Kendimi Sevemiyorum!
“Kendimi sevmem önemli bir şey mi?” veya “Kendimle ilgili problemlerim var” gibi sorular oldukça sık karşılaşılan konular arasındadır. Bu durumu açıklamak için önce bir noktaya değinmek gerekir. Her insanın bir aurası ve bir enerjisi vardır. Aslında auralarımız karşıdaki insanlarla, herkesle konuşuyor. Yani hani derler ya; “Modu şöyle, ruh hali böyle, bugün enerjisi iyi değil.” Aslında biz etrafımızdaki herkesin düşüncelerini okuyabiliyoruz. Çünkü bizim auralarımız, enerjilerimiz konuşuyor. Beynimiz aslında kendi arasında konuşuyor, biz aslında her şeyin farkındayız ama bunu bilinçli yapmıyoruz.
Bu noktadan sonra asıl soruya dönelim. Bir insan sürekli olarak “Ben kendimi sevmiyorum” diyorsa, daha önce bahsedilen enerji ve aura iletişimini de göz önünde bulundurmak gerekir. İnsanlar, kişinin kendisini sevmediğini hisseder. Çünkü bilinçaltları konuşur, enerjiler konuşur, auralar konuşur. Dolayısıyla karşıdaki kişi, bizim kendimizi sevmediğimizi fark eder. Peki biz kendimizi sevmiyorsak insanlar bizi niye sevsin? Yani kendimizi değersiz görüyoruz, sevecek bir yönümüz yok. Biz kendimizi sevmezsek bizi hiç kimse sevmez. Onun için sizin için en değerlisi sizsiniz.
Dolayısıyla kendinizi sevmek zorundasınız. Eksikleriniz olabilir, hiç kimse mükemmel değildir. Hatalar yapmış olabilirsiniz, olabilir. Gelecek kaygısı taşıyor olabilirsiniz ama her gün yeniden başlamak için bir şanstır. Bazen insanların dezavantajları da avantaja dönüşebilir. Daha önce yaptığınız hatalar size tecrübe olarak geri dönebilir. Dolayısıyla kendinizi sevin, kendi hatalarınızla barışın, kendi yaptıklarınızla barışın. Onları kafanızda tutarak, kendinizi suçlayarak, o kısır döngüde kalarak ilerleyemezsiniz. Kendinizi sevmiyorsanız ilerleyemezsiniz, mutlu olamazsınız, başarılı olamazsınız. Başarının birinci şartı kendini sevmektir.
Herkesin Kusurları Vardır
Özgüven kavramı da aslında bununla yakından ilişkilidir. Özgüveni yüksek olarak tanımlanan insanlar genellikle kendilerini seven insanlardır. Bu durum çevreleri tarafından hissedilir. İnsanların “karizması yüksek” olarak tanımladığı şeyin altında da çoğu zaman kişinin kendisiyle barışık olması yatar. Tabii abartı her zaman kötüdür, bunu da biliyoruz, farkındayız. Ama kendinizi minimum sevin arkadaşlar, ne var yani? Zaten siz kendi kendinize lazımsınız. Siz kendi kendinize sahip çıkmazsanız, siz kendi kendinizi sevmezseniz, siz kendi kendinize değer vermezseniz hiç kimse size değer vermez. Hayatınız boyunca siz kendi kendinizle, yani ruhunuzla bedeniniz bir arada yaşamak durumundadır. Bunlardan biri olmadığı zaman hayat da yok.
Dolayısıyla barışacağız, kendimizi seveceğiz. Kusurlarımız olabilir; ne kusurlu insanlar var ve o kusurlarını avantaja çevirmişlerdir. Ne kusurlu insanlar var çok meşhur olmuşlardır, ne kusurlu insanlar var çok mutlu olmuşlardır. Belki de sizin çoğu zaman kendinizde eksiklik gördüğünüz, kusur gördüğünüz şeyler belki kusur da değildir, o sizin görüşünüz de olabilir. Dolayısıyla kendimizi sevelim en çok. Ondan sonra çünkü biz olmasak, kendimizi sevmesek başkalarını da sevemeyiz. Dolayısıyla sevgi çok önemlidir, kendini sevmek hepsinden önemlidir.
