تصویر که چیزی نیست!

تصویر که چیزی نیست!

در دنیای امروز، به نظر می‌رسد تصویر همه چیز است. ممکن است کسی را پیدا کنید که تصویر بسیار خوبی خلق کرده است، اما وقتی از نزدیک او را می‌شناسید، متوجه می‌شوید که درونش خالی است، کاملاً بی‌ربط به تصویرش... آشنایی نزدیک با او منجر به ناامیدی و سرخوردگی می‌شود...

من در آمریکا تجربه‌ای داشتم. آنها در دنیا از نظر تصویر بی‌نظیرند. تنها هدفشان این است که در مرکز توجه همه چیز باشند. بسته‌بندی بزرگترین دستاورد آنهاست. برای مثال، نیویورک از نظر من مثل یک بسته‌بندی است. شهر زیبایی است، اما شبیه چیزی که در فیلم‌ها به تصویر کشیده شده نیست. اصلاً شبیه چیزی که به تصویر کشیده شده نیست...

برای آدم‌ها هم همینطور است. بعضی آدم‌ها را که از بیرون می‌بینیم، تصاویر بی‌نقصی می‌سازند. بعد می‌بینی که چند کلمه می‌گویند و می‌فهمی چقدر پوچ هستند. ما به سمت نظم جهانی می‌رویم که در آن مردم ارزش زیادی برای تصویر قائلند. همه دنبال تصاویر پوچ می‌روند، بدون اینکه در نظر بگیرند که آیا به آنها می‌آید یا نه، فقط برای اینکه شبیه کسانی شوند که دوست دارند و تحسینشان می‌کنند. اکثر مردم دارند به تیپ‌هایی تبدیل می‌شوند که شبیه یکدیگرند.

کپی کردن زندگی‌ها

آدم‌های یکسانی همه جا هستند، انگار از یک کارخانه بیرون آمده‌اند... فقط به این خاطر که چیزی مد شده، به این معنی نیست که همه باید همان کار را انجام دهند. اگر با خودت در صلح هستی و می‌توانی در آینه نگاه کنی و بگویی: «من از این بابت خوشحالم»، پس خوش‌شانسی. بعضی از تصاویر از طریق دستکاری ادراک تحمیل می‌شوند. وسواس‌هایی مانند «همه ریش گذاشته‌اند، پس من هم خواهم گذاشت» یا «موی کوتاه مد شده، همه زنان مشهور موهایشان را کوتاه می‌کنند، پس من هم خواهم گذاشت...» ما را از ذاتمان، شخصیت واقعی‌مان، دور می‌کند. آن‌ها ما را به کپی‌کار تبدیل می‌کنند. ما به تایید دیگران وابسته می‌شویم. میل به شبیه دیگران شدن به یک اعتیاد تبدیل می‌شود. گاهی اوقات، برای جلوگیری از طرد اجتماعی، مجبور می‌شویم بدون اینکه متوجه شویم، کپی کنیم. نگرش «برای من مهم نیست» در مورد صلح با خود، بودن کسی است که می‌خواهید باشید. این یک وسواس نیست.

بدن تو مال توست.

یکی از تصاویر تحمیلی در مورد ظاهر فیزیکی، اندازه‌های بدن است... تقاضا برای وزن، شکل بدن و قد مشخص رو به افزایش است. اندازه‌های بدن آنقدر مهم می‌شوند که افراد با رژیم گرفتن و حتی انجام عمل جراحی، سلامت خود را نادیده می‌گیرند. بدن شما مال شماست. شما تصمیم می‌گیرید که چگونه باشد. اگر می‌خواهید وزن کم کنید، این کار را به روش‌های سالم انجام دهید، زیرا می‌خواهید و از همه مهمتر، برای سلامتی خود. علاوه بر این، فقط اندازه‌های بدن مهم نیستند. شما همچنین باید از شخصیت خود مراقبت کنید. رشد شخصی و ارزش‌های انسانی شما به همان اندازه اندازه‌های بدن شما مهم هستند.

اگر قرار است تصویری خلق کنید، تصویری واقعاً سالم بسازید که منعکس کننده شما باشد. از همه مهم‌تر، اصیل و بدیع باشید. از خودتان بپرسید: «من چقدر خودم هستم؟» این مربوط به تصویر نیست، بلکه مربوط به یافتن خودتان است.

با خودت در صلح باش، از خودت آگاه باش. آیا خودت را می‌شناسی؟ وقتی در آینه نگاه می‌کنی، آیا واقعاً خودت هستی؟ یا تصویری هستی که محیط اطرافت ساخته است؟ یک تصویر مانند یک رویا است. ما فقط زمانی به یک شخص، شیء یا رویداد ارزش واقعی‌اش را می‌دهیم که آن را از نزدیک بشناسیم. ما فقط زمانی می‌توانیم به خودمان ارزش واقعی بدهیم که خودمان را از نزدیک بشناسیم.