Odkryj, jak pod hasłem „statki odpływają” podjąć w swoim życiu krok, od którego nie ma już powrotu, z determinacją dążyć do celu i odważyć się na zmianę.

Czasami brak szansy na powrót nie jest czymś złym, o ile tylko te możliwości cię motywują… Kiedy spalisz za sobą mosty, pozostaje ci tylko jedna szansa: albo przegrasz, albo wygrasz!

Kiedy hiszpański odkrywca Hernán Cortés w 1519 roku wylądował na wybrzeżu Meksyku, pragnął, by jego armia podbiła te ziemie dla Hiszpanii. Warunki były niezwykle trudne; podczas marszu w głąb lądu nieustannie napotykał niekorzystne warunki i niekończące się choroby. Kiedy żołnierze zaczęli się kłócić, czy nie powinni się poddać i wrócić do ojczyzny, rzekł do swojego adiutanta: „Chcę, żebyś poszedł i spalił statki”. W ten sposób nie pozostawił swoim żołnierzom żadnej innej możliwości poza podbojem wybrzeży Meksyku. Jeśli chcemy odnieść sukces, musimy spalić statki! Jeśli naprawdę pragniemy osiągnąć sukces, musimy z całych sił podążać w jednym kierunku. Jeśli nie ma odwrotu, a naszym jedynym wyborem jest sukces, to musimy z całych sił pracować na ten sukces. Jak więc spalić statki?

Wprowadźcie swój umysł w odpowiedni stan!

Załóżmy, że wyznaczyliśmy sobie cel: osiągniemy naszą idealną wagę! Powtarzajcie to wszędzie, używając takich zwrotów jak: „Osiągnę swoją idealną wagę, moim celem jest osiągnięcie idealnej sylwetki!”, abyście poczuli się zawstydzeni, jeśli wam się nie uda. No i już spaliłeś za sobą mosty – raz to powiedziałeś. Dzięki takim i podobnym stwierdzeniom nie tylko się zmotywujesz, ale także nastawisz swój umysł i spalisz za sobą mosty.

Opowiem o wydarzeniu, które sam przeżyłem: pod koniec lat 80. przeżyłem nieudany okres w biznesie i dosłownie zbankrutowałem. Nie tylko straciłem własne pieniądze, ale także byłem zadłużony u różnych osób i pomyślałem, że nie ma już dla mnie ratunku. Moi krewni powiedzieli mi, że mógłbym wyjechać do Francji. Moim jedynym ratunkiem było podjęcie tam pracy, spłacenie długów, a dopiero potem odetchnięcie z ulgą. Mieliśmy wyjechać, ale brakowało nam pieniędzy. Kwota, którą z trudem zebraliśmy na bilety lotnicze, nie wystarczała nawet na podróż do Francji. Lecieliśmy samolotem do Austrii, a stamtąd pociągiem do Francji. Gdyby krewni nie odebrali nas z dworca kolejowego, nie dotarli byśmy do miejsca docelowego nawet taksówką. Kiedy spojrzałem na całość tych niekorzystnych wydarzeń, które nas spotkały, zdałem sobie sprawę, że w rzeczywistości to właśnie one skierowały mnie ku moim pragnieniom: podążaniu śladami różnych kultur świata…

Kryzys zamienił się w szansę

Dzięki tym trudnym okolicznościom miałam okazję poznać inną kulturę, nauczyć się nowego języka i wziąć udział w szkoleniach, które pomogą mi rozwinąć się zawodowo. Kryzys w moim życiu przerodził się w ogromną szansę. We Francji spotkałam się z bardzo trudnymi warunkami, ale nie poddałam się.

Znowu stałam się studentką, wróciłam na uniwersytet i studiowałam język francuski i literaturę francuską na Sorbonie. Nauczyłam się języka obcego i rozwinęłam swoje umiejętności zawodowe. W międzyczasie odkryłam skarbnicę wiedzy związaną z rozwojem osobistym, który stał się moją pasją. W tamtych czasach rozwój osobisty nie był jeszcze zbyt popularny w Turcji. Pod koniec lat 80. Francja przeżywała swój rozkwit w tej dziedzinie. Wszędzie organizowano kursy: jogi, medytacji, wizualizacji twórczej, pisania mantr…

Organizowano szkolenia i wydawano setki książek. Krótko mówiąc, znalazłem się w skarbnicy, która zmieniła moje życie. Gdybym jednak nie spalił za sobą mostów i nie potraktował kryzysu jako szansy, w normalnych okolicznościach mógłbym wrócić do Turcji już po tygodniu. Właśnie w takiej sytuacji walczysz i robisz wszystko, co w twojej mocy, by odnieść sukces.

Ego – temat, z którym spotykamy się bardzo często i który jest równie irytujący… Czym jest ego? Jak należy nim zarządzać? Czy ego jest szkodliwe? Do czego służy? Jakie przeszkody stwarza? Jak postrzegane są osoby z silnym ego w społeczeństwie? Zastanówmy się nieco nad tymi pytaniami.

Ego jest jednym z najważniejszych czynników, które zatruwają człowieka od środka. U podstaw wielu problemów, z którymi spotykamy się w naszym otoczeniu, leży bowiem ego. Można to zaobserwować nie tylko na poziomie indywidualnym, ale także społecznym: w rodzinie, w miejscu pracy, w kręgu przyjaciół czy też w szerszym kontekście – w stosunkach międzypaństwowych…

Znaczna część problemów, z jakimi borykamy się obecnie, wynika z ego. Mówiąc nieco szerzej, niektórzy przywódcy polityczni działają, posługując się stwierdzeniami typu „to ja zrobiłem” czy „to ja powiedziałem”. Te indywidualne przejawy demonstracji siły są w rzeczywistości niczym innym jak grą ego, która burzy równowagę społeczną i gospodarczą. Niestety, takie podejście nie ogranicza się wyłącznie do danej osoby, lecz wyrządza szkodę społeczeństwom, a nawet całemu światu.

Kim jest egoista? To osoba, która myśli wyłącznie o sobie. Dla takiej osoby inni ludzie, zwierzęta, przyroda czy życie społeczne nie mają żadnego znaczenia. Ponieważ stawia siebie w centrum wszystkiego. Często spotykamy takich ludzi w naszym otoczeniu. W rodzinie, w środowisku pracy, a nawet na platformach społecznościowych… Tego typu osoby są zazwyczaj postrzegane jako odpychające. Ego bowiem oddala ludzi od siebie, niszczy relacje i podważa struktury społeczne.

Sekret tkwi w pojęciu „my”

W związku, w rodzinie czy w środowisku zawodowym rozmowy rozpoczynające się od stwierdzeń typu „jesteś za młody”, „nie rozumiesz tego” czy „jesteś kobietą, jesteś mężczyzną” zazwyczaj kończą się rozczarowaniem. Wynika to z faktu, że wyrażenia te opierają się na ego. Natomiast umiejętność mówienia „my”, pozostawianie miejsca na opinie wszystkich oraz wybór wspólnej drogi wzmacniają relacje.

Podobna sytuacja ma miejsce również w świecie biznesu. System oparty na ego, charakteryzujący się stwierdzeniami typu „ja powiedziałem, ty powiedziałeś” czy „pracujesz pod moim kierownictwem”, nie sprawdza się w dłuższej perspektywie. Prawdziwe sukcesy rodzą się w środowiskach, w których panuje podejście oparte na „my”. Żadna pojedyncza osoba nie jest bowiem w stanie samodzielnie utrzymać organizacji. Wspólne działanie i posuwanie się naprzód w oparciu o wspólny rozsądek jest zawsze zdrowsze i bardziej zrównoważone.

Kiedy w centrum naszego życia umieścimy słowo „my”, nie tylko nasze relacje staną się piękniejsze, ale także świat, w którym żyjemy, stanie się miejscem bardziej przyjaznym do życia.

Dzielenie się i wspólne działanie

Ponieważ w słowie „my” nie ma ego.

A oto nasza mantra:

„Dzisiaj tworzymy lepszą wersję samych siebie.”

To nie jest tylko zdanie dotyczące rozwoju osobistego; to także wezwanie do społecznej świadomości. Ponieważ razem jesteśmy silniejsi. Samodzielnie nie możemy osiągnąć doskonałości, ale razem możemy stać się lepsi.

Ludzie, którzy mówią „ja”, w pewnym momencie skazani są na samotność. Natomiast ci, którzy mówią „my”, rozwijają się razem, otrzymują i udzielają wsparcia, dzielą się i pomnażają. Różnicę tę odczuwa się w każdej dziedzinie życia.

Wyobraźcie sobie świat, w którym dominuje nie ego, lecz świadomość „my”… Nie byłoby już wojen, niszczenia środowiska, samotności ani głodu. Ponieważ ten świat naprawdę dysponuje zasobami wystarczającymi dla wszystkich. Najważniejsze jest dzielenie się, wspólne myślenie i wspólne działanie.

Kiedy ludzie spotykają się z nieszczęściem, zawsze reagują w podobny sposób. Narzekają i skarżą się: „Wszechświat mnie nie kocha, Bóg mnie nie kocha, wszystko mnie spotyka, wszystko idzie na złe…”. Nie wszystko, co spotyka ludzi, jest złe. Przypomnijmy sobie nasze przysłowie: „W każdym nieszczęściu jest jakieś dobro”. Kiedy spotyka nas coś złego, nie powinniśmy od razu się załamywać. Poczekajmy chwilę, a dopiero potem wydajmy osąd na temat tego wydarzenia; nie spieszmy się z stwierdzeniem: „to było złe” lub „to nie wyszło dobrze”. Na przykład dla kogoś, kto rozstał się z ukochaną osobą, sytuacja, w której się znalazł, jest zła. Jednak zamiast myśleć negatywnie, ta osoba powinna pomyśleć, że wszechświat ma dla niej lepszy plan. 

Trzeba umieć czekać

Nie ma potrzeby, by negatywnym myśleniem przeszkadzać w realizacji planu wszechświata. Jeśli związek się nie układa, strony nie są szczęśliwe lub jego zakończenie nie będzie takie, jakiego byś sobie życzył, to po co tracić czas? Zakończenie związku może dać szansę na poznanie kogoś lepszego, a może też otworzyć przed tobą możliwości, o których nawet nie pomyślałeś. Zamiast smucić się z powodu tego, co się wydarzyło, ludzie powinni wykorzystywać nadarzające się okazje. W przypadku wydarzenia uważanego za złe należy czekać na dobre okazje, które pojawią się po nim, i dać mu szansę. Nigdy nie wiadomo, jak długo trzeba będzie czekać, ale należy dać życiu czas. Każdy, kto zastanawia się nad twórczą mocą wszechświata, z łatwością dostrzeże, że wszechświat ma plan stworzony dla ludzi. Aby plany mogły powstać i się zrealizować, człowiek musi dać im szansę, czekać i je zaakceptować. 

W obliczu niekorzystnych wydarzeń nie ma potrzeby reagować w stylu: „moje życie się skończyło” czy „nie dam rady tego znieść”. Po upływie roku lub dwóch można dostrzec, że to, co się przeżyło, miało swój pozytywny sens. Wydarzenia, które postrzegamy jako złe, czasami służą naszemu rozwojowi i znacznemu postępowi. Człowiek może to zrozumieć dopiero z upływem czasu. Jednak ważne jest, aby w danej chwili zachowywać się bez uprzedzeń i nie poddawać się od razu przygnębieniu. Kiedy dochodzi do wielkiej zmiany, nie należy podejmować decyzji od razu. Lepiej będzie podjąć decyzję po upływie pewnego czasu i z odrobiną cierpliwości. Po okresie oczekiwania w 90% przypadków człowiek dostrzega, że sytuacja, którą postrzegał jako złą, była dla jego dobra. Ważne jest, aby właściwie odczytywać przesłania, jakie wysyła wszechświat. 

Wszechświat nieustannie wysyła wiadomości 

Przeszkody, jakie stawia przed nami wszechświat, również służą naszemu postępowi. Skoczkowie wzwyż nie skaczą z miejsca. Aby skoczyć, cofają się, biegną i nabierają prędkości, a potem wyskakują jak najwyżej. W rzeczywistości cofanie się nie ma negatywnego znaczenia – stanowi siłę napędową, która popycha człowieka do przodu. To z kolei pokazuje, że przy odpowiednim spojrzeniu to, co złe, jest w rzeczywistości dobre. 

Zwracajcie uwagę na przesłania, które życie wysyła wam w ciągu dnia, i na próby, jakie stawia przed wami wszechświat. Nie zawsze są one złe – dbajcie o czystość serca, bądźcie szczerzy i postępujcie dobrze. Wszechświat również będzie wobec was szczery.

Pewność siebie to proces, który rozpoczyna się w dzieciństwie. Postawy rodziców odgrywają decydującą rolę w kształtowaniu osobowości dziecka. Interakcje te, zachodzące zwłaszcza na poziomie podświadomości, kształtują poczucie pewności siebie danej osoby. Jednak wyjaśnianie braku pewności siebie wyłącznie doświadczeniami z dzieciństwa nie jest rozwiązaniem. Człowiek w każdym okresie swojego życia ma potencjał do wprowadzania zmian i przemian. Wiele wzorców zachowań, w tym pewność siebie, można przekształcić.

Prawdziwa pewność siebie rozwija się dzięki powtarzającym się doświadczeniom, praktyce i sukcesom. Nie powstaje wyłącznie dzięki pochwałom czy motywacji zewnętrznej. Stwierdzenia typu „Jesteś wspaniały, jesteś bardzo mądry” nie wywierają wystarczającego wpływu, jeśli nie są poparte konkretnymi działaniami. W miarę osiągania sukcesów pewność siebie rośnie; dlatego ważne jest, aby osoba uczyła się poprzez działanie i aktywnie angażowała się w procesy.

Wpływ postaw rodziców

W procesie wychowywania dzieci należy unikać negatywnego języka i etykietujących podejść. Pozytywny i motywujący język komunikacji wzmacnia pewność siebie dziecka. Doświadczenie „samodzielnego stawania na nogi”, zdobyte w młodym wieku, zapewnia odporność na trudności, z którymi dziecko będzie się mierzyć w przyszłości. Samodzielne znajdowanie rozwiązań przez dziecko ma bezpośredni wpływ na jego zdolność radzenia sobie z problemami.

Takie podejście ma również zastosowanie w życiu codziennym. Na przykład należy pozwolić dziecku samodzielnie ubierać się i odrabiać zadania domowe. Takie możliwości rozwijają umiejętności rozwiązywania problemów oraz pewność siebie.

Budowanie pewności siebie nie ogranicza się wyłącznie do dzieciństwa. Również w dorosłym życiu przejmowanie odpowiedzialności za siebie, podejmowanie działań i osiąganie wyników wspiera ten proces. W miarę jak osoba dostrzega własne sukcesy, rośnie jej szacunek i miłość do samego siebie. To z kolei tworzy wewnętrzny cykl motywacyjny.

Potrzeba uznania ze strony innych

Brak pewności siebie często wiąże się z potrzebą uznania ze strony innych. Jeśli dana osoba nie ma jasnego obrazu samej siebie, staje się zależna od ocen płynących z zewnątrz. Nie jest jednak realistyczne oczekiwanie, że wszyscy będą cię wspierać lub właściwie kierować. Czasami tego rodzaju czynniki zewnętrzne mogą wynikać z negatywnych emocji, takich jak zazdrość czy rywalizacja.

W tym momencie istotne staje się, aby jednostka skupiła się na własnych przemyśleniach. Osoba, która ufa własnej ocenie sytuacji, jest bardziej odporna na zewnętrzne manipulacje. Pewność siebie zyskuje na sile dzięki tej wewnętrznej postawie.

Potrzeba akceptacji, uznania i bycia lubianym

Człowiek z natury odczuwa potrzebę akceptacji, uznania i uznania. Potrzeby te odgrywają istotną rolę w relacjach, jakie jednostka nawiązuje ze swoim otoczeniem społecznym. Jednak gdy potrzeby te są stale zaspokajane przez czynniki zewnętrzne, jednostka może utracić wewnętrzną równowagę. Z tego powodu należy rozwinąć własny wewnętrzny system akceptacji.

Z drugiej strony nie można zaprzeczyć, że pozytywne opinie otoczenia mają znaczący wpływ. Uznanie za wykonaną pracę lub docenienie wyglądu danej osoby może zwiększyć jej motywację. Dlatego należy dzielić się pozytywnymi spostrzeżeniami i używać języka, który wyraża wsparcie.

Pewność siebie kształtuje się nie w oparciu o opinie innych, lecz na podstawie własnej, wewnętrznej oceny danej osoby. Słuchanie jest cenne, jednak w procesie podejmowania decyzji ostatnie słowo powinno należeć do samej osoby. Takie podejście umacnia wiarę danej osoby w jej własny potencjał.

Wiele przeprowadzonych badań psychologicznych dostarcza pozytywnych wyników, które potwierdzają, że percepcja w łonie matki oraz doświadczenie porodu stanowią momenty odgrywające istotną rolę w życiu człowieka.

W ostatnim czasie, wraz ze wzrostem świadomości jednostki, obserwuje się tendencję do sięgania po techniki, które pozwalają jej, poprzez pracę retrospektywną, zrozumieć i odtworzyć wszystkie etapy swojego istnienia. Z każdym dniem rośnie liczba osób, które – korzystając z popularnych terapii, takich jak psychodrama czy hipnoza – próbują przypomnieć sobie swoje stany z okresu życia płodowego lub embrionalnego oraz twierdzą, że pamiętają swoje doświadczenia związane z porodem i okresem poporodowym. Dlaczego więc interesuje nas nasz stan płodowy? Albo dlaczego chcemy wiedzieć, co czuliśmy podczas porodu? Ponieważ w głębi duszy wiemy, że okresy, w których kształtuje się nasze życie i nasze reakcje na nie, a także kładzione są podwaliny naszego charakteru, zaczynają się już od pierwszych chwil, w których rodzi się nasza świadomość.

Wiele przeprowadzonych badań psychologicznych dostarcza pozytywnych wyników, które mają na celu wykazanie, że percepcja w łonie matki oraz doświadczenie porodu stanowią momenty odgrywające istotną rolę w życiu człowieka. Wrażliwość dziecka w łonie matki na światło oraz jego reakcja ruchem na bodźce zewnętrzne, takie jak igła stosowana podczas aminosyntezy, są przedstawiane jako dowód na rozpoczęcie procesu percepcji w łonie matki. Postrzeganie dziecka w łonie matki nie jest oczywiście takie samo jak postrzeganie trzylatka. Jednak jeśli weźmie się pod uwagę, że czynniki psychologiczne determinujące zachowanie trzylatka kształtują się już w łonie matki, jest to kwestia, na którą należy zwrócić uwagę.

Dziecko nie pobiera z pępowiny wyłącznie składników odżywczych

Odżywianie i stan psychiczny w czasie ciąży są równie ważne jak rozwój Twojego dziecka. Dziecko poprzez pępowinę otrzymuje nie tylko składniki odżywcze, ale także informacje o Państwa nastroju. Wchłania ono każdą reakcję na doświadczenia z partnerem, a także odczucia związane z otaczającymi warunkami i ludźmi oraz każdą reakcję na świat zewnętrzny, tak samo jak przyswaja składniki odżywcze. Postrzeganie zakodowane w komórkach wraz z rozwojem komórek przechodzi na wyższe poziomy. Komórka rozwija się, przekształcając każdą zarejestrowaną informację w percepcję nerwową w kolejnych tygodniach. Biorąc pod uwagę, że składamy się z komórek – naszych najmniejszych elementów budulcowych – można zrozumieć znaczenie tego kodowania komórkowego, które rozpoczyna się już w łonie matki. Kwas foliowy należy do rodziny witamin z grupy B i odgrywa istotną rolę w procesach syntezy DNA oraz podziału komórek. Ponieważ znaczenie rozwoju komórkowego jest obecnie powszechnie znane, lekarze przywiązują dużą wagę do przyjmowania kwasu foliowego przez przyszłą matkę już od okresu przed ciążą.

Nie należy odkładać na później problemów psychologicznych

Zazwyczaj przyszłe matki skupiają się na odżywianiu, a swój stan psychiczny, który ma wpływ na dziecko, spychają na dalszy plan. W tym okresie równie ważny jak odżywianie jest stan psychiczny matki i ojca. Dlatego w trakcie ciąży matka i ojciec powinni być świadomi tego, jak ważne jest nawiązanie silnej więzi z dzieckiem oraz zapewnienie mu zdrowego startu w rozwoju zmysłów.

W przypadku dobrze zaplanowanych ciąż, dzięki badaniom kontrolnym i przygotowaniom przed ciążą, matki i ojcowie przechodzą przez proces ciąży w sposób bardziej świadomy, co pozwala im nawiązać więź z dzieckiem. Natomiast w przypadku ciąż nieplanowanych rodzice, którzy nie mają szansy przejść przez ten proces w sposób świadomy, stają przed trudnościami. Życie nie zawsze toczy się zgodnie z planem. Ważne jest, aby nawet w sytuacjach, w których zostaliśmy zaskoczeni, być na tyle świadomym, by wiedzieć, co należy robić, a czego nie, i podejmować przemyślane kroki.

Czas w końcu dopada nas wszystkich. Jednak to, jak czas na nas wpływa, zależy od tego, jaką relację z nim nawiązujemy. Młodość to stan nie tylko ciała, ale i umysłu. A sekret tkwi w podświadomości.

Podstawowa budowa naszego mózgu zaczyna się rozwijać już od chwili narodzin, a nawet jeszcze w łonie matki. Każda informacja, doświadczenie i uczucie, które przyswajamy w trakcie tego procesu, gromadzi się w naszej podświadomości i kształtuje to, kim jesteśmy. Istnieje jednak interesujący fakt: mózg nie potrafi odróżnić informacji pochodzących z zewnątrz od myśli, które ożywamy w naszym wewnętrznym świecie.

Mózg nie potrafi odróżnić wyobraźni od rzeczywistości

Dlatego powtarzające się myśli, przekonania i słowa z czasem zakorzeniają się w naszej podświadomości. Mózg przebudowuje się zgodnie z tymi poleceniami. Właśnie w tym momencie do akcji wkraczają mantry i afirmacje.

Mantry to język podświadomości. Każde powtórzenie zmienia chemiczne procesy zachodzące w mózgu. Kiedy mówisz sobie: „Jestem młody, pełen energii i zdrowy”, mózg odbiera to polecenie jako fakt. Mózg nie rozróżnia bowiem wyobraźni od rzeczywistości. Cokolwiek mu powiesz, uznaje to za prawdę.

Nauka również potwierdza tę przemianę. Epigenetyka pokazuje, że nasze geny nie są niezmienne, lecz nieustannie ulegają zmianom pod wpływem czynników środowiskowych, myśli i emocji. Nie jesteśmy więc uzależnieni wyłącznie od naszego dziedzictwa genetycznego. Programując nasz umysł, możemy zachować młodość naszego ciała.

Ciało podąża za umysłem

Młodość umysłu jest kluczem do trwałej młodości. Ciało bowiem podąża za umysłem. Jeśli zaprogramujesz swój umysł na młodość, komórki również odnowią się zgodnie z tym programem. Powtarzane codziennie afirmacje wpajają kody młodości do podświadomości.

Pamiętaj, że masz w swoich rękach potężne narzędzie: własny umysł. To, jak go wykorzystujesz, jak się czujesz i jakie słowa powtarzasz, kształtuje twoje życie i ciało. Przeprogramuj swój umysł. Bo zachowanie młodości to kwestia wyboru.

Strach przed porażką to strach, który uniemożliwia osiągnięcie sukcesu. Większość ludzi nie jest w stanie nawet zrobić pierwszego kroku, ponieważ boi się porażki. Jak można odnieść sukces, skoro nie robi się kroków naprzód, a nawet nie próbuje się tego osiągnąć? Nie wiesz przecież, do czego jesteś zdolny…

Kiedy jesteśmy w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”, od samego początku nie myślimy o porażce. „Nawet nie przychodzi mi do głowy, że mógłbym ponieść porażkę, w ogóle o tym nie myślę. Jestem pewien siebie, nie martwię się. Nawet najmniejsza iskierka takiej myśli nie przemknęła mi przez głowę. Kiedy mówimy: „Powiedzmy, że mi się nie udało. W moim życiu nic się nie zmieni, to mi nie ma znaczenia”, rozwiązujemy już połowę problemu. Gdy nie ma już lęków, które określamy jako bariery, z naszych barków spada ogromny ciężar. Aby odnieść sukces, trzeba najpierw zrobić pierwszy krok. Aby pewnie podążać ku wyznaczonym celom, należy przyjąć postawę „to mi nie ma znaczenia”.

Ludzie ruszają naprzód, gdy pozbędą się swoich lęków. Nie zaczynajcie niczego z obawą. Można to porównać do rozpoczęcia meczu z wynikiem 1:0 na niekorzyść. Ponieważ nasz umysł przyciąga do naszego życia to, o czym myślimy, i urzeczywistnia nasze myśli. Nie tylko przestańcie myśleć o strachu, ale nawet gdy go odczuwacie, nasz umysł traktuje to tak, jakbyśmy tego chcieli, i przyciąga te lęki do naszego życia. Na przykład strach przed chorobą… Jeśli nieustannie obawiasz się, że zachorujesz, jeśli widząc chorych ludzi wyobrażasz sobie, że pewnego dnia sam możesz cierpieć na te same schorzenia, twój umysł urzeczywistni te myśli i rzeczywiście zachorujesz. Jeśli nie chcesz, by twoje lęki się spełniły, musisz je porzucić i się zrelaksować. Im bardziej się odprężysz i im więcej będziesz mieć spokojnych myśli, tym łatwiej osiągniesz sukces. Zwiększysz swoją pewność siebie. Kiedy jesteś w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”, nie stajesz się obojętny. Po prostu jesteś spokojny i zrelaksowany. Myśląc racjonalnie i zachowując zimną krew, możesz pokonać swoje lęki.

Twórcza wizualizacja i mantry

Możesz zastosować różne techniki, aby wejść w tryb „nie ma to dla mnie znaczenia” i osiągnąć sukces. Możesz wykorzystać twórczą wizualizację, aby osiągnąć sukces w dziedzinach, które cię interesują.

W wyobraźni twórczej możesz wyobrazić sobie dowolny sukces, jakiego pragniesz. Będąc w stanie relaksu i odprężenia, możesz wykorzystać swoją wyobraźnię, by wyobrazić sobie wyniki, które chcesz osiągnąć. Niezależnie od tego, w jaką postać się wcielisz, jaką drogą pójdziesz, a nawet z kim chcesz podążać ścieżką sukcesu – możesz to wszystko wyobrazić sobie tak, jak chcesz. Na przykład za dwa dni masz prezentację służbową, która może otworzyć ci drogę w życiu zawodowym i zapewnić awans, dzięki któremu rozwiniesz swoją karierę. Samo przygotowanie treści prezentacji nie wystarczy. Musisz również przygotować się psychicznie.

Zdecyduj, jak chcesz wyglądać podczas prezentacji. Czy chcesz być spokojny, pewny siebie, mówić swobodnie i odpowiadać na pytania bez wahania, z pełnym przekonaniem? Podczas medytacji, kiedy uspokajasz umysł, wyobraź sobie siebie właśnie w ten sposób. Wyobraź sobie, że mówisz wyraźnie, słowo po słowie, patrząc z pewnością siebie słuchaczom prosto w oczy. Im częściej będziesz wykonywać to ćwiczenie, tym bardziej wzrośnie twoja zdolność wizualizacji. Twój umysł urzeczywistni to, co sobie wyobrażasz.

Wizualizacja twórcza pomaga ci doświadczyć sukcesu z wyprzedzeniem poprzez wyobrażenie sobie pożądanych rezultatów w umyśle. Krótko mówiąc, pozwala ci poczuć sukces na poziomie energetycznym. Dzięki temu możesz stawiać pewne kroki w kierunku sukcesu, zachowując taki sam poziom relaksu i spokoju, jak w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”.

Za pomocą mantr można również osiągnąć stan „nie ma to dla mnie znaczenia”. Podczas medytacji można wyobrazić sobie w umyśle postać znajdującą się w tym stanie. Wykorzystując mantry jako wsparcie, można zaprogramować swój umysł.

Aby mieć dziecko i je wychować, musicie najpierw zadbać o własny rozwój. Możecie bowiem wychowywać dziecko jedynie w ramach swojej wiedzy. Jeśli sami nie rozwinęliśmy się, to jak możemy wychować dziecko na wysokim poziomie? Musicie zadać sobie to pytanie. Aby wychować dziecko, które osiągnęło pełny rozwój osobisty, musicie najpierw zadbać o siebie. Będziecie czytać, uczyć się i rozwijać. Stworzycie dziecku odpowiednią podstawę. Musicie szczegółowo poznać wszystkie czynniki związane z wychowaniem dziecka. Dopiero po tym pierwszym kroku będziecie mogli wychować dziecko o wysokiej jakości. Dopiero wtedy możemy porozmawiać o rozwoju osobistym dzieci i jego etapach.

Nie zapominajmy, że dzieci zawsze wybierają swoich rodziców za wzór do naśladowania. Pierwszymi osobami i postaciami, które będą naśladować, są właśnie rodzice. Dlatego aby ktoś mógł wychowywać innych, musi najpierw wychować samego siebie. Trzeba czytać, zgłębiać wiedzę i wygładzać swoje negatywne cechy. Należy okiełznać swoje ego i nauczyć się dzielić. Jeśli zamierzasz wychowywać dziecko, musisz najpierw pracować nad sobą, nauczyć się komunikacji, zbadać niezbędne warunki i podjąć odpowiednie działania. W razie potrzeby warto śledzić publikacje dotyczące rozwoju osobistego i szukać wsparcia u ekspertów.

ROZWÓJ TO DROGA, KTÓRĄ PODRÓŻUJE SIĘ KROK PO KROKU

Będziemy szczerzy wobec samych siebie. Nauczymy się, że w środowisku, w którym żyjemy, naszą najważniejszą cechą powinna być szczerość. Jeśli będziemy tak postępować, zauważymy szczerość również u naszych dzieci. Jeśli lubimy czytać i rozwijać się; jeśli każdego dnia staramy się osiągnąć więcej niż poprzedniego dnia i wychowujemy nasze dziecko w ten sam sposób, wówczas jego rozwój osobisty może osiągnąć idealny poziom.

Najważniejsze jest, by nie zapominać, że rozwój to droga, którą pokonuje się krok po kroku. Nauczmy tego również nasze dzieci. Nikt nie może rozwinąć się w jednej chwili, w ciągu jednego dnia. Nie da się w jeden dzień stworzyć idealnego świata ani stać się idealną osobą. Budowę tej struktury można realizować każdego dnia poprzez niewielkie wysiłki, układając kolejne małe cegiełki. Dziecko również powinno to wiedzieć. Niestety, w ostatnim czasie obserwujemy w naszym społeczeństwie następującą tendencję: ludzie chcą, by wszystko działo się bardzo szybko. Chcą osiągnąć wszystko, czego pragną, bez wysiłku, bez czytania, bez zdobycia niezbędnego wykształcenia i bez włożenia w to niezbędnej energii. W ten sposób powstaje społeczeństwo puste i pozbawione treści.

Dojrzałość jest bardzo ważna. Ponieważ najpierw musisz osiągnąć harmonię z samym sobą. Aby móc żyć w harmonii z innymi, musisz najpierw pokochać siebie. Nawiązując kontakt z samym sobą, otwieramy drogę do zdrowej komunikacji z innymi. Jeśli szczerze zastanowisz się nad sobą, będziesz w stanie szczerze dyskutować z innymi. Jeśli jednak błędy dostrzegasz wyłącznie po stronie drugiej osoby, postrzegasz siebie jako idealnego, a wszystko wokół ciebie wydaje ci się negatywne, oddalasz się od rozwiązania. I nigdy nie odnajdziesz prawdziwego szczęścia. Rozwiązanie zaczyna się od pytania: „Gdzie popełniłem błąd?”. Jeśli potrafimy zapytać: „Jak się wyraziłem, jakie błędy popełniłem?”, zrobimy bardzo ważny krok na drodze rozwoju osobistego. Dzięki temu dziecko, mając takiego rodzica, wyrośnie na szczęśliwą i zdrową osobę, której przyszłość opiera się na solidnych fundamentach.

Kiedy skupiamy się na naszych lękach, kiedy nie wiemy, czego chcemy ani co chcemy robić, kiedy nie wiemy, którą drogę wybrać, stajemy się niezdecydowani. Niepewność to, krótko mówiąc, brak pewności siebie. Człowiek pozbawiony pewności siebie nie potrafi podjąć działania ani wziąć na siebie odpowiedzialności. Człowiek, którego umysł nieustannie przepełniony jest znakami zapytania, nie jest w stanie podjąć żadnej rozsądnej decyzji. Nawet w sprawach, w których podejmuje decyzję, zawsze popełnia błąd. Nie potrafi podjąć właściwych decyzji ani dla siebie, ani dla innych.

Tryb „Nie ma to dla mnie znaczenia” sprawia, że twoje decyzje stają się bardziej jasne, szybsze, bardziej realistyczne i trafniejsze. Im bardziej człowiek jest spokojny, opanowany i świadomy siebie, tym szybciej i trafniej podejmuje decyzje. Na wybranych przez siebie ścieżkach dokonuje właściwych wyborów.

Nie traci czasu na długie rozmyślania, zanim rozpocznie jakieś przedsięwzięcie lub wkroczy na jakąś ścieżkę. Jego umysł jest spokojny i jasny. Rozważając sprawę, natychmiast podejmuje jasną decyzję. I wkracza na tę ścieżkę. Jednak w przeciwnych sytuacjach bardzo trudno jest podejmować właściwe decyzje, gdy umysł jest przepełniony uprzedzeniami i obawami wynikającymi z przeszłych porażek. W takiej sytuacji przede wszystkim należy się uspokoić. Trzeba zachować spokój, pewność siebie, czyli przyjąć postawę typu „nie ma to dla mnie znaczenia”.

W końcu, jeśli jesteście spokojni, podejmujecie właściwe decyzje. Decyzje podejmowane w stanie zamętu umysłowego nigdy nie mogą być właściwe. Kiedy w głowie panuje chaos, umysł nie jest spokojny. Dlatego należy uspokoić umysł.

Spowolnienie często przyspiesza pracę

W niektórych sytuacjach może zaistnieć konieczność podjęcia decyzji w bardzo krótkim czasie. Brak zdolności do szybkiego podejmowania decyzji może spowodować, że przegapisz wielkie okazje. Mówiąc o szybkim podejmowaniu decyzji, nie mam na myśli decyzji podejmowanych w pośpiechu, bez zastanowienia. Bycie szybkim to nie to samo, co bycie pochopnym. Nie zapominaj o tym. W pośpiechu możemy popełnić błąd. Jednak szybkie podejmowanie decyzji to zupełnie inna sprawa.

Zachowując spokój, możemy podejmować właściwe decyzje, analizując i syntetyzując wydarzenia w oparciu o doświadczenia życiowe zgromadzone do tej pory, oraz interpretując je z różnych perspektyw. Sztuczka polega na tym, by podejmować decyzje tak, jakbyśmy gotowali potrawę na małym ogniu. Zbierzcie w głowie wszystkie dane i przez chwilę pozwólcie im krążyć w umyśle. Niech swobodnie krążą w waszych myślach.

Na przykład otrzymałeś z zagranicy ofertę pracy, na którą musisz natychmiast odpowiedzieć. Będziesz miał znacznie więcej możliwości niż w obecnej pracy – awans, wysokie wynagrodzenie… i tym podobne. Jeśli dobrze znasz siebie, jasno określiłeś swoje priorytety i potrafisz dokładnie przeanalizować, jak twoje decyzje wpłyną na osoby z twojego otoczenia, możesz udzielić odpowiedniej odpowiedzi. Możesz powiedzieć: „Nie mogę mieszkać tak daleko od rodziny. Ponieważ moim priorytetem jest rodzina, nie mogę wyjechać za granicę”. Albo możesz powiedzieć: „Mieszkanie za granicą zawsze było moim marzeniem i jestem pewien, że moja rodzina mnie w tym wesprze. Moim priorytetem jest zrobienie dobrej kariery. Mogę przyjąć tę ofertę”. Nie ma dobrych ani złych decyzji. Najważniejsze jest, aby wybrać decyzję, która jest dla ciebie najbardziej odpowiednia i właściwa.

Praktykowanie mantr może stanowić potężne narzędzie w procesach przemiany umysłowej i duchowej. Jednak metoda ta nie zawsze przynosi takie same efekty u wszystkich osób. Głównym powodem jest to, że mantra działa skutecznie tylko wtedy, gdy jest praktykowana prawidłowo i regularnie. W przeciwnym razie, niezależnie od tego, jak bardzo dana osoba tego pragnie, oczekiwana przemiana może nie nastąpić.

W tworzeniu mantry przypadkowość lub osobiste interpretacje mogą uniemożliwić osiągnięcie skutecznych rezultatów. W szczególności wprowadzanie zmian w słowach zakłóca łańcuch poleceń umysłowych, osłabiając istotę mantry. Każde zdanie utworzone w tym procesie stanowi polecenie przekazywane podświadomości i musi być kompletne, jasne oraz poparte powtórzeniami. W przypadku braku stabilności uzyskane wyniki również będą słabe.

Warunek regularnego stosowania

Najbardziej imponującym elementem praktyki mantrycznej jest głębia umysłowa, jaką zapewnia regularne powtarzanie. Przypomina to regularne stosowanie kuracji antybiotykowej. Podobnie jak organizm nie reaguje na praktykę prowadzoną z przerwami, tak samo dzieje się w sferze umysłowej. Mantry, które nie są recytowane codziennie w określonej liczbie, wyraźnie i z pełnym skupieniem, mogą niestety okazać się nieskuteczne.

Niektórzy chcą dostrzec efekty mantry już w ciągu kilku dni. Tymczasem umysł funkcjonuje zgodnie z wzorcami utrwalonymi przez długie lata. Zmiana tych wzorców wymaga cierpliwości i wytrwałości. Zwłaszcza u osób z ciężką przeszłością psychiczną, naznaczoną długotrwałymi negatywnymi doświadczeniami, w pierwszych tygodniach mogą pojawić się opory. Dawne emocje, sny lub powracające wspomnienia stanowią naturalną część tego procesu. Jeśli jednak kontynuuje się praktykę, umysł zaczyna się dostosowywać.

Najskuteczniejszym podejściem jest bezwarunkowe poddanie się

Kolejnym ważnym elementem jest intencja. Jeśli podczas zapisywania mantry obciążamy się nadmiernymi oczekiwaniami, może to zablokować umysł. Proces ten przebiega płynniej, gdy wykonujemy go w cichej rezygnacji. Aby zacząć dostrzegać działanie mantry, potrzeba czasu, a czas ten może się różnić w zależności od osoby. Wyraźnie ilustrują to przykłady osób, które regularnie zapisywały mantrę przez rok i doświadczyły wielkich zmian w ciągu ostatniego miesiąca.

Praktykowanie mantry wymaga jasności umysłu, dojrzałości emocjonalnej i wewnętrznej szczerości. U osób, w których sercach panuje głęboki gniew, uraza lub pesymizm, technika ta może przynieść ograniczone efekty. Dlatego mantrę należy praktykować z dobrymi intencjami, cierpliwością i prawdziwym pragnieniem przemiany.

Umysł, podobnie jak pięcioletnie dziecko, uczy się poprzez powtarzanie, dopóki nie zrozumie, co jest właściwe. W tym procesie znaczenie mają słowa, które się używa, sposób pisania, porządek w zeszycie, a nawet wizualna struktura tekstu. Mantrę należy postrzegać nie jako zadanie, lecz jako duchowy nawyk. Wyniki nie pojawiają się nagle, lecz ujawniają się poprzez wewnętrzną przemianę budowaną z cierpliwością.