ทั่วไป
ความกลัวเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักที่ขัดขวางความสำเร็จของบุคคล มีคำกล่าวที่ยอดเยี่ยมว่า: ‘ความกลัวไม่มีประโยชน์อะไร’ หากสิ่งใดจะเกิดขึ้น มันก็จะเกิดขึ้น; ความกลัวของเราจะไม่สามารถป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้นได้ ตรงกันข้าม เรากลับดึงดูดความกลัวมาสู่ตัวเอง เหมือนแม่เหล็ก… สิ่งใดที่เราหว่าน สิ่งใดที่เราป้อนให้จิตใจ สิ่งนั้นแหละที่เราจะได้รับผล เพราะความกลัวของเรา จิตใจจึงคิดว่าเรากำลังปรารถนาสิ่งลบๆ และเปลี่ยนภาพที่จินตนาการไว้ให้กลายเป็นความจริง แม้จะไม่ได้ตั้งใจ แต่สุดท้ายเราก็พาจิตใจไปในทิศทางลบ ผ่านภาพ สถานการณ์ และฉากเล็กๆ ที่เรานำเสนอให้มัน จิตใจของเราจึงคิดว่า: ‘ดังนั้น เจ้านายของฉันต้องการให้ฉันเป็นอย่างนี้ ทำอย่างนี้ นั่นคือสิ่งที่มันจะเป็น!’ และหลังจากนั้น มันก็ดึงดูดสถานการณ์เหล่านั้นเข้ามา และนำเราเข้าสู่สภาพแวดล้อมนั้น
เมื่อเผชิญกับความล้มเหลว ผู้คนมักลืมไปว่าความหมายของชีวิตคืออะไร ไม่ว่าจะเป็นชีวิตการทำงาน สถานการณ์ทางการเงิน อาชีพ การศึกษา หรือความสัมพันธ์ทางความรัก ล้วนเป็นด้านที่ผู้คนกลัวความล้มเหลว อย่างไรก็ตาม ความล้มเหลวไม่ใช่จุดจบของโลก แต่ตรงกันข้าม คนที่ประสบความสำเร็จที่สุดในโลกคือผู้ที่เคยล้มเหลวและทำผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล้มเหลว แล้วลองใหม่ ล้มเหลว แล้วลองใหม่! วงจรนี้จะหยุดลง ณ จุดใดจุดหนึ่ง และความสำเร็จก็จะปรากฏขึ้น ความล้มเหลวคือขั้นตอนก่อนความสำเร็จ หากมีแรงจูงใจที่เพียงพอ
ความล้มเหลวไม่ควรทำให้ความเชื่อมั่นของบุคคลสั่นคลอนหรือทำให้เขาหันหลังให้กับชีวิต แต่ตรงกันข้าม มันควรทำให้บุคคลนั้นมีความทะเยอทะยานและแรงจูงใจมากขึ้นจากประสบการณ์ที่ได้รับ เอดิสันเป็นบุคคลที่สามในโลกที่มีสิทธิบัตรมากที่สุด (1,903 ฉบับ) เอดิสันได้ทำการทดลองที่ไม่ประสบความสำเร็จถึง 10,000 ครั้ง ในความพยายามที่จะผลิตยางจากถั่วเหลือง “ผมไม่เคยผิดเลย ผมเพียงแต่ค้นพบ 10,000 วิธีที่ไม่ได้ผลเท่านั้น” เขากล่าว และในที่สุดก็ประสบความสำเร็จในการผลิตยางสังเคราะห์
ความกลัวการล้มเหลวเป็นพิษร้ายแรงที่ขัดขวางการพัฒนาของเราและกดดันความคิดสร้างสรรค์ของเรา ให้เผชิญหน้ากับความกลัวการล้มเหลวนั้น; ไม่มีความกลัวใดที่คุณไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยพลังแห่งความตระหนักรู้ หากคุณรู้ว่าคุณต้องการอะไร หากคุณมุ่งเน้นทุกวันเพื่อทำได้ดีขึ้นในการไล่ตามความฝันของคุณ และหากคุณใช้สมองอย่างมีประสิทธิภาพ คุณก็สามารถปลดปล่อยอัจฉริยะที่ซ่อนอยู่ภายในตัวคุณได้
นี่คือตัวอย่างที่น่าทึ่ง: นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันได้รวมตัวกันและดำเนินการวิจัย พวกเขาถามตัวเองว่า ‘เราจะสร้างคอมพิวเตอร์ที่ทำงานได้เหมือนสมองมนุษย์ได้หรือไม่?’, แล้วเริ่มลงมือทำงาน คิดค้นอย่างหนักเป็นเวลาหลายวันติดต่อกัน และได้ข้อสรุปว่าคำตอบคือ ‘ได้’ แต่พวกเขาพบปัญหาสองประการ: ประการแรก คอมพิวเตอร์นี้ต้องมีขนาดใหญ่มาก มันจะต้องการพื้นที่ขนาดเท่ากับทั้งประเทศสหราชอาณาจักร… ประการที่สอง มันจะต้องการไฟฟ้ามากกว่าสิบเท่าของปริมาณไฟฟ้าที่เมืองนิวยอร์กใช้เพียงเพื่อทำงานเท่านั้น คุณลองจินตนาการดูสิ? พลังขนาดนั้นอยู่ภายในหัวคุณเอง คุณมีพลังนี้อยู่ในตัว แต่เพราะคุณไม่รู้ว่าต้องใช้มันอย่างไร คุณจึงไม่ยอมให้มันนำทางชีวิตคุณ ช่วยคุณใช้ชีวิตตามความฝันที่คุณเคยฝันไว้ หรือช่วยเหลือคุณในทุกด้าน สั้นๆ แล้ว คุณไม่สามารถใช้ศักยภาพอันมหาศาลนี้ได้ มันเหมือนว่าคุณมีเฟอร์รารีไว้ใช้ แต่ไม่มีใบขับขี่ หรือคุณกำลังขับรถด้วยความเร็วที่ช้ามาก… นี่เป็นสถานการณ์ที่เจ็บปวดจริงๆ คุณมีเฟอร์รารีอยู่แล้ว จงตระหนักถึงสิ่งนี้!