ทั่วไป
ความรู้สึกด้อยค่า คือสภาพจิตใจและอารมณ์ที่ซับซ้อน ซึ่งทำให้บุคคลรู้สึกด้อยกว่าผู้อื่นในบางด้าน ความรู้สึกนี้ ซึ่งมักพัฒนาขึ้นตั้งแต่วัยเด็กเป็นต้นไป ทำให้บุคคลรู้สึกไม่เพียงพอในด้านต่าง ๆ เช่น สถานะทางสังคม รูปร่างหน้าตา และระดับการศึกษา ความรู้สึกเหล่านี้ทำให้ความมั่นใจในตัวเองของบุคคลลดลง และขัดขวางไม่ให้เขาได้ใช้ศักยภาพที่แท้จริงของตนเอง
ความรู้สึกด้อยค่านั้นเหมือนก้อนนูนบนหลังของบุคคล มันทำให้บุคคลนั้นไม่สามารถเดินไปข้างหน้า ก้าวไปข้างหน้า และลุกขึ้นได้ เพราะแทนที่จะก้าวไปสู่เป้าหมาย บุคคลนั้นกลับถูกบังคับให้แบกรับน้ำหนักของความรู้สึกด้อยค่านี้ ก้อนนูนนี้ทำให้บุคคลนั้นยากที่จะก้าวไปข้างหน้า บรรลุเป้าหมาย และเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ คนที่มีคอมเพล็กซ์มักรู้สึกจำเป็นต้องพิสูจน์ตัวเองให้คนอื่นเห็นอยู่เสมอ ในมุมมองของพวกเขา นี่คือทางเดียวที่พวกเขาจะได้รับการยอมรับได้ อย่างไรก็ตาม ความพยายามนี้ทำให้พลังงานของพวกเขาหมดไป และขัดขวางไม่ให้พวกเขาไล่ตามเป้าหมายที่ใหญ่กว่า
ส่วนใหญ่ของความรู้สึกด้อยกว่าจะก่อตัวขึ้นในช่วงวัยเด็ก การขาดคำพูดที่สนับสนุนและเป็นบวกจากพ่อแม่และคนรอบข้างอาจนำไปสู่การพัฒนาของความรู้สึกด้อยค่านี้ เด็กๆ อาจนำคำพูดเชิงลบที่พวกเขาได้ยิน (เช่น ‘คุณโง่’, ‘คุณบ้า’, ‘หูคุณใหญ่’) มาเก็บไว้ในใจ และสูญเสียความมั่นใจในตัวเอง จนนำความรู้สึกนี้ติดตัวไปจนถึงวัยผู้ใหญ่ เพื่อป้องกันการเกิดความรู้สึกด้อยค่า บุคคลควรได้รับการสนับสนุนในการพัฒนาความมั่นใจในตัวเองตั้งแต่ช่วงวัยเด็กเป็นต้นไป เมื่อพูดคุยกับเด็กๆ เราควรตระหนักถึงความเป็นไปได้ที่ความรู้สึกด้อยค่าจะเกิดขึ้นในวัยผู้ใหญ่ และใช้คำพูดที่สนับสนุน เป็นบวก และเต็มไปด้วยความรัก
การรักษาจะเริ่มขึ้นเมื่อบุคคลนั้นตระหนักว่าตนเองมีภาวะรู้สึกด้อยกว่า; จะไม่สามารถหาทางออกได้จนกว่าเขาจะยอมรับสถานการณ์ของตนเอง หลังจากนั้น ผ่านการบำบัด การฝึกความมั่นใจในตนเอง และการพัฒนาความตระหนักรู้ในตนเอง บุคคลนั้นจะเริ่มค้นพบศักยภาพของตนเองโดยไม่เปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น เมื่อยอมรับว่าไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบ และทุกคนล้วนมีจุดแข็งและจุดอ่อนของตนเอง บุคคลนั้นจะพบทางออกสำหรับปัญหาของตนเอง การมุ่งเน้นไปที่จุดแข็งแทนจุดอ่อน พร้อมทั้งเน้นย้ำและพัฒนาจุดแข็งเหล่านั้น จะช่วยในการหาทางออกได้
ระหว่างกระบวนการรักษา ผู้ป่วยควรตั้งเป้าหมายเล็กๆ และทุกครั้งที่บรรลุเป้าหมาย ก็ควรเสริมสร้างความมั่นใจในตัวเองเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย เมื่อความมั่นใจในตัวเองเพิ่มขึ้น การเปรียบเทียบที่นำไปสู่ความรู้สึกด้อยค่าจะค่อยๆ หายไป ความมั่นใจในตัวเองและความรู้สึกด้อยค่าไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ การสนับสนุนจากครอบครัวและคนรอบข้างมีความสำคัญมากระหว่างกระบวนการรักษา เพื่อน ครอบครัว และคนรอบข้างควรมีพฤติกรรมที่สนับสนุนการพัฒนาทางจิตวิทยาของผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม ในบางกรณี อาจจำเป็นต้องรับการรักษาทางจิตวิทยาภายใต้การกำกับดูแลของผู้เชี่ยวชาญเป็นส่วนหนึ่งของการรักษา