Ogólne informacje
Jeśli nie jesteście zadowoleni z tego, kim jesteście, nie możecie być szczęśliwi. Jeśli nie doceniacie tego, co macie, nie możecie być szczęśliwi. Niestety, wielu ludzi stało się bardzo nienasyconymi osobami i nigdy nie są zadowoleni. Oczywiście nie ma nic złego w tym, że zawsze pragniemy czegoś lepszego, piękniejszego. Ale najpierw uspokójmy się i spójrzmy na dary, które mamy. Najważniejszym darem jest nasze zdrowie. Wokół nas jest tak wielu ludzi, którzy stracili zdrowie. Gdyby osoby twierdzące, że są nieszczęśliwe, odwiedziły szpitale, szybko zrozumiałyby, jakim darem dysponują. Zapomnieliśmy o wdzięczności. We wszystkich modlitwach, mówiąc „estağfurullah” i „elhamdülillah”, mówimy „przepraszam” i „dziękuję Ci, Boże”. Oczywiście, jeśli powtarzacie to jak wyuczoną papugą, traci to sens. Trzeba to powtarzać nie jak papuga, nie rozumiejąc istoty, ale naprawdę zdając sobie sprawę z tego znaczenia. Oczywiście nasze marzenia powinny być ambitne, oczywiście powinniśmy pragnąć czegoś lepszego, ale jednocześnie powinniśmy być wdzięczni. Nie jesteśmy już wdzięczni i nie zadowalamy się tym, co mamy. Kupujemy dom, o którym marzyliśmy przez lata, ale kiedy już go kupimy, tracimy entuzjazm. Wszystko natychmiast traci swoje znaczenie.
Szał konsumpcyjny sprawia, że ludzie z każdym dniem wydają coraz więcej. Człowiek nie powinien tracić swoich prawdziwych uczuć. Gdy już straci tę równowagę, nie ma już odwrotu – zaczynamy pragnąć bez ograniczeń, stajemy się nienasyceni. Stajemy się jak ciężarówka z pękniętym hamulcem. Trzeba się nieco uspokoić. Trzeba się zatrzymać i przyjrzeć się sytuacji. Na tym zaczyna się świadomość. Musimy przyjrzeć się temu, co mamy. Wpadamy w panikę, myśląc: „Jestem zdrowy, mam rodzinę, dobrze mi idzie w karierze… Ale mój przyjaciel ma więcej, a ja mniej!”. Porównujemy siebie i nasze piękno z innym obrazem, z inną osobą. Porównujemy nasz wygląd zewnętrzny, dom, samochód, biżuterię, a nawet nasze dzieci. Jednak dopiero gdy się uspokoimy, możemy dostrzec sens życia. Nie wolno nam o tym nigdy zapominać. Aby po upływie lat nie mówić: „Dlaczego nie doceniłem tego, co miałem?”, musimy uwolnić się od ambicji, które sprawiają, że tracimy kontrolę. Często spotykamy osoby, które mają zdrową, dobrą rodzinę, robią karierę, ukończyły renomowane uczelnie, ale patrzą na szklankę z pustej strony i przez nadwagę zamieniają swoje życie w problem. Na górze szklanki pozostało trochę wolnego miejsca – no cóż, niech tak będzie! Nikt nie jest idealny. Zresztą, jak w ogóle wszystko mogłoby być idealne?
Kiedy odczuwamy latające ptaki, szelest liści i poranne wschodzące słońce, możemy dostrzec sens życia. Zacznijmy nieco bardziej świadomie korzystać z naszych pięciu zmysłów i dostrzegać życie, które przepływa obok nas. Nie przyszliśmy na świat tylko po to, by pracować i zarabiać pieniądze. Osiągnięcie sukcesu to oczywiście coś przyjemnego. Ale jeśli potraktujecie życie jako podróż, będziecie czerpać z niej radość. Wyobraźcie sobie podróż autobusem. Jeśli przez całą drogę będziecie mieli zamknięte oczy, a otworzycie je dopiero na ostatnim przystanku, cała ta podróż pójdzie na marne. Nie podróżujcie na próżno – cieszcie się nią.
Jedyna różnica między tymi, którzy są szczęśliwi, a tymi, którzy nie są, polega na „działaniu”. Nie powinniśmy się porównywać, powinniśmy być wdzięczni, umieć się uspokoić i zatrzymać, a także spojrzeć na siebie z boku. Powinniśmy zadać sobie pytanie: „Co się teraz, w tej chwili, dzieje w moim życiu?”. Największą przyczyną nieszczęścia jest brak świadomości tego, co mamy. Jeśli nie będziemy wdzięczni, wszechświat nie da nam rzeczy, za które moglibyśmy być wdzięczni. Jeśli tego nie doceniasz, nie dziękujesz i nie okazujesz wdzięczności, wszechświat z kolei da ci sytuacje, w których nie spotkasz się z uznaniem i nie otrzymasz tego, na co zasługujesz. „Wszechświat jest jak lustro. Daje ci to, czym jesteś”.
Jesteśmy gośćmi w tym wszechświecie; przybyliśmy tutaj i powinniśmy dziękować za dane nam dary. Skoro dziękujemy, gdy w czyimś domu podaje nam się coś do jedzenia, to powinniśmy również dziękować za dary, jakie obdarza nas wszechświat, i okazywać wdzięczność. Im bardziej jesteśmy wdzięczni, tym więcej mamy powodów do wdzięczności!