عمومی
چگونه می‌توان از صفر به طرز فکر یک میلیونر رسید؟ آیا ثروت فقط پول است؟ با شروع از نکته دوم، پاسخ کوتاه است: ثروت فقط پول نیست. موفقیت یک فرد، دستاوردهای او و آنچه در این دنیا از خود به جا می‌گذارد نیز نوعی ثروت است. یعنی کتاب‌هایی که می‌نویسد ثروت است. کمکی که به دیگران می‌کند ثروت است. کمک‌هایی که به این دنیا می‌کند ثروت است. سرمایه‌گذاری‌هایی که روی خودش، شخصیتش و ذهنیتش می‌کند نیز ثروت است.
بنابراین، ثروت فقط به پول مربوط نمی‌شود. پول ضروری است. خیلی چیزها را در زندگی آسان‌تر می‌کند. برای موفقیت و خیلی چیزهای دیگر ضروری است، این درست است. اما بیش از هر چیز دیگری یک ابزار است. من فکر می‌کنم پول نباید به خودی خود یک هدف باشد. وقتی پول را هدف خود قرار می‌دهید، پول از شما فرار می‌کند.
واضح و روشن باشید.
اما اگر اینطور فکر کنید: «می‌خواهم پول زیادی دربیاورم چون می‌خواهم به مردم کمک کنم. می‌خواهم پول زیادی دربیاورم چون می‌خواهم خرج خانواده‌ام را بدهم.» «می‌خواهم پول زیادی دربیاورم چون نمی‌خواهم به کسی وابسته باشم.» و اگر این ایده‌ها را بسط دهید و در ذهنتان روشن کنید که می‌خواهید پولتان را کجا استفاده کنید، آنگاه پول به سمت شما خواهد آمد.
چون می‌دانید چه کار می‌کنید. اگر پول را برای خواسته‌های خودخواهانه می‌خواهید، مطمئناً پول به دست شما نخواهد رسید. هیچ چیز یک شبه اتفاق نمی‌افتد. هیچ کس فوراً به اوج نمی‌رسد. مثلاً به زندگی آن میلیونرها، به زندگی افراد موفق نگاه کنید.
اول صبر!
مطلقاً هیچ اتفاقی در دو روز نمی‌افتد... اگر افرادی هستند که در دو روز موفق به نظر می‌رسند، مراقب باشید، آنها در همان دو روز به ته خط می‌رسند. چون فاقد زیرساخت و اساس هستند. می‌دانید، بعضی آهنگ‌ها هستند که در عرض دو روز محبوب می‌شوند. سپس، شش ماه بعد، هیچ کس آن هنرمندان را نمی‌شناسد. اینجا هم همینطور است. اما هنرمندانی هستند که 30 یا 40 سال است که ردپای خود را در ترکیه به جا گذاشته‌اند. بنابراین، برای رسیدن به موفقیت و ثروت، باید قدم به قدم پیش بروید. باید به آن مانند بالا رفتن از پله‌ها فکر کنید. باید هر روز کمی بیشتر پیشرفت کنید.
گاهی اوقات تجربه لازم است، گاهی اوقات شانس لازم است، گاهی اوقات بینش لازم است. و همه اینها باید با هم جمع شوند. اما مهمتر از همه، البته، صبر لازم است. در عصری که ما در آن زندگی می‌کنیم، صبر کمترین ویژگی رایج در بین مردم است. همه آن را فوراً می‌خواهند، آنها آن را سریع می‌خواهند، اما در واقع آن را انجام نمی‌دهند. اول، صبر!