ทั่วไป
การปกป้องมากเกินไปนั้นเป็นอันตราย
รากฐานของการพัฒนาตนเองถูกวางไว้ตั้งแต่ในวัยเด็ก เมื่อเรามองย้อนกลับไปยังอดีตของผู้ที่มีปัญหา โดยเฉพาะปัญหาทางจิตวิทยา เราจะเห็นว่าข้อบกพร่องพื้นฐานเหล่านี้หลายอย่างเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ในวัยเด็ก ประสบการณ์ที่บุคคลได้รับในวัยเด็กจะเป็นตัวกำหนดเส้นทางที่บุคคลนั้นจะเดินต่อไปในชีวิตภายหลัง
การเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นในการแสวงหาความสุข เป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดปัญหาต่าง ๆ เช่น ความมั่นใจในตัวเองต่ำ และความรู้สึกด้อยค่า นิสัยการเปรียบเทียบนี้เริ่มต้นตั้งแต่วัยเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพ่อแม่เปรียบเทียบลูกๆ ของกันและกัน สิ่งนี้จะนำไปสู่ปัญหาความมั่นใจในตนเองเมื่อบุคคลนั้นเติบโตเป็นผู้ใหญ่ หากเราต้องการเลี้ยงดูให้ลูกๆ เป็นบุคคลที่มีความมั่นใจ มีความสุข และประสบความสำเร็จ เราต้องมั่นใจก่อนว่าพื้นฐานนั้นมั่นคง เพราะหากพื้นฐานไม่มั่นคง ความสมดุลของบุคลิกภาพที่สร้างขึ้นบนพื้นฐานนั้นก็จะถูกสั่นคลอน
เตรียมตัวสำหรับชีวิตจริง!
พ่อแม่อาจคิดว่ายิ่งปกป้องลูกมากเท่าไร ลูกก็ยิ่งเติบโตได้ดีขึ้นเท่านั้น แต่การปกป้องลูกมากเกินไปกลับไม่ช่วยให้ลูกเตรียมตัวรับมือกับชีวิตจริงได้ ตัวอย่างเช่น การปล่อยปลาที่เลี้ยงในตู้ปลาเป็นเวลาหลายปีลงสู่ทะเล จะทำให้มันตายภายในเวลาสั้นๆ ในทำนองเดียวกัน หากเด็กเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ได้รับการปกป้องอย่างเกินไป เขาจะรู้สึกไม่มีความสุขเมื่อก้าวออกสู่โลกกว้าง ด้วยเหตุนี้ เด็กจึงต้องได้รับการเลี้ยงดูให้กลายเป็นบุคคลที่พร้อมรับมือกับชีวิตจริง การมองเด็กเป็นบุคคลที่มีเอกลักษณ์ และยอมรับบุคลิกภาพ ความปรารถนา อารมณ์ และลักษณะทางพันธุกรรมของเขา เป็นเรื่องที่สำคัญมาก
การปกป้องเด็กมากเกินไปจะจำกัดโอกาสของพวกเขาในการทดสอบความสามารถของตัวเองและทำผิดพลาด เด็กที่เติบโตใน ‘กรงทอง’ จะสูญเสียความมั่นใจในตัวเองเมื่อก้าวเข้าสู่โลกจริง เด็กที่ไม่เรียนรู้วิธีรับมือกับความท้าทายเล็กๆ อาจประสบปัญหาในการปรับตัวและพัฒนาทักษะทางสังคมเมื่อโตขึ้น ด้วยเหตุนี้ จึงควรสนับสนุนให้เด็กทำสิ่งต่างๆ ด้วยตนเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และควรให้เด็กได้สัมผัสความรู้สึกว่า “ฉันทำได้” แม้จะเป็นงานง่ายๆ ก็ตาม
พวกเขาควรรู้สึกว่าตนเองมีค่า
ความรับผิดชอบของพ่อแม่คือต้องตระหนักว่าลูกเป็นบุคคลที่แยกต่างหากจากตัวพวกเขาเอง และต้องให้ลูกมีพื้นที่ส่วนตัวนี้ เราไม่ควรทำกับลูกในสิ่งที่เราจะไม่ทำกับคนอื่นๆ เช่น คู่ชีวิตหรือเพื่อน การแสดงความรักและความเคารพอย่างไม่มีขอบเขตจะช่วยให้ลูกรู้สึกปลอดภัย เมื่อลูกรู้สึกว่าตนเองมีค่าและได้รับการยอมรับในฐานะบุคคล ความมั่นใจในตัวเองของลูกจะพัฒนาขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
สรุปแล้ว รากฐานของการพัฒนาตนเองถูกวางไว้ตั้งแต่ในวัยเด็ก และรากฐานเหล่านี้ถูกหล่อหลอมโดยทัศนคติของครอบครัว ความมั่นใจในตนเอง และการเตรียมตัวสำหรับชีวิตจริง ความรัก ความใส่ใจ และความเข้าใจที่มอบให้ในช่วงวัยเด็กถือเป็นการลงทุนที่สำคัญที่สุดต่อความสำเร็จและความสุขในอนาคตของบุคคล รากฐานที่มั่นคงจะสร้างบุคคลที่เข้มแข็งและสมดุล ในขณะที่รากฐานที่ไม่เพียงพอหรือมีข้อบกพร่องอาจก่อให้เกิดช่องว่างที่ยากจะชดเชยได้ในภายหลัง วัยเด็กเป็นช่วงสำคัญที่สุดในการพัฒนาตนเอง และการให้คำแนะนำที่ถูกต้องเป็นกุญแจสำคัญในการเลี้ยงดูเด็กให้เติบโตเป็นบุคคลที่มีความมั่นคง มีความสุข และมีความมั่นใจในตนเอง