Sekret wysyłania komunikatów do podświadomości

Nasz mózg posługuje się językiem znacznie różniącym się od tego, który znamy. Poza logicznymi i prostymi zdaniami, których używamy w codziennym życiu, mózg posiada swój własny, specyficzny sposób komunikacji. Język ten jest o wiele potężniejszy niż słowa. Podświadomość bowiem kieruje się raczej uczuciami, obrazami i powtórzeniami niż słowami.

Wiele osób zastanawia się, dlaczego w ich życiu powtarzają się te same schematy. Odpowiedź jest jednak dość prosta: mózg uznaje za prawdę tę wiadomość, którą często otrzymuje, i zaczyna postępować zgodnie z nią. Nawet jeśli na poziomie świadomości myślimy o czymś innym, podświadomość działa zgodnie z otrzymanymi komunikatami. Właśnie dlatego nauka mówienia językiem mózgu jest najskuteczniejszym sposobem na zmianę naszego życia.

Częste i intensywne powtórzenia

Język mózgu opiera się na obrazach, symbolach, emocjach i powtórzeniach. Kiedy myślisz o słowie tylko w myślach, mózg postrzega je jako informację krótkotrwałą i szybko o nim zapomina. Jednak gdy to samo słowo wzbogacisz o silną emocję i żywy obraz, dla mózgu staje się ono „rzeczywistością”. Na przykład zdanie „odnoszę sukcesy” może pozostać w umyśle jako zwykła fraza. Jednak gdy wyobrażasz sobie siebie na scenie, przyjmującego oklaski, lub w momencie osiągnięcia celu, mózg rejestruje tę scenę tak, jakby była prawdziwa.

Oto najskuteczniejszy sposób przekazywania wiadomości do podświadomości: powtarzanie słów, wzmacnianie ich emocjami i, jeśli to możliwe, uzupełnianie obrazami. Mózg postrzega bowiem powtarzające się komunikaty jako swego rodzaju kod rzeczywistości. Im częściej i z większą siłą je powtarzasz, tym szybciej twoja podświadomość je przyjmuje.

Niech wasze wiadomości będą jasne

Kolejną ważną kwestią jest tutaj jasność przekazu. Niejasne, niezdecydowane lub negatywne sformułowania nie są skuteczne w języku umysłu. Kiedy mówisz: „Nie chcę ponieść porażki”, twoja podświadomość w rzeczywistości odbiera tylko część „ponieść porażkę”. Dzieje się tak, ponieważ jej język nie rozróżnia „przyrostków negatywnych”. Dlatego zawsze należy formułować swoje przesłanie w sposób pozytywny, zwięzły i zdecydowany.

Podsumowując, sekret przekazywania wiadomości do podświadomości polega na dobieraniu właściwych słów, nasycaniu ich emocjami i cierpliwym powtarzaniu. Kiedy twój mózg uzna tę wiadomość za prawdziwą, wszystkie twoje zachowania, nawyki, a nawet chemia organizmu zaczną się kształtować zgodnie z tym nowym przekonaniem.

Pamiętajcie, że wasz mózg nie rozumie języka codziennego, który sami stworzyliście, lecz swój własny, specyficzny język. Kiedy zaczniecie rozmawiać z nim w jego języku, możecie stać się świadkami cudownych przemian w swoim życiu. Życie jest bowiem niczym innym jak odbiciem kodów, które zapisaliście w podświadomości.

Nie zastanawiaj się zbyt długo, pisz szybko

Im mniej zastanawiasz się nad pisaniem mantry, tym szybciej ją piszesz, a wtedy ta metoda przynosi skuteczniejsze rezultaty.

Piszcie bez zastanawiania się. Nie zastanawiajcie się, czy to prawda. Może to być jeszcze skuteczniejsze, jeśli jednocześnie posłuchacie ulubionej muzyki i zagłębicie się w głąb swojej podświadomości.

Podam wam małą wskazówkę dotyczącą pisania mantr. Powiedzmy, że mówicie sobie: „Jestem doskonały”. Ale wasz wewnętrzny głos, czyli wasza świadomość, próbuje stawiać wam przed sobą mnóstwo przeszkód, odpowiadając negatywnie: „Nie jesteś doskonały, masz nadwagę, twój nos nie jest ładny, nie masz porządnej pracy…” i tym podobne.

Świadomość jest jak strażnik

Świadomość, niczym strażnik przy drzwiach, najpierw filtruje myśli, które próbują się do nas dostać, a często odrzuca je za pomocą opornych interpretacji. Aby pokonać tę barierę, jaką stanowi nasza świadomość, możemy osiągnąć sukces, wypróbowując różne metody. Na przykład podczas recytowania mantry załóżmy słuchawki i posłuchajmy ulubionej muzyki. Dzięki tej metodzie odwracamy uwagę świadomości, co pozwala nam wprowadzić nasze myśli „tylnymi drzwiami”. Jeśli Twoja świadomość stawia opór, gdy recytujesz mantry takie jak: „Jestem wspaniały, świetnie mówię po angielsku, tworzę swoje idealne ciało”, to jest to najprzyjemniejsza taktyka, by ją odwrócić.

Kiedy muzyka angażuje twoją świadomość, łatwiej jest dotrzeć do podświadomości. Pisząc bez zastanawiania się, możesz z łatwością wejść w podświadomość. Ponieważ podświadomość jest jak dziecko, ma skłonność do akceptowania i wierzenia we wszystko, co mówimy. Przyjmuje to, co mówimy, tak jak jest, bez interpretowania i analizowania.

W głębi serca człowiek nie kłamie

Zastanówcie się nad przekazami, które wysyłacie swoją aurą. Kiedy spotykacie się z ludźmi, jeśli emanujecie energią sugerującą, że jesteście wspaniałymi osobami, oni też tak pomyślą. Bo wnętrze człowieka nie kłamie; jeśli tak mówi, to jest to prawda. Pomyślcie też o sytuacji odwrotnej. Jeśli nie macie pewności siebie, ten brak pewności siebie, te znaki zapytania w waszych głowach, odbijają się na zewnątrz poprzez waszą aurę.

„Nie jestem ładna, nie jestem mądra, jestem głupia” – takie komentarze i porównania, które wypowiadasz w duchu, odzwierciedlają się na zewnątrz, a ludzie postrzegają cię tak, jak ty sama siebie widzisz. Od osób z twojego otoczenia zawsze otrzymujesz odzwierciedlenie twoich myśli – zarówno pozytywne, jak i negatywne!

Jak przeżyć idealny dzień

Każdego ranka rodzimy się na nowo. Każdy nowy dzień to nowe narodziny. Oczyśćcie się z uprzedzeń i negatywnych doświadczeń z przeszłości i przeżyjcie ten dzień tak, jakby „wasze życie trwało tylko jeden dzień”. Co to oznacza? Wyrażajcie swoją miłość, dzielcie się swoimi uczuciami, róbcie to, co chcecie, nie odkładajcie tego na później, przeżywajcie to, co chcecie przeżyć, zobaczcie to, co chcecie zobaczyć, i wykorzystajcie w pełni każdą sekundę tego dnia.

Kiedy kładziesz się spać, powiedz sobie: „Dzisiaj spędziłem naprawdę wspaniały dzień”. Istotą celu naszego życia jest rozwój. Naszym celem powinno być codzienne podnoszenie poprzeczki o kolejny stopień oraz rozwój pod względem umysłowym, materialnym i emocjonalnym. Aby rozwijać się w każdej dziedzinie i podnosić poprzeczkę, powinniśmy wykorzystywać nasz potencjał.

Jakby oglądało się film

Właściwie sekret sukcesu jest bardzo prosty. Powiedzmy, że przeżyliśmy dzień, zapadł wieczór, położyliśmy się do łóżka i medytujemy. Leżymy i przeglądamy w myślach miniony dzień. Należy w wyobraźni prześledzić każdy dzień od rana – każdą godzinę, każdą minutę, każdą sekundę – tak jakbyśmy oglądali film. Następnie zastanówmy się, jak idealnie powinno to wyglądać, i przewińmy ten film do tyłu.

Możemy to ująć tak: w zasadzie powinniśmy byli obudzić się o ósmej? A wstaliśmy o dziewiątej. Co przegapiliśmy? Przegapiliśmy ćwiczenia, no dobrze. No dobrze, teraz cofnijmy się w czasie i pomyślmy tak: wstałyśmy o ósmej rano, poćwiczyłyśmy, rozpoczęłyśmy dzień zdrowo i pełne energii, zjadłyśmy smaczne śniadanie, a jeśli były jakieś produkty, których nie powinnyśmy jeść, to ich nie zjadłyśmy. I zapisałyśmy ten idealny dzień zgodnie z naszym wyobrażeniem. Przeżyłyśmy ten dzień, ożywiłyśmy go w ten sposób i wysłałyśmy go do wszechświata właśnie w tej postaci.

Musimy dostrzegać nasze niedociągnięcia

Planując następny dzień, powinniśmy w ten sposób zaplanować nasze działania. Wieczorem powinniśmy podsumować miniony dzień. Jeśli tego dnia pokłóciliśmy się z kimś, powinniśmy im wybaczyć i wyrzucić z umysłu negatywne scenariusze. Aby problemy nie stały się chroniczne, nie powinniśmy ich zatrzymywać w głowie, lecz wyrzucać je z systemu, do kosza, póki są jeszcze świeże. I tak jak powinno być, ożywiając i przeżywając to zgodnie z naszymi marzeniami i ideałami, powinniśmy dostarczyć mózgowi idealny scenariusz. Innymi słowy, powinniśmy wysłać idealny scenariusz do wszechświata. W ten sposób, zwiększając to każdego dnia o krok, zbliżamy się do „idealnej wersji siebie”. Dostrzegając nasze braki, kierujemy się ku ich uzupełnieniu.

Sukces to właśnie coś takiego – jest to zjawisko, które można osiągnąć, robiąc codziennie małe kroki. Człowiek nigdy nie może osiągnąć sukcesu w ciągu jednego dnia. A nawet jeśli mu się to uda, to z powodu braku fundamentów ta konstrukcja wkrótce się zawali. Aby osiągnąć trwały sukces, trzeba każdego dnia dodawać do tego coś jeszcze.

Aby osiągnąć coś lepszego, trzeba pracować ciężej; aby wyprzedzić innych, trzeba pracować coraz ciężej… Sukces wymaga poświęcenia. Będziemy mieli własny plan, będziemy dążyć do realizacji naszych planów i marzeń, ale będziemy też szanować plany, jakie wszechświat przygotował dla nas. Zawsze będziemy otwarci na ich przyjęcie.

Nie wychowuj swojego dziecka w akwarium

Rodzice nie są strażnikami swoich dzieci na tym świecie. Jesteście dla nich jedynie przewodnikami. Zamiast robić wszystko za dziecko, kierujcie nim. Powierzajcie mu obowiązki. Nie lekceważcie go tylko dlatego, że jest małe. Pomagajcie mu, ale w sensie wskazywania drogi… Ono nauczy się radzić sobie samodzielnie i stać na własnych nogach, a wy zawsze będziecie mu służyć jako przewodnicy.

Proszę nigdy nie zapominać, że Państwa dziecko jest odrębną osobą. Osobą z własnym charakterem, własnymi uczuciami, własnymi pragnieniami, własnym składem genetycznym, własnym umysłem i własną osobowością… Należy szanować jego pragnienia i jego osobowość. Niestety, najczęstszym błędem popełnianym przez rodziny jest nadmierna opiekuńczość. Dziecka nie wychowuje się w bańce mydlanej ani w watowej chmurce.

Nie pozwólcie, by wasze dziecko dorastało w akwarium. Weźmy na przykład rybę z akwarium. Wpuśćcie do oceanu tę rybę, która wyrosła w akwarium i nigdy nie miała styczności z oceanem… Czy uda jej się przeżyć? Ryby wychowane w akwarium giną w ciągu minuty po wypuszczeniu do oceanu. Oto dlaczego: kiedy izolujecie swoje dziecko od wszystkiego, tworząc dla niego odmienne środowisko, może ono stać się aspołeczne.

On też kiedyś wyjdzie na zewnątrz!

Jeśli nie będziemy wypuszczać naszych dzieci na zewnątrz z takich samych powodów, jak w tym przykładzie – żeby się nie ubrudziły na ulicy czy nie wdały się w bójkę – i jeśli będziemy im uniemożliwiać zdobywanie doświadczeń życiowych, utrudnimy im przystosowanie się do prawdziwego życia. Pamiętajcie, że wasze dziecko pewnego dnia dorośnie i wyjdzie na zewnątrz.

Niech Państwa dziecko już od najmłodszych lat nauczy się dzielić, nauczy się miłości, nauczy się dialogu, nauczy się nawiązywać kontakty z innymi ludźmi. Wszystko to kształtuje się w najmłodszym wieku.

Jeśli z chęci ochrony dziecka wychowujecie je w szklanej bańce, nie przyniesie mu to żadnej korzyści. Wręcz przeciwnie – wychowacie dziecko pozbawione pewności siebie, aspołeczne i niepotrafiące dostosować się do społeczeństwa. Styl wychowania oparty na nadmiernej opiece może w przyszłości wywrzeć negatywny wpływ na dzieci. Pozwólcie dzieciom doświadczać prawdziwego życia, które my postrzegamy jako „złe”. Jeśli dziecko napotka trudności, w przyszłości będzie się rozwijać. Zyska siłę, by stawić czoła prawdziwemu życiu. Pamiętajcie: to, co złe, w rzeczywistości jest dobre!

Jesteście tylko przewodnikami

Nadmierna opiekuńczość wyrządza ogromną szkodę rozwojowi osobistemu dziecka. Jeśli wychowasz ptaka w klatce, a potem wypuścisz go na wolność, nie przetrwa. Stanie się ofiarą drapieżników. Tak samo jest z dzieckiem. Jeśli wychowujesz dziecko w zamkniętym środowisku, nie pozwalając mu na kontakty z nikim, blokując mu komunikację z ludźmi z obawy, że nauczy się złych rzeczy, dziecko stanie się później aspołeczne i nie będzie w stanie dostosować się do niczego. Dziecko należy wychowywać w normalnym i naturalnym środowisku. Będzie się kłócić, a w razie potrzeby będzie się bronić… To wy nauczycie swoje dziecko, jak się bronić.

Pomagajcie mu podczas nauki, ale nie rozwiązujcie za niego zadania. To dziecko ma wykonać zadanie domowe. Nie jesteście tam po to, by je wykonać. Jesteście jedynie przewodnikami, osobami udzielającymi wsparcia. To nie wy macie wykonać zadanie domowe, ale musicie nauczyć dziecko, że to ono powinno je wykonać i pokazać mu, jak ma to zrobić. Często rodzice idą na łatwiznę i sami odrabiają zadanie domowe. Dziecko nie czerpie z tego żadnej korzyści. Jeśli ma się ubrać, pozwólcie mu to zrobić samodzielnie, po prostu pokażcie, jak to zrobić. Jeśli podczas jedzenia rozlewa jedzenie na siebie, pozwólcie mu na to. Po pewnym czasie nauczy się tego. Kiedy robi to samodzielnie, wzmacnia się jego poczucie sukcesu.

Siła słów mantry

Wiele się pisze i mówi o słowach mantry. Ale dlaczego właściwie piszemy? Czy naprawdę wiemy, co i po co piszemy? Czy te słowa, które powtarzamy każdego dnia, są jedynie przyzwyczajeniem, czy też świadomym wyborem?

Słowa „dzisiaj”, „doskonalszy” i „my” – ta trójca stanowi w rzeczywistości sedno naszego procesu twórczego. W tym artykule wyjaśnimy, dlaczego wybraliśmy właśnie te słowa, co one symbolizują oraz jaki mają wpływ na naszą podświadomość.

Dlaczego mówimy „dzisiaj”?

Podświadomość jest jak pięcioletnie dziecko. Powinniśmy używać prostych, zwięzłych, krótkich i konkretnych zdań, takich, jakie zrozumiałoby dziecko. Długie i skomplikowane zdania są niezrozumiałe dla podświadomości. Dlatego mantry powinny być jak najbardziej jasne i bezpośrednie.

Słowo „dzisiaj” zajmuje szczególne miejsce w tym kontekście. Ponieważ jeden dzień jest jak całe życie. Człowiek rodzi się, budząc się rano, żyje przez cały dzień, a umiera, zasypiając w nocy. Każdego dnia powtarzamy ten cykl. Dlatego „dzisiaj” jest tak ważne. Dobrze wykorzystać dzisiejszy dzień to tak, jakby dobrze wykorzystać całe życie.

Jeśli odłożymy na bok przeszłość i przyszłość, będziemy żyć wyłącznie teraźniejszością i pozostaniemy w chwili obecnej, będziemy mogli w pełni wykorzystać naszą twórczą moc.

Stan bycia „bardziej doskonałym”

Słowo „doskonalsze” nie oznacza lekceważenia ani umniejszania znaczenia tego, co zrobiliśmy w przeszłości. Wręcz przeciwnie – jesteśmy dumni z tego, co osiągnęliśmy do tej pory. Jednak człowiek zawsze może stworzyć coś lepszego.

Zadowolenie się stwierdzeniem „doskonałe” i zakończenie na tym hamuje rozwój. Natomiast mówiąc „jeszcze doskonalsze”, otwieramy przed sobą nowe możliwości. To stwierdzenie wspiera nas w drodze do osiągnięcia naszego potencjału.

Człowiek jest najdoskonalszą istotą na świecie. Jednak najważniejsze jest to, czy potrafimy wykorzystać tę doskonałość? Czy potrafimy osiągnąć pełnię naszego potencjału? Wyrażenie „jeszcze doskonalszy” stanowi bramę, która uwalnia ten potencjał.

Dlaczego „my”?

W organizmie znajduje się około 60 bilionów komórek. Każda komórka posiada własną świadomość i czeka na polecenie. Komórki te, gdy mówi się „my”, łączą się, zbierają i zaczynają cię wspierać, okazując szacunek twojej mocy.

Słowo „my” przemawia nie tylko do umysłu, ale także do serca. Serce jest jednym z ośrodków porządkujących myśli i uczucia. Kiedy mówimy „my”, łączymy nasz umysł, serce, ciało, komórki, duszę i siłę wszechświata.

To stanowi całość. Nie jesteśmy już sami. Energia naszej rodziny, naszego otoczenia, współpracowników, a także mieszkańców naszego miasta i ludzi na całym świecie zaczyna działać razem z nami. „My” to nie tylko zaimek, ale także wezwanie do zbiorowej siły.

Przypomnienie sobie mocy twórczej

Kiedy mówimy: „Dzisiaj tworzymy lepszą wersję siebie”, w rzeczywistości aktywujemy drzemiącą w nas siłę twórczą. Ponieważ siła, która nas stworzyła, zaszczepiła w naszej duszy iskrę pochodzącą z niej samej.

Człowiek tworzy dom, w którym mieszka, tworzy lepszą wersję samego siebie, tworzy dzieła, komponuje muzykę, maluje obrazy, buduje dzieła architektury. Twórczość leży w naturze człowieka. Oczywiście nie można tego mylić z boskim aktem stworzenia. Jednak ludzka moc tworzenia jest mocą realizacji własnego potencjału.

Podsumowanie 35 lat doświadczenia

Za wyborem tych słów stoi 35 lat doświadczenia, powtórzeń i obserwacji. Próbowałem to wielokrotnie, powtarzałem to w każdej sekundzie, w każdej milisekundzie. Dzisiaj jesteśmy doskonalsi… I w końcu zdecydowałem się na to zdanie: „Dzisiaj tworzymy doskonalszą wersję nas samych”.

To zdanie przyniosło mi rezultat. Dzięki tej logice i tej strukturze osiągnąłem ten rezultat. Żadną inną metodą nie uzyskałem tak potężnego efektu. Dlatego musiałem się tym podzielić. Ta wiedza nie mogła bowiem należeć wyłącznie do mnie. Jeśli wszechświat przesyła ci jakąś wiedzę, a ty się nią nie podzielisz, nie wyśle ci jej ponownie. Dzielenie się przynosi obfitość. Siła mnoży się, gdy się nią dzielimy.

Wszystko kręci się wokół słowa „my”. Stwierdzenie „Dzisiaj tworzymy lepszą wersję nas samych” jest zarówno intencją, energią, jak i wezwaniem do działania. To zdanie to nie tylko mantra, ale także sposób na życie.

Dzisiaj, z nadzieją, że razem stworzymy jeszcze lepsze „my”…

W jaki sposób negatywna podświadomość może zrujnować twoje życie?

Wielokrotnie omawialiśmy siłę i cechy podświadomości. Teraz przyjrzymy się wspólnie, w szczególności temu, jak negatywne myślenie i negatywna podświadomość wpływają na nasze życie. Na początek chciałbym poruszyć kwestię zdrowia. Czy potrafisz sobie wyobrazić, czy osoba, która przez cały dzień nieustannie podsyca w sobie negatywne myśli dotyczące chorób, może być zdrowa? Powtarzając w kółko negatywne myśli typu: „Jestem chory, w mojej rodzinie występują takie a takie choroby, chyba mam wysokie ciśnienie, chyba mam cukrzycę, mój układ odpornościowy jest bardzo osłabiony”, w rzeczywistości przyciągamy te negatywne zjawiska do naszego życia.

Nasza podświadomość odbiera wiadomości, które wysyłamy do niej nieświadomie, jako nasze pragnienia. Nie ma znaczenia, czy choroba jest dobra, czy zła – podświadomość po prostu myśli: „chcę choroby”. Cokolwiek powtarzasz, na czym się skupiasz, to właśnie przyciągasz do swojego życia. Działa to jak magnes. Dlatego musisz uważać na swoje myśli. Negatywne myśli działają w naszym życiu jak trucizna, powodując, że z dnia na dzień nasze życie wycieka nam z rąk kropla po kropli.

Podobnie jak w przypadku zdrowia, również w relacjach negatywne nagromadzenia w podświadomości mają na nas niekorzystny wpływ. Umysł przepełniony obsesjami typu „moja żona mnie nie kocha, nikt mnie nie kocha” utrudnia osiągnięcie szczęścia. Ludzie sądzą, że w komunikacji największe znaczenie mają słowa, ale w rzeczywistości jest inaczej. Poprzez sygnały wysyłane do 60 bilionów komórek naszego mózgu, wydzieliny, mowę ciała, postawę i energię nieustannie przekazujemy komunikaty drugiej stronie. Podczas rozmowy odzwierciedlamy również tę energię.

Na przykład, kiedy używasz pozytywnych mantr, takich jak „Dzisiaj tworzymy lepszą wersję nas samych”, dzięki sile słowa „my” twój partner uświadamia sobie, że tworzycie jedność, i zaczyna cię szanować. Mówiąc tylko „ja” i myśląc w sposób samolubny i egoistyczny, nie osiągniesz sukcesu w związku. Bardzo ważne jest zrozumienie roli drugiej osoby i umiejętność bycia „my”. W ten sposób pozytywne myśli z podświadomości odbijają się na drugiej osobie.

Osoba, z którą rozmawiasz, to wyczuwa

Jeśli jest odwrotnie – na przykład jesteś pełen zazdrości i nieustannie zaprzątają ci głowę negatywne myśli typu „zdradza mnie, nie kocha mnie” – osoba po drugiej stronie to wyczuje. Nawet jeśli nie powiesz ani słowa, wyczuje tę negatywną energię. Dlatego zwracaj uwagę na myśli, które przechodzą ci przez głowę; negatywne myśli odbijają się na drugiej osobie i wracają do ciebie w niezmienionej postaci. Jeśli ktoś okazuje ci brak szacunku, to może to być po części również twoja wina.

Negatywne myśli nie wnoszą nic pozytywnego do naszego życia. Na przykład, jeśli student powie: „Nie zdam tego egzaminu, nie zrozumiem tego przedmiotu”, stawia sobie barierę w umyśle i rzeczywiście będzie miał trudności ze zrozumieniem. Tymczasem możesz zaprogramować się, mówiąc: „Dam radę, a jeśli czegoś nie wiem, to się nauczę, będę się uczył od rana do wieczora”. Sukces lub porażka zależą od poleceń, które wysyłasz do swojej podświadomości.

Kiedy wydajesz negatywne polecenia, prawdopodobieństwo porażki jest bardzo wysokie. Dlatego nie pozwól, by negatywne myśli zakorzeniły się w twojej głowie, a te z przeszłości wymazuj za pomocą swojej mantry. Powtarzaj codziennie co najmniej 100 razy: „Dzisiaj tworzymy lepszą wersję siebie”. Prawdopodobieństwo, że osoba postępująca w ten sposób osiągnie negatywny wynik, jest praktycznie zerowe.

W życiu zawsze pojawiają się problemy, ale liczy się to, jak na nie patrzycie. Postrzeganie problemów nie w kategoriach negatywnych, lecz jako „zadanie, które muszę rozwiązać, aby się rozwijać”, ułatwia znalezienie rozwiązania. Jeśli ogarną was negatywne emocje, nie dacie sobie rady, ponieważ od samego początku jesteście skazani na porażkę.

Pamiętajcie, że nasza podświadomość reaguje na polecenia, które jej przekazujemy. Jeśli myślicie pozytywnie, będziecie żyć pozytywnie. Jeśli myślicie negatywnie, spotkacie się z negatywnymi skutkami. Wybór należy do was.

Jak uwolnić się z pułapki beznadziejności?

W życiu zdarzają się czasem takie chwile, że ogarnia nas beznadziejność. Ale moim zdaniem nie ma żadnego powodu, by popadać w beznadziejność. Mam na to swój sposób: kiedy coś się dzieje, zawsze zastanawiam się: jaki jest najgorszy możliwy scenariusz? Co naprawdę mogłoby się stać w najgorszym przypadku?

Powiedzmy, że zajmujesz się handlem i znalazłeś się w trudnej sytuacji. Jaki jest najgorszy scenariusz? Jestem człowiekiem, który wielokrotnie ponosił porażki. Ileż to razy borykałem się z tym problemem, a mimo to nadal tu jestem. Gdyby porażka oznaczała koniec świata, nie byłoby mnie tutaj.

Wiem, popełniłem wiele błędów, przeżyłem ciężkie chwile, ale poddanie się rozpaczy nie jest rozwiązaniem. Czasami ludzie mówią: „Chcę popełnić samobójstwo, jestem zrozpaczony, co mam zrobić?”. Być może za kilka miesięcy czeka nas nowe życie, nowa próba. W najgorszym razie to nie jest koniec świata.

Mądry człowiek podejmuje środki ostrożności

Problemy zdrowotne również mogą stanowić wyzwanie. Uważam jednak, że dziewięćdziesiąt procent chorób jest wytworem naszego umysłu. Problemy fizyczne są rzadkością – większość z nich to stan wywołany przez nasz umysł. Jeśli będziemy myśleć pozytywnie i zdrowo się odżywiać, nie dojdziemy do tego punktu beznadziejności.

Mądry człowiek rozwiązuje problemy, ale jeszcze mądrzejszy to ten, kto zapobiega im, zanim się pojawią. Kiedy problem już się pojawi, rozwiązujesz go, ale najważniejsze jest podjęcie działań zapobiegawczych, zanim problem się pojawi.

Aby nie popaść w beznadziejność, trzeba ciężko pracować i wyciągać wnioski z popełnionych błędów. Na przykład należy przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej z odpowiednim wyprzedzeniem, zapoznać się z firmą i zmotywować się pozytywnie. Beznadziejność wynika bowiem najczęściej z braku przygotowania w ostatniej chwili.

Ważne jest również zarządzanie budżetem. Wydawanie więcej niż się zarabia, zaciąganie długów, korzystanie z kart kredytowych – w ten sposób sprawy się komplikują, a egzekucja staje u progu. Czy istnieje rozwiązanie? Tak. Najpierw jednak trzeba opracować rozsądny plan działania i mądrze zarządzać oczekiwaniami.

Beznadziejność to stan paniki. Człowiek wyobraża sobie najgorszy scenariusz i odczuwa strach. Jednak spisywanie mantry, budowanie świadomości i uspokajanie myśli pozwala nam przynajmniej ocenić sytuację.

Moim zdaniem najrozsądniejszą rzeczą jest podjęcie odpowiednich kroków, zanim popadnie się w rozpacz. Ale nawet jeśli tak się stanie, trzeba zachować zimną krew, myśleć racjonalnie i szukać sposobów na wyjście z tej sytuacji. Bo to, co się dzieje, to przecież nie koniec świata.

Droga wyjścia

Jaki jest najgorszy scenariusz? Śmierć. Ale poza śmiercią nic nie jest trwałe. Możesz mieć spore długi, trafić do więzienia, popełnić błąd, ale wyciągasz z tego wnioski i żyjesz dalej.

Czasami rozstanie lub strata przynoszą poczucie beznadziejności. Jednak to rozstanie może otworzyć przed tobą lepsze możliwości. Na pewno nadejdą dni, kiedy powiesz: „Dobrze, że nasze drogi się rozeszły”.

Najważniejsze to nie znaleźć się w niekorzystnej sytuacji, podejmować środki zapobiegawcze oraz kierować się rozsądkiem i logiką. Czasami, nawet nie zdając sobie z tego sprawy, ponosimy niepotrzebne wydatki i zadłużamy się. A przecież przede wszystkim należy zachować ostrożność.

A kiedy ogarnie cię beznadziejność, napisz mantrę, skup się – w ciągu 2–3 tygodni zobaczysz efekty. Jeśli będziesz pracować z dyscypliną i stosować właściwe metody, na pewno znajdziesz wyjście.

Pamiętaj, że beznadziejność jest tymczasowa, a ty jesteś silny! Uwierz w siebie i idź dalej swoją drogą.

Ile „polubień” zdobyliście?

W dzisiejszych czasach media społecznościowe mają ogromne znaczenie dla 70–80 procent ludzi. „Ile polubień zebrał mój dzisiejszy post, ile osób go skomentowało, ile osób go obejrzało?” Dla niektórych osób te pytania mają teraz ogromne znaczenie. Planują swoje życie w oparciu o liczbę otrzymanych „polubień”, są szczęśliwi lub nieszczęśliwi, kierują się tym w swoich działaniach. To, ile „polubień” otrzymały ich posty, ma ogromne znaczenie.

Ludzie oceniają, jaką wartość przypisują im inni, na podstawie tego, czy ich posty są polubione, czy nie, oraz czy ktoś ich obserwuje, czy nie. Posuwają się nawet do tego, że „śledzą” osoby, które ich interesują, próbując je lepiej poznać. Nie ograniczają się przy tym wyłącznie do życia prywatnego. Obecnie nawet w życiu zawodowym ludzie próbują poznać osoby, z którymi będą współpracować, „śledząc” je. Odkrywamy wzajemnie nasze światopoglądy, upodobania, życie rodzinne, poglądy polityczne… wszystko, co nas dotyczy, za pośrednictwem mediów społecznościowych.

Dobrze zapoznaj się z parametrami

Media społecznościowe stały się platformą, która zmienia nasze nawyki, kieruje naszym życiem i definiuje nas. Czy zdajecie sobie sprawę, co to oznacza? Oznacza to, że mamy teraz nowy i niezwykle popularny sposób na poznawanie się nawzajem lub wyrażanie siebie. To, w jaki sposób wykorzystacie media społecznościowe w tym kontekście, zależy wyłącznie od was. Musimy jednak nauczyć się korzystać z nich we właściwy sposób, aby stworzyć nasze idealne życie. Nie mówię, żebyście przedstawiali się inaczej niż jesteście. Nie mówię też, żebyście ujawniali wszystko bez ogródek. Idealnym rozwiązaniem jest świadomość tego, co i w jakim stopniu chcecie pokazać innym na swój temat.

W odróżnieniu od komunikacji twarzą w twarz, należy dobrze zrozumieć zasady komunikacji w mediach społecznościowych. W mediach społecznościowych każdy – zarówno ten, kogo chcesz, jak i ten, kogo nie chcesz – może się z tobą skontaktować. Należy mieć tego świadomość. Jeśli chcesz, aby śledziły cię i znały cię wyłącznie wybrane przez ciebie osoby, ustaw swoje konta jako prywatne. Publikuj treści, dzięki którym ludzie będą mogli postrzegać wyłącznie twój świat zewnętrzny, a nie to, co dzieje się w twoim wnętrzu.

Tryb „Nie ma dla mnie znaczenia”

Świadomość osoby działającej w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia” jest na tyle wysoka, że zdaje sobie sprawę z miejsca, jakie media społecznościowe zajmują w jej życiu, oraz wie, jak z nich korzystać. Korzysta z mediów społecznościowych bez angażowania się zbytnio, wiedząc, czym warto się dzielić z innymi, a czym nie. Kiedy jesteś w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”, znasz swoje granice. Udostępniasz treści najlepiej pasujące do Twojej pozycji społecznej.

Jeśli jesteś nauczycielem, publikujesz treści, które będą stanowić inspirację i wzór do naśladowania dla uczniów, kolegów, rodziców oraz dyrekcji szkoły. Kiedy jesteś w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”, publikujesz treści zgodnie ze swoimi obowiązkami. Dzięki temu korzystanie z mediów społecznościowych nie będzie dla ciebie uciążliwe.

Jak w pełni wykorzystać możliwości mózgu w każdej sekundzie

Korzystanie z mózgu w pełni w każdej sekundzie oznacza bycie otwartym na każdą wiadomość, która może nadejść z wszechświata. Wszechświat co sekundę wysyła nam tysiące szans i możliwości. Jeśli utrzymamy nasz umysł w stanie czujności i będziemy gotowi do wykorzystania tych szans i możliwości, możemy je uchwycić. Jeśli jednak w momencie, gdy wszechświat wysyła te informacje, nie jesteśmy tego świadomi, nasz umysł jest uśpiony, a nasze myśli utknęły w negatywnych przekonaniach i myślach, nie będziemy w stanie ich dostrzec.

Wykorzystując nasz mózg w sposób doskonały w każdej sekundzie, możemy nie tylko doprowadzić naszą komunikację z ludźmi do najzdrowszego poziomu, ale także dostrzegać każdą okazję i osiągać każdego dnia nowe, choć niewielkie sukcesy. W końcu możemy osiągnąć upragnione szczęście: nie zwlekać, być szczerym, patrzeć z miłością, być świadomym dzięki doskonałemu wykorzystaniu mózgu w każdej sekundzie i nieustannie rozwijać się każdego dnia, budować naszą przyszłość tak, jakbyśmy wznosili budynek; każdego dnia kładąc kolejną cegłę…

Zmiana zaczyna się od małych kroków

Jeśli każdego dnia będziemy się doskonalić, staniemy się doskonałymi jednostkami. Jeśli każdego dnia będziemy się doskonalić, staniemy się doskonałymi ludźmi. Jeśli każdego dnia będziemy się doskonalić, staniemy się doskonałym społeczeństwem. Jeśli każdego dnia będziemy się doskonalić, stworzymy doskonały świat.

Zmianę należy rozpocząć od małych kroków. Świat, w którym dziś żyjemy, nie powstał w jeden dzień. Ludzie stworzyli ten świat, codziennie coś robiąc, coś do tego dodając, coś jeszcze uzupełniając i rozwijając te osiągnięcia. Po wiekach wysiłków doszliśmy do obecnego punktu. Dlatego też, jeśli chcemy żyć zgodnie z naszymi ideałami, musimy pozytywnie wykorzystywać każdy dzień i każdą chwilę. Skoro już przyszliśmy na ten świat i możemy przeżyć tę przygodę w pełni, dlaczego nie mielibyśmy żyć tak, jak tego pragniemy, i dlaczego nie mielibyśmy cieszyć się idealnym życiem?

Załóżmy, że wybraliśmy program wakacyjny. Jak go oceniamy? Maksymalny odpoczynek, maksymalna zabawa, maksymalna przyjemność, zwiedzanie jak największej liczby miejsc, zdobycie jak największej wiedzy o otoczeniu. Załóżmy, że wysłano was na ten świat na 70–80 lat, abyście go zwiedzali – więc cieszcie się tym. Dlaczego traktujecie wszystko tak poważnie i wyczerpujecie się, jakbyście mieli żyć wiecznie? Zrelaksujcie się trochę. Wystarczy zmienić nawyki i schematy działania naszego mózgu, aby rozwiązać wszystkie nasze problemy. W ten sposób wyznaczamy mu zadanie. Jednym z jego najważniejszych zadań jest przecież wykonywanie poleceń nas, czyli swoich panów.

Nasz mózg jest jak magnes

Kiedy w ciągu dnia, przy każdej okazji, przypominamy sobie nasze mantry – na piśmie lub ustnie – nasz umysł traktuje to jako swoje zadanie, by przyspieszyć osiągnięcie naszego celu, i robi wszystko, co konieczne, aby przyciągnąć nasze pragnienia do naszego życia. Podobnie jak dwaj przyjaciele idący ramię w ramię, możemy podążać w kierunku naszych celów w harmonii z naszym umysłem. Pamiętajcie: bez wsparcia naszego umysłu nie osiągniemy żadnych rezultatów działając w pojedynkę.

Osoba o nastawieniu typu „nie ma to dla mnie znaczenia” charakteryzuje się wysoką świadomością, pewnością siebie, brakiem kompleksów, nie ma obsesji, jest beztroska, nie boi się niczego i nie poddaje się panice. Tacy ludzie cieszą się powszechnym szacunkiem. Jeśli natomiast przejdziemy do pytania „Jak sprawić, by inni cię słuchali w społeczeństwie?”, to posiadanie autorytetu w społeczeństwie zapewni ci przewagę w wielu dziedzinach życia. W życiu zawodowym szybko pniesz się po szczeblach kariery i osiągasz sukcesy. W życiu rodzinnym stajesz się kochanym i szanowanym członkiem rodziny. W każdej dziedzinie, w której chcesz zabrać głos, z łatwością uda ci się to osiągnąć.

Człowiek o nastawieniu typu „nie ma to dla mnie znaczenia” jest prosty. We wszystkich dziedzinach życia jest jednoznaczny. Jest pewny siebie, a jego myśli są jasne. Opowiadając o czymś, nie wpada w panikę ani nie denerwuje się. Co najważniejsze, ponieważ nie wykazuje egoistycznych postaw, mówi bez poniżania rozmówcy i bez osądzania go. Okazuje szacunek grupie, do której się zwraca.

Osoba o nastawieniu typu „nie ma to dla mnie znaczenia” wypowiada się w sposób wyczerpujący. Wie, że aby stać się kimś, kogo opinia liczy się w społeczeństwie, musi najpierw pracować nad sobą. Rozwija się, zwłaszcza w dziedzinie, w której chce, by jej słuchano. Dzięki zgromadzonej wiedzy i pewności siebie z łatwością potrafi przekonać innych w każdej kwestii. Ludzie z jej otoczenia również czerpią przyjemność ze słuchania takiej osoby.

Powinien umieć przekazywać informacje bez wywoływania paniki

Z pewnością zauważyliście, że nie każdy człowiek posiadający wiedzę potrafi sprawić, by słuchano jego słów. Kluczem do sukcesu jest tutaj charakter człowieka. Osoba, która chce, by jej słowo miało znaczenie w społeczeństwie, musi kochać to społeczeństwo. Musi rozumieć społeczność, do której chce się zwracać, i stanowić z nią jedność. Na przykład jesteście profesorami na uniwersytecie. Chcecie, by wasi studenci, koledzy oraz instytucje związane z waszą dziedziną słuchali tego, co macie do powiedzenia. Jesteś osobą wykształconą, a jako profesor masz również doświadczenie, ale jeśli nikt nie darzy cię szacunkiem, oznacza to, że coś jest nie tak. Błąd leży po twojej stronie. Być może nie rozwinąłeś się osobiście. Twoje umiejętności wystąpień publicznych nie są wystarczające, nie mówisz z wystarczającą pewnością siebie, przekazując swoją wiedzę, brakuje ci pewności siebie, możesz mieć trudności z dostosowaniem poziomu przekazywanej wiedzy do poziomu słuchaczy lub po prostu nie lubisz swojej profesji, współpracowników ani studentów. Jeśli występuje u ciebie choćby jeden z tych powodów, nie uda ci się sprawić, by twoje słowa zostały wysłuchane.

Osoba, która funkcjonuje w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”, potrafi wyrazić się w 100 procentach. Potrafi swobodnie opowiadać o swoich przemyśleniach, nie wpadając w panikę. I może dotrzeć do celu, czyli do tego, co chce powiedzieć, w dowolny sposób. Ponieważ nie ma żadnych obsesji, może przekazywać innym swoje myśli w najczystszej postaci – bezpośrednio, bez przefiltrowywania ich przez zbędne filtry, bez obaw o to, co powiedzą inni czy jak zareagują osoby, z którymi rozmawia.

Ludzie w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia” są postaciami budzącymi sympatię. Zdobyli przychylność społeczeństwa. Nawet gdy wyrażają swoje myśli w sposób najbardziej otwarty i bezpośredni, nie budzą odrazy. Ich szczere poglądy są akceptowane przez społeczeństwo bez wykluczenia. Społeczeństwo akceptuje ich takimi, jakimi są. Dzieje się tak, ponieważ osoby o takim nastawieniu podchodzą do innych z prostotą charakteru, wolne od ego. Nawet jeśli kierują pod adresem innych negatywną krytykę, ludzie wiedzą, że ma ona na celu dobro i rozwój społeczeństwa.

Są otwarci na różne pomysły

Z ludźmi, którzy są w trybie „nie ma to dla mnie znaczenia”, można rozmawiać o wszystkim. Wszystko da się z nimi przedyskutować. Można zadawać im wszelkiego rodzaju pytania. Są otwarci na odmienne poglądy i różne pomysły. Słuchają, aby zrozumieć, nie oceniając. Aby móc połączyć różne poglądy, zgłębiają jak najwięcej pomysłów. Starają się wyciągać wspólne wnioski i znaleźć wspólne rozwiązania z różnych punktów widzenia. Dlatego postawa „nie ma dla mnie znaczenia” jest filozofią życia, sposobem patrzenia na świat, podejściem do życia i cechą charakteru, które pomagają rozwiązywać problemy współczesności i naszej epoki.