Ogólne informacje
Nadmierna opieka szkodzi
Podstawy rozwoju osobistego kładzie się w dzieciństwie. Gdy przyjrzymy się przeszłości osób borykających się z problemami, w tym problemami psychologicznymi, zauważymy, że większość tych podstawowych braków ma swoje źródło właśnie w dzieciństwie. Doświadczenia z dzieciństwa determinują to, jaką drogą podąży dana osoba w dalszym życiu.
Porównywanie się z innymi w pogoni za szczęściem stanowi podstawę takich zjawisk, jak brak pewności siebie i kompleks niższości. Ten nawyk porównywania się zaczyna się już w dzieciństwie; zwłaszcza gdy rodzice porównują swoje dzieci, prowadzi to w przyszłości do problemów z poczuciem własnej wartości u dorosłej osoby. Jeśli chcemy wychować osoby o wysokim poczuciu własnej wartości, szczęśliwe i odnoszące sukcesy, musimy najpierw zadbać o solidne fundamenty; ponieważ jeśli fundamenty nie są solidne, równowaga osobowości zbudowana na nich ulegnie zachwianiu.
Przygotujcie się do prawdziwego życia!
Rodzice mogą sądzić, że im bardziej chronią dziecko, tym lepiej się ono rozwija. Jednak nadmierna opieka nie przygotowuje dzieci do prawdziwego życia. Na przykład wypuszczenie do oceanu ryby, która przez lata dorastała w akwarium, doprowadzi w krótkim czasie do jej śmierci. Podobnie dziecko, które dorasta w chronionym środowisku, będzie nieszczęśliwe, gdy trafi do świata zewnętrznego. Dlatego należy wychowywać dzieci tak, aby stały się osobami przystosowanymi do prawdziwego życia. Bardzo ważne jest postrzeganie dziecka jako osobę oraz akceptowanie jego osobowości, pragnień, uczuć i uwarunkowań genetycznych.
Nadmierna opieka nad dziećmi ogranicza im możliwość wypróbowywania własnych umiejętności i popełniania błędów. Dziecko wychowane w „złotej klatce” traci pewność siebie, gdy wkracza w prawdziwe życie. Dziecko, które nie nauczy się radzić sobie z drobnymi trudnościami, może w przyszłości borykać się z problemami z adaptacją i umiejętnościami społecznymi. Dlatego należy wspierać dziecko w tym, by radziło sobie samodzielnie w miarę swoich możliwości; należy pozwolić mu doświadczyć poczucia „Potrafię to zrobić” nawet przy wykonywaniu prostych zadań.
Powinien czuć się wartościowy
Zadaniem rodziców jest uświadomienie sobie, że dziecko jest osobą odrębną od nich samych, oraz zapewnienie mu tej przestrzeni. Nie należy wobec dziecka zachowywać się w sposób, w jaki nie zachowalibyśmy się wobec, na przykład, naszego partnera czy przyjaciela. Okazywanie mu bezgranicznej miłości i szacunku sprawia, że czuje się bezpieczne. Kiedy dziecko czuje się wartościowe i akceptowane jako osoba, jego pewność siebie rozwija się w naturalny sposób.
Podsumowując, fundamenty rozwoju osobistego kładzie się w dzieciństwie, a kształtują je postawy rodzinne, pewność siebie oraz przygotowanie do prawdziwego życia. Okazywana w dzieciństwie miłość, troska i uważność stanowią najważniejszą inwestycję w przyszły sukces i szczęście jednostki. Solidnie położone fundamenty pozwalają wychować silne i zrównoważone osobowości; natomiast brakujące lub niewłaściwe fundamenty mogą w przyszłości przerodzić się w trudne do nadrobienia braki. Okres dzieciństwa jest najbardziej krytycznym etapem rozwoju osobistego, a właściwe ukierunkowanie jest kluczem do wychowania dziecka na bezpieczną, szczęśliwą i pewną siebie osobę.