Ogólne informacje
Nie wychowuj swojego dziecka w akwarium
Rodzice nie są strażnikami swoich dzieci na tym świecie. Jesteście dla nich jedynie przewodnikami. Zamiast robić wszystko za dziecko, kierujcie nim. Powierzajcie mu obowiązki. Nie lekceważcie go tylko dlatego, że jest małe. Pomagajcie mu, ale w sensie wskazywania drogi… Ono nauczy się radzić sobie samodzielnie i stać na własnych nogach, a wy zawsze będziecie mu służyć jako przewodnicy.
Proszę nigdy nie zapominać, że Państwa dziecko jest odrębną osobą. Osobą z własnym charakterem, własnymi uczuciami, własnymi pragnieniami, własnym składem genetycznym, własnym umysłem i własną osobowością… Należy szanować jego pragnienia i jego osobowość. Niestety, najczęstszym błędem popełnianym przez rodziny jest nadmierna opiekuńczość. Dziecka nie wychowuje się w bańce mydlanej ani w watowej chmurce.
Nie pozwólcie, by wasze dziecko dorastało w akwarium. Weźmy na przykład rybę z akwarium. Wpuśćcie do oceanu tę rybę, która wyrosła w akwarium i nigdy nie miała styczności z oceanem… Czy uda jej się przeżyć? Ryby wychowane w akwarium giną w ciągu minuty po wypuszczeniu do oceanu. Oto dlaczego: kiedy izolujecie swoje dziecko od wszystkiego, tworząc dla niego odmienne środowisko, może ono stać się aspołeczne.
On też kiedyś wyjdzie na zewnątrz!
Jeśli nie będziemy wypuszczać naszych dzieci na zewnątrz z takich samych powodów, jak w tym przykładzie – żeby się nie ubrudziły na ulicy czy nie wdały się w bójkę – i jeśli będziemy im uniemożliwiać zdobywanie doświadczeń życiowych, utrudnimy im przystosowanie się do prawdziwego życia. Pamiętajcie, że wasze dziecko pewnego dnia dorośnie i wyjdzie na zewnątrz.
Niech Państwa dziecko już od najmłodszych lat nauczy się dzielić, nauczy się miłości, nauczy się dialogu, nauczy się nawiązywać kontakty z innymi ludźmi. Wszystko to kształtuje się w najmłodszym wieku.
Jeśli z chęci ochrony dziecka wychowujecie je w szklanej bańce, nie przyniesie mu to żadnej korzyści. Wręcz przeciwnie – wychowacie dziecko pozbawione pewności siebie, aspołeczne i niepotrafiące dostosować się do społeczeństwa. Styl wychowania oparty na nadmiernej opiece może w przyszłości wywrzeć negatywny wpływ na dzieci. Pozwólcie dzieciom doświadczać prawdziwego życia, które my postrzegamy jako „złe”. Jeśli dziecko napotka trudności, w przyszłości będzie się rozwijać. Zyska siłę, by stawić czoła prawdziwemu życiu. Pamiętajcie: to, co złe, w rzeczywistości jest dobre!
Jesteście tylko przewodnikami
Nadmierna opiekuńczość wyrządza ogromną szkodę rozwojowi osobistemu dziecka. Jeśli wychowasz ptaka w klatce, a potem wypuścisz go na wolność, nie przetrwa. Stanie się ofiarą drapieżników. Tak samo jest z dzieckiem. Jeśli wychowujesz dziecko w zamkniętym środowisku, nie pozwalając mu na kontakty z nikim, blokując mu komunikację z ludźmi z obawy, że nauczy się złych rzeczy, dziecko stanie się później aspołeczne i nie będzie w stanie dostosować się do niczego. Dziecko należy wychowywać w normalnym i naturalnym środowisku. Będzie się kłócić, a w razie potrzeby będzie się bronić… To wy nauczycie swoje dziecko, jak się bronić.
Pomagajcie mu podczas nauki, ale nie rozwiązujcie za niego zadania. To dziecko ma wykonać zadanie domowe. Nie jesteście tam po to, by je wykonać. Jesteście jedynie przewodnikami, osobami udzielającymi wsparcia. To nie wy macie wykonać zadanie domowe, ale musicie nauczyć dziecko, że to ono powinno je wykonać i pokazać mu, jak ma to zrobić. Często rodzice idą na łatwiznę i sami odrabiają zadanie domowe. Dziecko nie czerpie z tego żadnej korzyści. Jeśli ma się ubrać, pozwólcie mu to zrobić samodzielnie, po prostu pokażcie, jak to zrobić. Jeśli podczas jedzenia rozlewa jedzenie na siebie, pozwólcie mu na to. Po pewnym czasie nauczy się tego. Kiedy robi to samodzielnie, wzmacnia się jego poczucie sukcesu.