عین حفظ رابطهای هماهنگ با خود و محیط اطرافش نیست.
برای پیدا کردن دوست، باید از خودگذشته، اهل مشارکت، صادق و دوستداشتنی باشیم. دوستی نوعی رابطه است که وقتی این ویژگیها را به صورت متقابل تجربه میکنیم، ایجاد میشود. برای دوستی، مهم است که هر دو طرف نگرش یکسانی نسبت به یکدیگر داشته باشند.
آدمها را دور نزن.
تلاش بیش از حد برای دوستیابی، فقط شما را تنها میگذارد. شما نمیتوانید با افکاری مانند «میخواهم اطرافیانم باشند تا تنها نباشم. از تنهایی میترسم» دوست شوید. هیچکس نمیخواهد فقط برای جلوگیری از تنهایی با شما دوست شود. وقتی سعی میکنید برای کاهش تنهایی خود معاشرت کنید و دوست پیدا کنید، تصویری ضعیف و ناامن از خود ایجاد میکنید. این تصویر اصلاً جذاب نیست. شما مردم را از خود دور میکنید.
افرادی که بیش از حد با همه کسانی که میشناسند، صمیمی هستند، خصوصیترین زندگیهایشان را با آنها به اشتراک میگذارند و بیش از حد صمیمی هستند، به ندرت دوستان واقعی پیدا میکنند. دوستی چیزی نیست که بتوانید با هر کسی بسازید. دوستی نیاز به زمان، تلاش و از همه مهمتر، اعتماد متقابل دارد. اگر بیش از حد با همه کسانی که میشناسید صمیمی باشید، هیچ کس شما را جدی نمیگیرد یا به شما اعتماد نمیکند. ممکن است دایره آشنایی زیادی داشته باشید، اما دوستان واقعی که بتوانید به آنها اعتماد کنید، نخواهید داشت. معمولاً در روابط ناسالم با افرادی قرار میگیرید که سعی میکنند از شما استفاده کنند یا حتی پشت سرتان شما را مسخره کنند.
صبور و آرام باشید.
دوستیابی نیازمند صبر و آرامش است. شما باید فردی را که با او تعامل دارید، به دقت ارزیابی کنید. اما اگر فکر میکنید «تا زمانی که کسی در زندگیام هست، نمیخواهم تنها باشم»، در تلاش برای دوستیابی بیصبر خواهید بود. افرادی را خواهید دید که بیجهت و بیش از حد نسبت به اطرافیانشان سخاوتمند هستند، فقط برای اینکه دوست داشته باشند. آنها همه جا هزینهها را پرداخت میکنند. آنها دائماً برای اطرافیانشان چیزهایی میخرند... انگار احساس میکنند اگر این کارها را نکنند، هیچکس نمیخواهد با آنها دوست باشد. آنها برای احساس ارزشمندی، رفتارهای اغراقآمیزی از خود نشان میدهند.
فردی که در حال بهبود خود است، برای دوستیابی عجله نمیکند. آنها ابتدا با خودشان در صلح هستند و از تنها بودن نمیترسند. دوستان و همراهان خود را با دقت انتخاب میکنند. همه چیز را با همه به اشتراک نمیگذارند. آنها میتوانند به خوبی مشاهده کنند که چه کسانی دوستانشان هستند و چه کسانی نیستند. آنها برای دوستیابی، رفتارهای غیرضروری یا اغراقآمیز انجام نمیدهند. اگر کسی بخواهد با آنها دوست شود، به این دلیل است که واقعاً برای او ارزش قائل هستند.
مهمترین شرط برای دوست شدن، گوش دادن است. هنگام صحبت کردن طرف مقابل، به او گوش دهید. باید گوش دهید تا بفهمید او کیست، چه چیزهایی را دوست دارد و چه اشتراکاتی با شما دارد. گوش دادن به شما امکان میدهد طرف مقابل را درک کنید. نمیتوانید با کسی که افکار و احساساتش را درک نمیکنید، دوست باشید. مردم اغلب به یکدیگر گوش نمیدهند. به یاد داشته باشید؛ کسی که احساس ارزشمندی کند، میخواهد دوست شما باشد و از این بابت خوشحال خواهد بود.
افرادی که در مورد دوستیابی مضطرب هستند، نمیتوانند دوست پیدا کنند. زیرا دائماً در تلاشند. آنها تلاشهای ناامیدانهای برای دوست داشته شدن انجام میدهند که اغلب منجر به موقعیتهای مسخرهای میشود. قبل از اینکه شروع به تلاش و جستجو برای اینکه چه کسی دوست شما خواهد بود، کنید، خودتان به فردی تبدیل شوید که میتواند دوست خوبی باشد.