عمومی
همه ما واکنش‌های خودکار، عادت‌هایی از دوران کودکی و تعصباتی در زندگی خود داریم. فرض کنید شما غذای خاصی را دوست ندارید. این تصمیمی نیست که در لحظه بگیرید؛ بلکه نتیجه تعصبات یا تجربیاتی است که از دوران کودکی در شما ریشه دوانده است. عواملی مانند تربیت، ساختار خانواده و محیط، همگی بر تصمیم شما در آن لحظه تأثیر می‌گذارند.
برای برنامه‌ریزی ذهن ناخودآگاه خود مطابق با خواسته‌ها، قضاوت‌ها و اهداف فعلی‌مان، ابتدا باید یاد بگیریم که چگونه به آن دسترسی پیدا کنیم. راه برنامه‌ریزی ذهن ناخودآگاه ما از طریق «امواج مغزی» است. فعالیت الکتریکی مداومی در مغز وجود دارد و یک دستگاه EEG این فعالیت الکتریکی را ثبت می‌کند. الگوی فعالیت الکتریکی نورون‌های ثبت شده «امواج مغزی» نامیده می‌شود. اساساً چهار موج در مغز ما وجود دارد:
امواج بتا: امواج بتا ۱۵ تا ۴۰ هرتز در ثانیه هستند. آنها حالت بیداری و هوشیاری کامل را نشان می‌دهند. این امواج در حالت‌های هوشیاری بالا و در طول احساسات شدید مانند عصبانیت، ترس و هیجان مشاهده می‌شوند.
امواج آلفا: امواج آلفا ۹ تا ۱۴ هرتز در ثانیه هستند. آنها حالت بسیار آرام اما هوشیار را نشان می‌دهند. این امواج در مغز در حالت‌هایی مانند مدیتیشن و آرامش عمیق مشاهده می‌شوند.
امواج تتا: امواج تتا در حالت‌های ذهن ناخودآگاه مشاهده می‌شوند. فرکانس آنها ۵-۸ هرتز در ثانیه است. آنها با خواب‌آلودگی، بی‌حالی و مراحل اولیه خواب مرتبط هستند. این امواج همچنین می‌توانند در طول هیپنوتیزم عمیق تشخیص داده شوند.
امواج دلتا: امواج دلتا ۱.۵ تا ۴ هرتز در ثانیه هستند. آنها حالت خواب عمیق مغز را نشان می‌دهند.
وقتی مغز در حالت «بتا» است، فرد کاملاً بیدار است. ما این را «وضعیت هوشیاری» می‌نامیم. ما فکر می‌کنیم، صحبت می‌کنیم، تصمیم می‌گیریم، مشکلات را حل می‌کنیم، برنامه‌ریزی می‌کنیم، اقدام می‌کنیم... به طور خلاصه، این حالت ذهنی است که ما بیشتر در طول زندگی روزمره در آن هستیم. برای کاشت تصاویر جدید در ناخودآگاه خود و متقاعد کردن آن، مغز باید در فرکانس «آلفا» باشد؛ بدن کاملاً آرام است، اما مغز درست قبل از خواب در حالت است. از طریق جلسات مدیتیشن، می‌توانیم بدن خود را آرام کنیم و مغز خود را با فرکانس آلفا تنظیم کنیم. در فرکانس آلفا، ذهن هوشیار ما که به عنوان «محافظ» مغز عمل می‌کند، می‌تواند غیرفعال شود. بنابراین، می‌توانیم تصاویر مورد نظر خود را در ناخودآگاه خود کاشت و برنامه‌های جدید را بارگذاری کنیم. لحظه‌ای که می‌گوییم: «بگذار با خودم فکر کنم، باید فکر کنم، بگذار مدتی تنها باشم...» زمان آرام شدن است، لحظه‌ای که برای ورود به مرحله آلفا به مدیتیشن نیاز داریم.
وقتی نبض ما بالاست، وقتی عصبانی یا خیلی هیجان‌زده‌ایم، نباید تصمیم بگیریم؛ باید آرام باشیم و قبل از تصمیم‌گیری خوب فکر کنیم. چون وقتی نفس عمیق می‌کشیم و آرام می‌شویم، خون بیشتری به مغزمان می‌رسد و می‌توانیم همه چیز را بهتر تجزیه و تحلیل کنیم. اما باید از این لحظات آگاه باشیم و لحظات عصبانیت خود را به خوبی مدیریت کنیم. باید در موقعیت‌های پرخطر خودمان را به درستی هدایت کنیم.
چه کاستی‌هایی در خودتان می‌بینید؟ کمبود اعتماد به نفس، عدم تمرکز یا عادت‌های بدی مثل سیگار کشیدن... می‌توانید همه این‌ها را تغییر دهید. اما باید خودتان این کار را انجام دهید. اول، باید بخواهید. من واقعاً روش‌های دیگری مثل هیپنوتیزم را توصیه نمی‌کنم. فکر می‌کنم رویکرد سالم‌تر این است که با آگاهی طبیعی، از طریق مداخلاتی در ناخودآگاه خود که خودتان انجام می‌دهید، به مسائل نزدیک شوید. می‌توانید خودتان به این هدف برسید.
اشتباهاتی که مرتکب می‌شوید، ناخودآگاه، کم‌کم و بدون اینکه متوجه شوید، انباشته می‌شوند. شما در مدت زمان بسیار کوتاهی متوجه این انباشتگی‌ها نخواهید شد. باید برای یک فرآیند طولانی آماده باشید و با گفتن «من از امروز تغییر می‌کنم» شروع کنید. این کار به تلاشی طاقت‌فرسا نیاز دارد.