بر بی‌تصمیمی غلبه کنید.

وقتی روی ترس‌هایمان تمرکز می‌کنیم، وقتی نمی‌دانیم چه می‌خواهیم یا قصد انجام چه کاری را داریم، وقتی نمی‌توانیم تصمیم بگیریم کدام مسیر را انتخاب کنیم، دچار تردید می‌شویم. به طور خلاصه، تردید، فقدان اعتماد به نفس است. فردی که اعتماد به نفس ندارد، نمی‌تواند اقدامی انجام دهد، نمی‌تواند مسئولیت بپذیرد. فردی که دائماً علامت سوال در ذهن خود دارد، نمی‌تواند هیچ تصمیم درستی بگیرد. و در تصمیماتی که می‌گیرد، همیشه اشتباه می‌کند. آنها نمی‌توانند تصمیمات درستی برای خود یا دیگران بگیرند.

اتخاذ نگرش «اهمیت نمی‌دهم» منجر به تصمیم‌گیری‌های واضح‌تر، سریع‌تر، واقع‌بینانه‌تر و دقیق‌تر می‌شود. هرچه فرد آرام‌تر، متین‌تر و خودآگاه‌تر باشد، تصمیماتش سریع‌تر و دقیق‌تر خواهد بود. او در مسیرهایی که انتخاب می‌کند، انتخاب‌های درستی خواهد داشت.

وقتی کسی پروژه‌ای را شروع می‌کند یا در مسیری گام برمی‌دارد، وقتش را برای فکر کردن طولانی به آن تلف نمی‌کند. ذهنش آرام و شفاف است. بلافاصله تصمیمی را که می‌گیرد روشن می‌کند و ادامه می‌دهد. اما در حالت برعکس، گرفتن تصمیمات درست با ذهنی پر از تعصبات و اضطراب‌های ناشی از شکست‌های گذشته بسیار دشوار است. اولین کاری که باید انجام دهد این است که آرام باشد. آرام بودن، اعتماد به نفس داشتن، یعنی در حالت «برای من مهم نیست» بودن.

در نهایت، وقتی ذهنتان آرام است، تصمیمات درست را می‌گیرید. تصمیماتی که وقتی ذهنتان آشفته است گرفته می‌شوند، هرگز نمی‌توانند درست باشند. وقتی ذهنتان آشفته است، مغزتان آرامش ندارد. بنابراین، آرام کردن ذهن ضروری است.

اغلب اوقات کند شدن، سرعت کارها را افزایش می‌دهد.

موقعیت‌هایی وجود دارد که ممکن است لازم باشد خیلی سریع تصمیم بگیرید. عدم تصمیم‌گیری سریع می‌تواند باعث شود فرصت‌های بزرگی را از دست بدهید. وقتی می‌گویم تصمیمات سریع، منظورم تصمیمات عجولانه و بدون فکر نیست. سریع بودن با عجول بودن یکی نیست. از این موضوع غافل نشوید. وقتی عجله می‌کنیم، می‌توانیم اشتباه کنیم. اما تصمیم‌گیری سریع متفاوت است.

با تحلیل و ترکیب آرام رویدادها بر اساس تجربیات زندگی‌مان تا آن لحظه، می‌توانیم تصمیمات درستی بگیریم. نکته‌ی کلیدی در اینجا این است که با فکر تصمیم بگیرید، مانند پختن غذا روی حرارت ملایم. تمام اطلاعات را در ذهن خود جمع کنید، بگذارید مدتی در ذهنتان بچرخد. بگذارید آزادانه در ذهنتان حرکت کند.

برای مثال، شما یک پیشنهاد شغلی از خارج از کشور دریافت می‌کنید که نیاز به پاسخ فوری دارد. این پیشنهاد فرصت‌های بسیار بیشتری نسبت به شغل فعلی شما، مانند ارتقاء و حقوق بالاتر، ارائه می‌دهد. اگر خودتان را بشناسید، اولویت‌های خود را به روشنی تعریف کرده باشید و بتوانید تحلیل کنید که تصمیمات شما چگونه بر اطرافیانتان تأثیر می‌گذارد، می‌توانید پاسخ مناسبی بدهید. می‌توانید بگویید: «من نمی‌توانم اینقدر دور از خانواده‌ام زندگی کنم. اولویت من خانواده‌ام هستند، بنابراین نمی‌توانم به خارج از کشور بروم.» یا می‌توانید بگویید: «زندگی در خارج از کشور همیشه رویای من بوده است و مطمئنم خانواده‌ام از من حمایت خواهند کرد. اولویت من ایجاد یک حرفه خوب است. می‌توانم این پیشنهاد را بپذیرم.» هیچ تصمیم خوب یا بدی وجود ندارد. نکته مهم انتخاب تصمیمی است که برای شما مناسب‌ترین و درست‌ترین باشد.