چگونه موفق شویم؟

اولین لازمه موفقیت، خواستن واقعی موفقیت است. بین آرزوی موفقیت برای دیگران و آرزوی موفقیت برای خود از روی احساس درونی تفاوت وجود دارد. تعیین اهداف بر اساس نظرات یا تحمیل والدین، دوستان، معلمان یا همکاران، گامی به سوی شکست است.

ما باید اهداف خود را با پرسیدن این سوال از خودمان تعریف کنیم: «می‌خواهم به چه چیزی دست پیدا کنم؟ برای چه کسی می‌خواهم به آن دست پیدا کنم؟» اینکه واقعاً نخواهیم موفق شویم یا سعی کنیم برای راضی کردن شخص دیگری به موفقیت برسیم، مانع از دستیابی به نتایج واقعی می‌شود. یک فرد فقط می‌تواند در زمینه‌هایی که با توانایی‌ها و خواسته‌های بالقوه‌اش همسو هستند، به موفقیت دست یابد. آگاهی از آنچه می‌خواهیم و توانایی‌هایمان برای موفقیت بسیار مهم است.

مسیر را تعیین کنید

برای موفقیت، باید رویاپردازی کرد. یک ساختمان از ناکجاآباد ظاهر نمی‌شود. یک معمار ابتدا ساختمان را تصور می‌کند، سپس آن را در ذهن خود طراحی می‌کند و در نهایت طرح‌های خود را روی کاغذ می‌آورد. پس از این فرآیند، شرایط فیزیکی برای ساخت ساختمان فراهم می‌شود و تکمیل آن زمان می‌برد. کسی که می‌خواهد سفر کند، ابتدا تصمیم می‌گیرد که به کجا می‌رود، سپس از کدام وسیله حمل و نقل استفاده خواهد کرد... قبل از شروع، مسیر مشخص می‌شود و سفر برنامه‌ریزی می‌شود. بنابراین، اولین شرط همیشه رویاپردازی است. بدون رویاپردازی، نمی‌توانیم اهداف خود را تعیین کنیم، نمی‌توانیم بدانیم به چه چیزی می‌توانیم دست یابیم و نمی‌توانیم بدانیم چه نتایجی پدیدار خواهد شد. هدف، برنامه و استراتژی مسیرهایی هستند که ما را به موفقیت می‌رسانند.

انتخاب انجام کار درست در هر لحظه از روز، گرفتن تصمیمات درست و مثبت اندیشی در مورد چیزهایی که قصد دستیابی به آنها را داریم، اعتماد به نفس ما را افزایش می‌دهد. منظم بودن، پایبندی به اهداف و گرفتن تصمیمات درست، نتیجه موفقیت هستند. گرفتن تصمیمات درست همیشه باعث می‌شود فرد احساس خوبی داشته باشد. ما می‌دانیم که برای رسیدن به وزن ایده‌آل خود باید ورزش کنیم. پایین آمدن از آسانسور یک قدم است، یا ورزش کردن جلوی تلویزیون... وقتی رفتارهای همسو با اهداف ما کنار هم قرار می‌گیرند، موفقیت را به ارمغان می‌آورد.

تمرکز بر لحظه حال در هر قدم از موفقیت منجر به کارایی بالا می‌شود. این به معنای آگاهی از خودمان، محیط اطرافمان و جهان هستی و زندگی در زمان حال است. اگر هنگام غذا خوردن به چیزهای دیگر فکر کنیم، از میزان غذایی که می‌خوریم آگاه نخواهیم بود و نمی‌توانیم روی احساس سیری خود تمرکز کنیم. با مصرف غذای بیشتر از حد معمول، گامی به سوی رسیدن به وزن ایده‌آل خود برمی‌داریم که یک شکست است. این یک تصمیم اشتباه، یک گام اشتباه در طول روز خواهد بود.

موانع درس هستند

افرادی که فکر می‌کنند می‌توانند در عرض چند روز به موفقیت برسند، ناامیدی و شکست را تجربه خواهند کرد. زیرا عجله بزرگترین دشمن موفقیت است. حتی اگر گام‌های کوچکی برداریم، مقصد و هدف ما باید والا باشد. اهداف یک فرد باید انگیزه‌بخش باشند. با این انگیزه، فرد باید هر روز صبح را با انرژی بالا شروع کند و در هر لحظه از روز با تمرکز بر موفقیت عمل کند. اگرچه الماس سنگی نادر و گرانبها در طبیعت است، اما پس از پردازش و کار روی آن، شروع به درخشش می‌کند و به الماسی که می‌بینیم تبدیل می‌شود. بنابراین، برای اینکه یک فرد موفق باشد، داشتن گوهر درون کافی نیست؛ او باید روی خودش کار کند، خودش را صیقل دهد...

نباید از موانع غیرقابل عبوری که در مسیر موفقیت پیش می‌آیند، دلسرد شد. هر مانعی یک درس است و درس‌ها برای موفقیت ضروری هستند. زندگی، کائنات و خداوند موانعی را می‌فرستند که به عنوان درس‌هایی برای خودسازی عمل می‌کنند. یادگیری از این درس‌ها، گرفتن نتایج مثبت و ارزیابی آنها با نگاهی مثبت، فرد را قادر می‌سازد تا با قدرت بیشتری در مسیر موفقیت ادامه دهد.

من نمیتونم خودمو دوست داشته باشم!

سوالاتی مانند «آیا عشق به خود مهم است؟» یا «من با خودم مشکل دارم»، بسیار رایج هستند. برای توضیح این موضوع، ابتدا لازم است به یک نکته کلیدی بپردازیم. هر فردی یک هاله و یک انرژی دارد. در واقع، هاله‌های ما با همه اطرافیانمان ارتباط برقرار می‌کنند. می‌دانید که مردم چطور می‌گویند: «حالشان این‌طور است، انرژی‌شان امروز خوب نیست»؟ در واقع، ما می‌توانیم افکار همه اطرافیانمان را بخوانیم. زیرا هاله‌ها و انرژی‌های ما در حال ارتباط هستند. مغز ما در واقع با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کند؛ ما از همه چیز آگاه هستیم، اما این کار را آگاهانه انجام نمی‌دهیم.

حالا بیایید به سوال اصلی برگردیم. اگر کسی دائماً می‌گوید: «من خودم را دوست ندارم»، لازم است ارتباط انرژی و هاله که قبلاً ذکر شد را در نظر بگیریم. افراد وقتی کسی خودش را دوست ندارد، آن را حس می‌کنند، زیرا ضمیر ناخودآگاهشان صحبت می‌کند، انرژی‌هایشان صحبت می‌کند و هاله‌هایشان صحبت می‌کنند. بنابراین، طرف مقابل متوجه می‌شود که ما خودمان را دوست نداریم. بنابراین، اگر خودمان را دوست نداشته باشیم، چرا دیگران ما را دوست داشته باشند؟ این بدان معناست که ما خودمان را بی‌ارزش می‌بینیم، که چیزی برای دوست داشتن در مورد خودمان نداریم. اگر خودمان را دوست نداشته باشیم، هیچ کس دیگری ما را دوست نخواهد داشت. بنابراین، ارزشمندترین چیز برای شما خودتان هستید.

بنابراین، باید خودتان را دوست داشته باشید. ممکن است نقص‌هایی داشته باشید؛ هیچ‌کس کامل نیست. ممکن است اشتباه کرده باشید، این امکان‌پذیر است. ممکن است نگران آینده باشید، اما هر روز فرصتی برای شروع دوباره است. گاهی اوقات، معایب افراد می‌تواند به مزایا تبدیل شود. اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شده‌اید می‌توانند به عنوان تجربه به شما بازگردند. بنابراین خودتان را دوست داشته باشید، با اشتباهات خود کنار بیایید، با آنچه انجام داده‌اید کنار بیایید. با فکر کردن به آنها، سرزنش خود و ماندن در آن چرخه معیوب، نمی‌توانید پیشرفت کنید. اگر خودتان را دوست نداشته باشید، نمی‌توانید پیشرفت کنید، نمی‌توانید خوشحال باشید، نمی‌توانید موفق باشید. اولین شرط موفقیت، عشق به خود است.

هر کسی نقص‌هایی دارد.

مفهوم اعتماد به نفس در واقع ارتباط نزدیکی با این موضوع دارد. افرادی که به عنوان افرادی با اعتماد به نفس بالا توصیف می‌شوند، عموماً افرادی هستند که خودشان را دوست دارند. این موضوع توسط اطرافیانشان احساس می‌شود. اغلب، آنچه مردم به عنوان "کاریزمای بالا" توصیف می‌کنند، ناشی از آرامش فرد با خودش است. البته، اغراق همیشه بد است، ما این را می‌دانیم، از آن آگاه هستیم. اما دوستان، خودتان را به حداقل برسانید، چه اشکالی دارد؟ شما به هر حال به خودتان نیاز دارید. اگر از خودتان مراقبت نکنید، اگر خودتان را دوست نداشته باشید، اگر برای خودتان ارزش قائل نباشید، هیچ کس دیگری برای شما ارزش قائل نخواهد شد. در طول زندگی، شما و بدنتان باید با هم زندگی کنید، روح و بدنتان. اگر یکی از آنها از دست برود، زندگی وجود نخواهد داشت.

بنابراین، ما صلح خواهیم کرد، خودمان را دوست خواهیم داشت. ممکن است نقص‌هایی داشته باشیم؛ افراد نقص‌داری هستند که نقص‌های خود را به مزایا تبدیل کرده‌اند. افراد نقص‌داری هستند که بسیار مشهور شده‌اند و افراد نقص‌داری که بسیار خوشحال شده‌اند. شاید آنچه که شما اغلب به عنوان کاستی یا نقص در خود می‌بینید، اصلاً نقص نباشد؛ ممکن است فقط دیدگاه شما باشد. بنابراین، بیایید خودمان را بیشتر دوست داشته باشیم. زیرا اگر ما وجود نداشتیم، اگر خودمان را دوست نداشتیم، نمی‌توانستیم دیگران را هم دوست داشته باشیم. بنابراین، عشق بسیار مهم است و دوست داشتن خود از همه مهم‌تر است.

در زندگی خود جادو خلق کنید

شما به راحتی می‌توانید ساده‌ترین تمرین‌ها را برای تحقق میل خود به تغییر و رشد اجرا کنید و در زندگی خود جادو ایجاد کنید. زندگی بهتر همیشه ممکن است. تنها کاری که باید انجام دهید این است که کنترل زندگی خود را به دست بگیرید.
به یاد داشته باشید روش‌هایی که با صبر، پشتکار و اراده‌ی خودتان به کار می‌گیرید، همیشه نتیجه خواهند داد. همانطور که خودتان را در حال خلق جادو در زندگی‌تان می‌بینید، باورتان حتی قوی‌تر می‌شود. انگیزه‌ی شما تا حدی افزایش می‌یابد که اطرافیانتان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. البته، ثبات قدم یکی از مهم‌ترین نکات در اینجا است.
مدیتیشن مهم است، اما مهمترین چیز مانتراها یا گفتگوهای درونی هستند. مردم همیشه با خودشان صحبت می‌کنند. این در واقع چیز بسیار خوبی است، هرگز چیز بدی نیست. اما وقتی کنترل این گفتگوهای درونی را به دست می‌گیرید، از آنچه در ناخودآگاه خود بارگذاری می‌کنید آگاه می‌شوید و سوالات درست می‌پرسید، کنترل زندگی خود را به دست می‌گیرید. به این ترتیب، زندگی بهتری خواهید داشت. 

هیچکس انتخاب نمی‌شود.

مانترا را به عنوان ساختن «فیلم کوتاه» خودتان با استفاده از جملات ساده متشکل از کلمات مثبت در نظر بگیرید. مانتراها برای رشد شخصی و تفکر مثبت ضروری هستند. آنها مهمترین ابزاری هستند که ما را برای پیشرفت برنامه‌ریزی می‌کنند. شناخت قدرت مانتراها و استفاده از آنها برای دستیابی به اهدافمان بسیار مهم است. بنابراین، بخش قابل توجهی از این کتاب را به موضوع مانتراها اختصاص خواهم داد.
از قدرت درون خود آگاه شوید و آن را با قدرت مانترا آزاد کنید. به یاد داشته باشید، همه از قدرت یکسانی برخوردارند. هیچ کس برگزیده یا مقدس نیست. برخی افراد کمی بیشتر مطالعه می‌کنند، برخی کمی بیشتر تحقیق می‌کنند... این افراد هستند که کدهای خاصی از جهان را کشف می‌کنند و تغییر ایجاد می‌کنند.
این قدرت هر آنچه را که آرزو دارید جذب خواهد کرد. نیازی نیست به کسی تکیه کنید. کافیست با مغزتان که سعی دارد چیزی به شما بگوید، ارتباط مثبت و مؤثر برقرار کنید و بقیه از جانب کائنات به شما خواهد رسید.

چه چیزهایی را در ضمیر ناخودآگاه خود بارگذاری می‌کنیم؟

هوشیاری تمام داده‌ها را از ناخودآگاه دریافت می‌کند. بنابراین، بینشی که کل زندگی ما را هدایت می‌کند از ناخودآگاه ما ناشی می‌شود. ناخودآگاه بخشی از مغز ماست که به صورت ناخودآگاه و بدون آگاهی ما کار می‌کند، عضلات غیرارادی بدن ما را کنترل می‌کند، تضمین می‌کند که عملکردهای بدن ما حتی در هنگام خواب ادامه یابد، هر چیزی را که با حواس پنجگانه خود درک می‌کنیم لحظه به لحظه ثبت می‌کند و در صورت نیاز آن را در اختیار هوشیاری قرار می‌دهد. از سوی دیگر، هوشیاری، ظرفیت انسان برای تشخیص، درک، فهم و آگاهی از خود، محیط خود و آنچه در اطراف ما اتفاق می‌افتد، است.

مثل یک کوه یخ

بیایید یک کوه یخ را تصور کنیم؛ ۱۰٪ قابل مشاهده بالای آب، هوشیاری است و ۹۰٪ زیر آب، ناخودآگاه است. در حالی که ممکن است هوشیاری را بخشی بدانیم که در آن تجزیه و تحلیل می‌کنیم، تصمیم می‌گیریم و جزئیات هر رویداد را شرح می‌دهیم، ناخودآگاه قدرت واقعی است. جایی است که داده‌ها ذخیره می‌شوند، اطلاعات یافت می‌شوند و عادات و تعصبات ریشه می‌دوانند.

از لحظه‌ای که به دنیا می‌آییم، داده‌هایی را که از طریق حواس پنجگانه خود درک می‌کنیم، در ناخودآگاه خود ذخیره می‌کنیم. این داده‌ها الگوهای فکری ما را شکل می‌دهند. وقتی رویدادی رخ می‌دهد، ما داده‌هایی را که تا آن زمان در ناخودآگاه خود جمع‌آوری کرده‌ایم، ترکیب می‌کنیم تا پاسخ‌هایی ارائه دهیم که راه‌حل یا پاسخی ارائه می‌دهند. بنابراین، باید از آنچه در ناخودآگاه خود بارگذاری می‌کنیم، آگاه باشیم.

ما می‌توانیم افکارمان را کنترل کنیم.

بیایید کامپیوتری را تصور کنیم که هیچ برنامه‌ای روی آن نصب نشده باشد. برای استفاده از آن به برنامه‌هایی نیاز داریم. همچنین به برنامه‌های دیگری مرتبط با حرفه، سرگرمی‌ها و علایق خود نیاز داریم. در غیر این صورت، نمی‌توانیم از این کامپیوتر استفاده کنیم. مغز ما نیز همینطور است. اگر بتوانیم ناخودآگاه خود را با آگاهی خود برنامه‌ریزی کنیم، می‌توانیم مغز خود را به گونه‌ای کار کنیم که زندگی ما را آنطور که می‌خواهیم هدایت کند.

بگذارید مثالی بزنم تا قدرت ضمیر ناخودآگاه را نشان دهم: هر چیزی که در اطراف خود و روی این سیاره می‌بینید، ابتدا در ذهن تصور، فکر و برنامه‌ریزی شده است، قبل از اینکه خلق شود. برای مثال، حتی خانه‌هایی که در آنها زندگی می‌کنیم از قبل طراحی و تصور شده‌اند؛ سپس نقشه‌ها روی کاغذ آورده شده‌اند و به وجود آمده‌اند. هر چیزی که آن را کامل می‌کند، مانند پنجره‌ها، بعداً اضافه شده است... بنابراین، هر چیزی که خلق می‌شود، ابتدا از طریق فکر عبور می‌کند.

اگر بتوانیم افکارمان را کنترل، برنامه‌ریزی و آگاهانه در مغزمان بارگذاری کنیم، می‌توانیم زندگی دلخواهمان را خلق کنیم.

هر روز را مانند یک تعطیلات زندگی کنید.

زندگی خیلی سریع می‌گذرد. ​​سرعت بالای کار، همراه با پیشرفت سریع فناوری، ما را به افرادی منزوی تبدیل می‌کند. ما دیگر به عزیزانمان وفادار نیستیم و مرتباً با آنها وقت نمی‌گذاریم؛ حتی مناسبت‌های خاص و تعطیلات را هم نادیده می‌گیریم. با یک پیام ساده به هم تبریک می‌گوییم و در کسالت تعطیلات طولانی، بزرگترهایمان را فراموش می‌کنیم.

ما باید از یک جامعه منزوی فرار کنیم. ارتباط بین مردم باید اهمیت خود را بازیابد. هرگز به اشتراک گذاشتن عشق و انرژی خود را به تعویق نیندازید. وقتی افراد گوشه‌گیر می‌شوند و در فناوری غرق می‌شوند، ارتباطات بیرونی آنها از بین می‌رود. ارتباط طبیعی از بین می‌رود. انرژی حاصل از جلسات حضوری با "تمام کردن آن با یک تماس تلفنی" جایگزین می‌شود. با این حال، وقتی با مردم تعامل داریم، انرژی خود را به آنها می‌دهیم و در عوض از آنها انرژی دریافت می‌کنیم.

بیایید از علایقمان دریغ نکنیم.

یکی از مهمترین رازهای برقراری ارتباط با افراد، دانستن نحوه گوش دادن است. اگر خوب گوش دهیم، ابتدا همدردی آن شخص را جلب می‌کنیم. سپس آنچه را که می‌خواهند بگویند بهتر می‌فهمیم. و از همه مهمتر، به آن شخص و خودمان به طور مؤثرتری کمک می‌کنیم. اما اغلب، به جای گوش دادن به شخص دیگر هنگام صحبت کردن، روی موضوعی که قرار است در مورد آن بحث کنیم تمرکز می‌کنیم. با تمرکز بر آنچه خواهیم گفت و کلماتی که استفاده خواهیم کرد، علاقه شخص دیگر را از دست می‌دهیم. اگر می‌خواهیم توجه دیگران را جلب کنیم، نباید توجه خود را از شخص دیگر دریغ کنیم. هیچ کس مالک همه چیز در جهان نیست. به اشتراک گذاشتن بخشی از زندگی اجتماعی است.

بیایید وفاداری نشان دهیم

از خودگذشتگی داشته باشید و وفاداری نشان دهید. بیایید دور هم جمع شویم، و اگر نمی‌توانیم، حداقل با عزیزانمان تماس بگیریم، به بزرگترهایمان احترام بگذاریم و صدایشان را بشنویم. زیرا آنها به با هم بودن و صحبت رو در رو عادت دارند. آنها دلتنگ روزهای گذشته هستند. و از شما هم همین انتظار را دارند. هر چه بیشتر به اشتراک بگذارید، بیشتر دریافت خواهید کرد. هر چه بیشتر ببخشید، بیشتر دریافت خواهید کرد. تلاشی که برای دور شدن از خودخواهی انجام می‌دهیم، روابط ما را با عزیزانمان به ایده‌آل‌ترین سطوح می‌رساند. علاوه بر به اشتراک گذاشتن انرژی خود، مشکلات خود را نیز به اشتراک بگذارید. اگر مشکل یک دوست را به اشتراک بگذارید، از ناراحتی آنها خواهید کاست. به یاد داشته باشید که ممکن است زمانی فرا برسد که شما نیز نیاز داشته باشید مشکلات خود را به اشتراک بگذارید.

هر روز را طوری زندگی کن که انگار یک جشن است. انرژی یک فرد رشد می‌کند و تکثیر می‌شود و در سراسر جامعه پخش می‌شود. مهمترین چیزی که ما را انسان می‌کند، به اشتراک گذاشتن است. عشق، شادی، آرامش و پول را به اشتراک بگذارید. به یاد داشته باشید، ما چیزی را با خود نمی‌بریم.

آیا ما خواهان تغییر هستیم؟

قبل از برداشتن گامی به سوی تغییر، سوالاتی وجود دارد که باید به آنها پاسخ داده شود. آیا می‌خواهیم تغییر کنیم؟ آیا می‌خواهیم زندگی خود را تغییر دهیم؟ بدون اطمینان از پاسخ این سوالات، گام برداشتن به سوی تغییر درست نخواهد بود. تغییر نمی‌تواند اتفاق بیفتد مگر اینکه فرد با اراده و میل آزاد خود تصمیم بگیرد. با این حال، اگر فرد واقعاً خواهان تغییر باشد و مصمم باشد، کارهایی که باید انجام دهد بسیار ساده است.

در طول این فرآیند، نظرات ارائه شده توسط دیگران کاملاً ذهنی خواهد بود و بنابراین در درازمدت نتایج پایداری به بار نخواهد آورد. البته ما به همه گوش خواهیم داد، این نظرات را از فیلتر ذهن خود عبور خواهیم داد و تصمیم نهایی خود را خواهیم گرفت.

سوالات باید منطقی باشند.

کلید فرآیند تغییر این است که فرد تصمیم بگیرد چه نوع تغییری را می‌خواهد. به محض اینکه فرد اذعان کند که مشکل یا نقصی دارد، فرآیند تغییر آغاز می‌شود. پس از آن، پرسیدن سوالات و یافتن پاسخ‌های مربوط به این تغییر، گامی مهم به جلو خواهد بود.

در فرآیند تغییر، شناسایی مشکلات از طریق «طوفان فکری» و نوشتن آنها مهم است. کار نوشتاری همیشه تأثیر واضح‌تری بر ذهن انسان دارد. هنگام ارائه سوالات و مشکلات، باید هر سوالی که واقعاً مورد توجه است پرسیده شود. یک نقطه شروع خوب می‌تواند مثلاً این باشد: «چه چیزهایی را می‌خواهم در مورد خودم یا زندگی‌ام تغییر دهم؟»

نقشه راه

فهرست کردن پاسخ‌هایی که بدون فکر کردن به ذهنمان می‌رسند، به ما یک نقشه راه می‌دهد. پاسخ‌هایی که فوراً از دهانمان بیرون می‌آیند، مانند «باید صبح زود بیدار شوم، باید منظم باشم، نباید در مواجهه با مشکلات تسلیم شوم»، نیازهای واقعی ما را به وضوح آشکار می‌کنند.

برای تغییر زندگی‌مان، باید بتوانیم تصمیمات اساسی بگیریم. اگر فقط وانمود کنیم که تصمیمات اساسی می‌گیریم، به جای اینکه واقعاً این کار را انجام دهیم، نتیجه ناامیدکننده خواهد بود. التیام یک زخم به چیزی بیش از یک بانداژ نیاز دارد؛ در صورت لزوم، جراحی لازم است. و اگر مشکل به اندازه‌ای شدید باشد که باعث آسیب شود - مثلاً قانقاریا - باید برداشته شود. آمادگی برای تصمیم‌گیری و اجرای این تصمیمات، برای تغییر اساسی است.

ارزش واقعی خودت رو نشون بده.

در دنیای تجارت، افراد با اعتماد به نفسی که می‌دانند می‌توانند کاری انجام دهند، همیشه برنده می‌شوند. افرادی که خود را ارزشمند می‌دانند، در عوض ارزشمند می‌شوند. ممکن است بخواهید در حرفه خود از نردبان شغلی بالا بروید. این نشان می‌دهد که شما اهدافی دارید. فردی که هدف دارد، همیشه ارزشمندتر از فردی است که هدف ندارد. فردی که هدف دارد، همیشه تلاش بیشتری می‌کند. فردی که هدف ندارد، پیشرفت نمی‌کند. آنها فقط سرشان را تکان می‌دهند و بدون هیچ تلاشی، حقوق خود را دریافت می‌کنند.

اگر می‌خواهید در حرفه خود پیشرفت کنید و به پاداش‌های دلخواه خود برسید، باید با اعتماد به نفس گام بردارید. باید نگرشی متعهدانه و وظیفه‌شناسانه نسبت به کار و حرفه خود نشان دهید و به توانایی‌ها و قابلیت‌های خود اعتماد داشته باشید. با عمل کردن با این درک که شما کارمندی هستید که می‌توانید با مهارت‌ها و تجربیات خود به محل کار خود کمک کنید، موضعی قوی از خود نشان خواهید داد و تقدیری را که شایسته آن هستید، دریافت خواهید کرد.

فرض کنید قرار است کسی در محل کار شما ترفیع بگیرد. کسی که فکر می‌کند «این برای من خیلی مهم است»، کسی که اشتیاق زیادی برای آن دارد، کسی که به وضوح می‌گوید که این موضوع مهم است، کسی که واقعاً ترفیع می‌خواهد، آن را به دست نخواهد آورد. چون خودش را کوچک کرده است. این نوع رفتار، ضعف و نقص محسوب می‌شود. علاوه بر این، وقتی چیزی را بیش از حد می‌خواهید، مانعی بین خودتان و آرزویتان ایجاد می‌کنید. در این صورت باید تلاش بیشتری کنید.

افراد مرموز ترجیح داده می‌شوند.

در دنیای تجارت، افراد با اعتماد به نفسی که از توانایی‌های خود مطمئن هستند، همیشه برنده می‌شوند. افرادی که برای خود ارزش قائلند، در عوض مورد ارزش قرار می‌گیرند. اما کسانی که برای خود ارزش قائل نیستند، کسانی که بدون اینکه حتی مطمئن باشند که ترفیع می‌گیرند، خود را به شدت خسته می‌کنند، هرگز به ارزشی که می‌خواهند، نخواهند رسید. اینکه طوری رفتار کنند که انگار اگر ترفیع نگیرند، دنیا فرو می‌ریزد و دائماً از موقعیت فعلی خود شکایت کنند، صرفاً نشانه ضعف است. وقتی این ضعف را آشکار می‌کنید، به راحتی در دسترس قرار می‌گیرید، یا به عبارت ساده‌تر، "بی‌عرضه" تلقی می‌شوید.

هیچ‌کس کسی را که به راحتی به دست می‌آید نمی‌خواهد. همه کسی را ترجیح می‌دهند که پیدا کردنش سخت باشد، کسی که محکم‌تر، مرموزتر، متمایزتر و خونسردتر باشد. تفاوت بین شیشه و الماس را در نظر بگیرید. شیشه، هر چقدر هم که در زندگی ما مفید و حاضر باشد، به اندازه الماس ارزشمند نیست. همه برای کسی که اعتماد به نفس دارد و از توانایی‌های خود آگاه است، ارزش قائلند.

وقتی ارزش خودت را بدانی، می‌توانی بگویی: «برای من مهم نیست، من پاداش هر آنچه را که شایسته‌اش هستم، خواهم یافت.» اگر بفهمی که یک الماس هستی، بقیه هم تو را یک الماس می‌دانند. کمیاب، باکیفیت و جذاب باش.

خودتان را آموزش دهید.

فرقی نمی‌کند چه حرفه‌ای را دنبال کنیم، اگر خودسازی و توسعه را وظیفه اصلی خود قرار دهیم و هر روز تلاش کنیم تا بر دستاوردهای روز قبل بیفزاییم، طبیعتاً در کار خود سرآمد خواهیم بود.

در این شرایط، البته، ما در جایگاه اول قرار خواهیم گرفت. همانطور که خودمان را بهبود می‌بخشیم و روی خودمان سرمایه‌گذاری می‌کنیم، موضع و نگرش ما تغییر می‌کند. ما اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنیم. قدرت دانش در کار ما منعکس می‌شود. مافوق‌های ما، مشتریان ما، هر کسی که با او تجارت می‌کنیم، متوجه اعتماد به نفس ما می‌شود.

نگذارید پول شما را کنترل کند.

برده پول نباشید. نگذارید شما را کنترل کند. وقتی می‌گویید: «من پولم را کنترل می‌کنم، تصمیم می‌گیرم با آن چه کار کنم. من پول زیادی می‌خواهم، اما برده آن نیستم. می‌توانم بدون آن زندگی کنم»، به عبارت دیگر، وقتی می‌گویید پول برای شما مهم نیست، آنگاه پول به سراغ شما خواهد آمد.

احساسات منفی نسبت به پول نداشته باشید. افکار منفی مانند "پول کثیف است" یا "پول چیز بدی است" پول را از شما دور می‌کند. شما می‌توانید با دوست داشتن پول، آن را جذب کنید. افرادی که عاشق پول هستند اغلب حریص یا طماع نامیده می‌شوند. من در مورد آن نوع عشق صحبت نمی‌کنم.

این کار نیاز به تلاش دارد.

بین حریص بودن و دوست داشتن پول تفاوت وجود دارد. دوست داشتن پول یعنی داشتن احساسات مثبت نسبت به آن. حریص بودن یعنی دوست داشتن پول بیش از هر چیز و هر کس دیگری. من نمی‌گویم حریص باشید، می‌گویم نسبت به پول احساسات مثبت داشته باشید. همانطور که اگر بگویید "عایشه بد است، او مردم را فاسد می‌کند، محیطی که عایشه در آن است بد است" نمی‌توانید با عایشه همدردی کنید، عایشه نیز نمی‌تواند با شما همدردی کند. هر دو موقعیت یکسان هستند. اگر برای وجود و اهمیت پول در زندگی خود ارزش و احترام قائل شویم، پول به سمت ما خواهد آمد.

پول گاهی از آسمان می‌آید. از بخت‌آزمایی، از یک قرعه‌کشی، از یک خویشاوند دور... افرادی که از این طریق ثروتمند می‌شوند، اغلب از آن سودی نمی‌برند، زیرا آن را بدون کار یا تلاش به دست آورده‌اند، با این طرز فکر که «آسان به دست می‌آید، آسان از دست می‌رود». بله، برای ثروتمند شدن باید کار کنید. اما گاهی اوقات پول می‌تواند از راه‌های دیگری هم به دست آید.

اگر پایه ذهنی لازم را داشته باشید - یعنی اگر برنامه‌های ناخودآگاه مثبتی در رابطه با کسب درآمد بدون تلاش داشته باشید - حتی اگر به راحتی به دست آید، از آن سود خواهید برد. اما اگر این کار را نکنید، آن پول شما را ترک خواهد کرد.

نمیتونی هضمش کنی!

مراقب افرادی باشید که از این طریق ثروتمند شده‌اند. اکثر آنها یا ناراضی هستند، یا به دلیل ندانستن اینکه با پولشان چه کنند، مرتکب اشتباه شده‌اند، یا توسط اطرافیانشان کلاهبرداری شده‌اند. مثل این است که برای یک خانه یک طبقه پی‌ریزی کنید و سپس روی آن یک خانه بسازید؛ ساختمان فرو خواهد ریخت. این وضعیت هم همینطور است. وقتی فرو بریزد، حتی همان یک طبقه‌ای را که داشتید از دست می‌دهید.

برای پول، برای ثروت آماده باشید. در غیر این صورت، قادر به تحمل حضور آن نخواهید بود. همین امر در مورد کسانی که ناگهان ثروتمند می‌شوند نیز صدق می‌کند. افرادی که خود را یک شبه ثروتمند می‌بینند، نمی‌توانند از فرصت‌ها و جایگاه اجتماعی که از طریق پول به دست می‌آورند، استفاده کنند. آنها در محیط جدید خود دست و پا چلفتی باقی می‌مانند. اگر بدون تلاش پول به دست آورده‌اید، باید از این موضوع آگاه باشید و بدانید که چگونه با آن رفتار کنید. همیشه فکر کنید که پولی که دریافت می‌کنید به دلیل خوبی به دست آمده است و بیشتر به اشتراک بگذارید. در حالی که قدرتی را که پول به ارمغان می‌آورد، مدیریت می‌کنید، به اطرافیان خود نیز قدرت دهید. هر چه بیشتر به اشتراک بگذارید، پول بیشتری به سمت شما خواهد آمد و با به اشتراک گذاشتن آن، درک شما از پول تغییر خواهد کرد.

هر جا مشکلی هست، راه حلی هم هست.

اگر مشکلی وجود دارد، راه حلی هم وجود دارد. هیچ مشکل غیرقابل حلی وجود ندارد. با فکر کردن به مشکلات چه چیزی به دست می‌آورید؟ هیچ چیز. روی راه حل تمرکز کنید و مطمئن باشید که می‌توانید آن را پیدا کنید. نکته کلیدی در اینجا حفظ آرامش است. وقتی فردی آرام است، باید بگوید: "آیا من هم در زندگی‌ام موقعیت‌های مشابهی را تجربه کرده‌ام؟ بله، تجربه کرده‌ام. آیا بر آنها غلبه کرده‌ام؟ بله، غلبه کرده‌ام. می‌توانم دوباره بر آنها غلبه کنم." این یک دیدگاه بسیار ساده است. وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که بسیاری از چیزهایی که ما آنها را مشکل می‌دانستیم، یا به خودی خود، یا از طریق تلاش‌های ما، یا از طریق تلاش‌های کائنات، در یک دوره زمانی خاص حل شده‌اند.

اگر فکر کنید که «من مالک دنیا نیستم، تمام تلاشم را می‌کنم، اما همه چیز را به دل نمی‌گیرم»، دری به سوی خوشبختی خواهید گشود.

در شرایط وحشت، ما حتی نمی‌توانیم راه‌حل‌های درست روبروی خود را ببینیم. ما نمی‌دانیم راه‌حل کجاست یا کدام مسیر را باید دنبال کنیم. همانطور که می‌گویند: «آنچه انجام داده‌ام، تضمینی برای آنچه انجام خواهم داد است» و این نکته کلیدی است.

فوراً نتیجه گیری نکنید.

وقتی با مشکلی روبرو می‌شوید، فوراً افکار منفی به ذهنتان خطور نکند. روی آن تمرکز نکنید. آرام باشید و به این فکر کنید که چگونه در گذشته مشکلات را حل کرده‌اید. به خودتان بگویید: «من قبلاً این کار را انجام داده‌ام، قبلاً با موانع مختلفی روبرو شده‌ام و بر همه آنها غلبه کرده‌ام» و آن را تجسم کنید. اگر ببینید چه چیزی را به دست آورده‌اید، انگیزه شما آماده است. و از تجربیات خودتان مثال بزنید، نه از دیگران. شما این کار را انجام دادید، نه شخص دیگری. شما می‌توانید دوباره آن را انجام دهید.

مشکلات همیشه می‌توانند پیش بیایند. نکته مهم این است که در آن مواقع آرامش خود را حفظ کنید. آرام و با اعتماد به نفس باشید، مسائل را به دل نگیرید، نگران نباشید و بگویید «من از پسش برمی‌آیم». «برای من مهم نیست، یک راه حل پیدا می‌کنم. من انجامش می‌دهم.» این همان نگرش «برای من مهم نیست» است.

یکی از نکات کلیدی، دیدگاه فرد است. کسی که می‌گوید: «برای من مهم نیست»، مثبت و آرام است، خوش‌بین است. حتی ناموفق‌ترین فرد بدون شک در زندگی خود به چیزی دست یافته است. اما تفاوت این است: یک فرد بدبین فقط آنچه را که به دست نیاورده است می‌بیند. از آنجا که بدبین است، فقط آنچه را که کم دارد می‌بیند. ذهن او فقط روی آنچه کم دارد متمرکز است. وقتی با مشکلی روبرو می‌شود، اولین واکنش او «دوباره؟» است. او شروع به ایجاد سناریوهای منفی می‌کند و فکر می‌کند که اوضاع بد پیش خواهد رفت. سناریوی یک دیدگاه بدبین نیز بدبینانه است. او به جای یافتن راه حل، با سوالاتی مانند «مشکلات همیشه به سراغ من می‌آیند، همیشه مرا پیدا می‌کنند. چرا من؟» روی مشکل تمرکز می‌کند، نه روی مشکل، و می‌گوید: «بسیار خب، من می‌توانم این کار را انجام دهم، می‌توانم آن را حل کنم. قبلاً چیزهای مشابهی را تجربه کرده‌ام.» او به این فکر می‌کند که چگونه مشکلاتی را که در گذشته با آنها روبرو بوده است، حل کرده‌اند.

صبورانه منتظر بمانید.

ما همیشه نمی‌توانیم همه مشکلات را خودمان حل کنیم. گاهی اوقات، مسائل به مرور زمان حل می‌شوند. به دلیلی می‌گویند "زمان همه زخم‌ها را التیام می‌بخشد". گاهی اوقات، بهتر است اجازه دهید زمان روند خود را طی کند. برای مشکلاتی که نمی‌توانید به تنهایی حل کنید، با آرامش و بدون وحشت منتظر بمانید. حل مشکلات نیاز به سطح انرژی آرامی دارد. وقتی انرژی خود را آزاد می‌کنید و کاملاً مطمئن هستید، راه‌حل‌ها زودتر از آنچه انتظار دارید ظاهر می‌شوند. در واقع، برخی از مشکلات خود به خود حل می‌شوند؛ شما حتی متوجه نمی‌شوید که چگونه.

وقتی با مشکلی مواجه می‌شوید، با آرامش و بدون وحشت فکر کنید. از خودتان بپرسید: «آیا این مشکلی است که می‌توانم حل کنم؟» اگر چنین است، اقدام کنید. به عنوان مثال، ممکن است مشکلات اقتصادی در صنعت شما وجود داشته باشد که بر همه تأثیر می‌گذارد، نه فقط شرکت شما. ممکن است بودجه در دسترس نباشد، ممکن است محدودیت‌های کلی در بخش وجود داشته باشد و هزینه‌های شرکت شما به دلیل کمبود درآمد به یک مشکل تبدیل شود. وقتی با آرامش فکر می‌کنید، متوجه می‌شوید که نمی‌توانید به تنهایی به مشکل کلی صنعت رسیدگی یا آن را حل کنید. بدون وحشت، می‌توانید به این فکر کنید که چگونه راه‌های جایگزینی برای پوشش هزینه‌های خود پیدا کنید. ممکن است نتوانید مشکل کلی را حل کنید، اما می‌توانید با حل مشکل خاص خود بر یک دوره دشوار غلبه کنید. می‌توانید هزینه‌های خود را کاهش دهید، سرمایه‌گذاری‌های خود را به پول نقد تبدیل کنید، در یک بخش مرتبط شغل ایجاد کنید، منابع خود را اولویت‌بندی کنید... پس از مدتی، هنگامی که مشکل کلی صنعت حل شد، می‌توانید کار خود را از جایی که متوقف شده بودید، از سر بگیرید.

رهبر کسی است که می‌تواند بگوید «ما».

رهبر کسی است که می‌تواند بگوید «ما». آنها کلمه «من» را از زندگی خود حذف می‌کنند. کسی که از کلمه «ما» استفاده می‌کند، در جلب حمایت جامعه و افراد مشکلی ندارد. و قدرت در اتحاد است. رهبر کسی است که این را درک می‌کند. آنها از قدرت، توانایی و کیفیت خود آگاه هستند، اما همیشه با ذهنیت «ما» شروع می‌کنند، نه «من».

رهبرانی که با «ما» شروع می‌کنند، رهبران آینده هستند. رهبرانی که کلمه «ما» را در مرکز زندگی خود قرار می‌دهند، در حال شکل دادن به شخصیت رهبری آینده هستند. شخصیت رهبری قدیمی و کلاسیک، با ذهنیت «من، من می‌دانم، من می‌توانم این کار را انجام دهم، من همه چیز هستم، من باهوش‌ترین فرد جهان هستم، من آن را حل خواهم کرد»، زندگی رهبری آن را کامل می‌کند. در سال‌های آینده، به مراحلی خواهیم رسید که فقط کسانی که می‌گویند «ما» رهبر خواهند بود. ما بازتاب این را در برخی از رهبران در سراسر جهان احساس می‌کنیم. نفوذ رهبرانی که می‌گویند «من» بر جامعه با گذشت زمان ضعیف می‌شود. رهبرانی که می‌گویند «ما» روز به روز درخشان‌تر می‌شوند.

ایده‌های کلاسیک در حال منسوخ شدن هستند

ما می‌بینیم که رهبرانی که می‌گویند «ما»، کسانی که طرفدار اشتراک‌گذاری هستند و کسانی که طرفدار تغییر هستند، در انتخابات پیروز می‌شوند و در نقش‌های خود موفق می‌شوند. می‌بینیم که کسانی که به مردم اعتماد دارند، نه به احزاب سیاسی، به نسل جدید، به افراد مثبت‌اندیش و باهوش، اکنون می‌توانند در جامعه رهبری کنند. این نمونه‌ها نقطه شروعی برای آینده هستند. جوامعی که در برابر این امر مقاومت می‌کنند، به مرور زمان تغییر خواهند کرد. افراد مدرن و با اعتماد به نفس در حال ظهور هستند. در حالی که برخی از ایده‌های کلاسیک منسوخ می‌شوند، جوانان جدید و قابل اعتمادی با ویژگی‌های مثبت شروع به درخشیدن می‌کنند. البته، رهبران این جوانان از درون صفوف خودشان خواهند آمد.

رهبری یعنی انجام هر کاری برای خیر جامعه. رهبر کسی است که «ما» را بالاتر از هر چیز دیگری در اولویت قرار می‌دهد. وقتی می‌گویید «ما»، همه چیز از قبل حل و فصل شده است. کلید زندگی بهتر برای جامعه، داشتن رهبری است که می‌گوید «ما». مفهوم «ما» مترادف با موفقیت، اشتراک‌گذاری، کارایی، آگاهی و آینده است. به همین دلیل است که توانایی گفتن «ما» بسیار مهم است.

نسل‌ها از آنها یاد خواهند کرد.

بزرگترین مشکل آدم‌ها ترس از دست دادن جایگاهی است که به دست آورده‌اند. افرادی هستند که برای جلوگیری از سقوط از جایگاه فعلی‌شان هر کاری می‌کنند. اما افرادی که فلسفه زندگی‌شان «به من ربطی ندارد» است، همیشه کار درست را انجام می‌دهند. اگر واگذاری جایگاهشان به ایده‌های جدید و رهبران جدید برای جامعه مفیدتر باشد، بدون هیچ تردیدی این کار را انجام می‌دهند. منافع جامعه مقدم بر منافع خودشان است.

رهبر کسی است که به اطرافیانش الهام می‌بخشد و آنها را هدایت می‌کند، فلسفه زندگی آنها را می‌پذیرد و تلاش می‌کند تا به آنها در رسیدن به سطوح بالاتر کمک کند. آنها به آنچه می‌توانند از جامعه بگیرند فکر نمی‌کنند؛ در عوض، به آنچه می‌توانند به جامعه کمک کنند، آنچه می‌توانند به آنها بدهند، توجه می‌کنند و هدفشان ارتقای جامعه‌ای است که رهبری می‌کنند به بالاترین سطح ممکن. چنین رهبرانی جاودانه می‌شوند. حتی پس از مرگشان، نسل‌ها از آنها یاد می‌کنند.